บทที่ 434

นายท่านหลินพูดอย่างสงบ และส่งสัญญาณให้หลินเถิงฮุ่ยคืนยาหลอมลมปราณให้กับฉินหมิง

“นี่...”

ฉินหมิงตกตะลึง

เขารู้ว่าตระกูลหลินต้องการยาหลอมลมปราณนี้ดังนั้นเขาจึงเตรียมของขวัญชิ้นนี้มาเป็นพิเศษ แต่ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยว่านายท่านหลินจะปฏิเสธมัน!

“คุณปู่คะ ยังไงนี่ก็เป็นเจตนาดีของฉินหมิง ทำไมปู่ต้องปฏิเสธเขาด้วย?”

หลินหว่านชิงไม่อาจระงับความโกรธในใจของเธอได้เลย

“หว่านชิง เรื่องระหว่างเธอกับฉินหมิง ฉันได้ยินมาจากพ่อของเธอแล้ว”

“เธอบอกปู่มาตรง ๆ ว่าเธอกำลังคบกับเขาอยู่หรือเปล่า?”

นายท่านซูถามด้วยน้ำเสียงทุ้ม

หลินหว่านชิงใบหน้าแดงก่ำ เธอยอมรับอย่างเปิดเผยว่า "ใช่แล้วค่ะ เขาเป็นแฟนของหนูแล้ว..."

“ไม่ได้ พ่อกับปู่ของลูกไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้อย่างเด็ดขาด!”

หลินเถิงฮุ่ยผุดลุกขึ้นและคัดค้านด้วยความโกรธทันที

“คุณปู่คะ แม้แต่ปู่เองก็ไม่เห็นด้วยเหรอ?”

หลินหว่านชิงสะดุ้ง เธอหันไปมองนายท่านหลินอย่างรวดเร็ว

เธอรู้ว่านายท่านหลินรักและตามใจเธอมาโดยตลอด เพื่อเห็นแก่หน้าของเธอ นายท่านหลินควรจะให้โอกาสฉินหมิงสักครั้งสิ

“พ่อของเธอพูดถูก ปู่ไม่เห็นด้วย!”

นายท่านหลินพูดด้วยน้ำเสียงกระจ่างชัดมาก

“ทำไมคะ?”

หลินหว่านชิงและฉินหมิงราวกับถูกสายฟ้าฟาดลงกลางศีรษะกลางวันแสก ๆ

กับเรื่องนี้ทั้งสองคนก็คาดเดาไว้ล่วงหน้าแล้วว่านายท่านหลินจะต้องไม่เห็นด้วยง่าย ๆ แต่ก็ไม่คิดมาก่อนว่านายท่านหลินและหลินเถิงฮุ่ยจะยืนกรานอย่างหนักแน่น ไม่คิดให้โอกาสกันเลย!

“หว่านชิง เธอลองคิดให้รอบคอบ ฉินหมิงเป็นเพียงเด็กกำพร้าคนหนึ่ง เมื่อก่อนไม่มีความสามารถอะไร กระทั่งยังได้ฉายาว่าเป็นไอ้ขี้แพ้ด้วยซ้ำ...”

นายท่านหลินกล่าว แต่ก็ถูกขัดจังหวะโดยหลินหว่านชิงก่อนที่เขาจะทันได้พูดจบ

“คุณปู่คะ หนูรู้ว่าฉินหมิงไม่มีอะไรเลย แต่เขาเป็นคนที่มีความสามารถมาก การที่บริษัทด้านเวชสำอางของเราประสบความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงในทุกวันนี้ก็ล้วนเป็นผลงานของเขา…”