บทที่ 433

“อืม ที่แกพูดก็ไม่ผิด!”

“ไม่ว่าเขาจะเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังการลักพาตัวหว่านชิงครั้งก่อนไหม การที่เขามีเจตนาชั่วร้าย หว่านชิงย่อมไม่ได้รับอนุญาตให้คบหากับเขาแน่!”

นายท่านหลินพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ประกายคมปลาบแวบในดวงตา

เห็นแก่หลานสาวของเขา เดิมทีเขาวางแผนที่จะให้โอกาสฉินหมิงสักครั้ง แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว!

......

ฉินหมิงตามหลินหว่านชิงกลับมาที่คฤหาสน์ตระกูลหลิน

แม้ว่าเขาจะเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่งแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบกับนายท่านหลินและหลินเถิงฮุ่ยในฐานะคนรักของหลินหว่านชิง เขาจึงรู้สึกกังวลเล็กน้อย

ในห้องนั่งเล่น

นายท่านหลินเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่าหลินหว่านชิงจะพาฉินหมิงกลับมาด้วย สิ่งนี้ทำให้หลินเถิงฮุ่ยสองพ่อลูกแปลกใจมาก

อย่างไรก็ตาม นี่ตรงกับสิ่งที่พวกเขาทั้งสองต้องการพอดี

ทั้งสองฝ่ายสามารถใช้โอกาสนี้หงายไพ่ของตนเอง จะได้ลบปัญหาหลังจากนี้ไปให้หมด!

“คุณปู่หลิน คุณลุงหลินครับ นี่คือของขวัญที่ผมเตรียมไว้เป็นพิเศษ คือยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งสี่ร้อยเม็ด หวังว่าพวกคุณจะชอบมัน…”

ฉินหมิงส่งยาหลอมลมปราณสี่ขวดที่เขาเตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา ซึ่งแต่ละขวดบรรจุยาหลอมลมปราณไว้หนึ่งร้อยเม็ด

“ยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งสี่ร้อยเม็ด?”

“มากขนาดนี้เชียว?!”

หลินเถิงฮุ่ยตกใจมาก เขาผุดลุกขึ้นทันที

ราคาของยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งหนึ่งเม็ดนั้นคือสองแสนหยวน ดังนั้นมูลค่าของยาสี่ร้อยเม็ดจึงเท่ากับแปดสิบล้านหยวน!

แม้ว่าเงินจำนวนนี้สำหรับตระกูลหลินที่ร่ำรวยและมีอำนาจนั้นไม่ได้ถือว่ามากมายอะไร แต่ยาหลอมลมปราณของหมิงเหยากรุ๊ป จำกัดการซื้ออยู่ที่สองร้อยเม็ดต่อคน

ต่อให้เป็นหลินเถิงฮุ่ยที่มีสถานะสูงส่ง เขาก็ยังซื้อยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งได้เพียงสองร้อยเม็ดเท่านั้น

ทว่าทันทีที่ฉินหมิงลงมือ เขากลับหาซื้อยาหลอมลมปราณระดับหนึ่งออกมาได้ถึงสี่ร้อยเม็ด จะไม่ให้เขาตกใจได้อย่างไร?!

“ฉินหมิง ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินจากเถิงฮุยมาว่า ยาหลอมลมปราณของหมิงเหยากรุ๊ปจำกัดการซื้ออยู่ที่สองร้อยเม็ดต่อคนเท่านั้น เธอได้ยามากขนาดนี้มาจากที่ไหน?”

นายท่านหลินเองก็รู้สึกประหลาดใจมาก เขามองไปที่ฉินหมิงด้วยดวงตาที่ลุกเป็นไฟ ยิ่งสงสัยในตัวฉินหมิงมากขึ้นไปอีก