บทที่ 427

แต่ตอนนี้ เฝิงหลุนกลับใช้เงินมากกว่าสองร้อยล้านหยวนเพื่อซื้อของที่ไร้ประโยชน์กองหนึ่ง นี่ไม่ใช่ทำเรื่องเหลวไหลแล้วจะเป็นอะไรได้อีก?

แม้ว่าภูมิหลังทางตระกูลของเขาจะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่อาจทนต่อการใช้จ่ายที่สุรุ่ยสุร่ายขนาดนี้ของเฝิงหลุนลูกชายเขาได้!

“พ่อ อย่าเพิ่งโกรธ ฟังสิ่งที่ผมพูดให้จบก่อน…”

“ผมเคยบอกพ่อไปก่อนหน้านี้แล้วนี่ว่ายาหลอมลมปราณของหมิงเหยากรุ๊ปนั้นมีประสิทธิภาพมากจริง ๆ”

“ครั้งนี้เพื่อที่จะแย่งซื้อยาหลอมลมปราณ พ่อไม่รู้หรอกว่าพวกผู้มีอำนาจตีกันหนักแค่ไหน โชคดีที่นายน้อยฉินบอกข้อมูลภายในกับผมก่อนล่วงหน้า ผมจึงลงมือได้เร็ว นำหน้าคนอื่น ๆ ไปก้าวหนึ่ง…”

เฝิงหลุนอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนั้นอย่างกระชับและรวดเร็ว

“แกกำลังบอกฉันว่า ขุมกำลังและตระกูลใหญ่มากมายล้วนแย่งกันซื้อยาหลอมลมปราณนี้?

“เรื่องจริงหรือหลอกกัน?”

เฝิงเจิ้นเซิงทั้งตกใจและดูสับสนมาก

“จริงแท้แน่นอนที่สุด!”

“ถ้าพ่อไม่เชื่อ ก็ถามพวกเขาได้เลย”

เฝิงหลุนชี้ไปยังคนที่อยู่ข้างหลังเขาแล้วพูด

“นายน้อยพูดถูกแล้วครับ”

“นายท่าน ครั้งนี้พวกเราเป็นพยานได้จริง ๆ ว่าการขายยาหลอมลมปราณในวันนี้นั้นดุเดือดมาก ทุกตระกูลที่มีอำนาจเกือบจะต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงยาหลอมลมปราณระดับหนึ่ง”

“โชคดีที่นายน้อยเป็นคนฉลาดและชิงลงมือก่อนใคร ดังนั้นเขาจึงสามารถซื้อยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งจำนวนมากได้สำเร็จ!”

ผู้ใต้บังคับบัญชาหลายคนรายงานตามความเป็นจริง

“ยาหลอมลมปราณนี้ถึงกับทำให้ตระกูลใหญ่ ๆ แย่งชิงกันได้จริง ๆ เหรอ?”

“มันได้ผลขนาดนั้นเชียว?”

เฟิงเจิ้นเซิงตกใจมาก กรามของเขาแทบจะร่วงลงมากองกับพื้น จากนั้นความคิดในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นคลอน

เดิมทีเขาคิดว่ายาหลอมลมปราณเหล่านี้ไม่มีผลอะไร แต่สายตาของทุกคนล้วนเฉียบคม

เนื่องจากทุกคนต่างแย่งชิงกันเพื่อให้ได้ครอบครองยาหลอมลมปราณนี้ บางทีมันอาจจะได้ผลอยู่บ้าง

“ใช่แล้วครับ!”

“ในตอนแรก ทุกคนต่างก็สงสัยมากว่ายาหลอมลมปราณนี้ได้ผลจริงไหม ด้วยเหตุนี้ เหลิ่งจวิ้นจึงส่งผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งของเขามาทดสอบยาเป็นพิเศษ”