บทที่ 459

“ฉันก็มีความคิดนั้นเหมือนกัน!”

“นายวางใจเถอะ ฉันจะเล่นกับนายให้ถึงที่สุดอย่างแน่นอน!”

ลี่หย่งเจี๋ยเยาะเย้ย

หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็กลับไปที่ค่ายของตัวเองและเริ่มจัดการเรื่องที่เกี่ยวกับการแข่งขัน

กฎกติกาการแข่งขันนั้นเรียบง่ายมาก แต่ละฝ่ายส่งคนห้าคนออกไปต่อสู้ทีละคน ผู้ชนะจะอยู่บนเวทีต่อส่วนผู้แพ้ออกจากเวทีไป รอจนกว่าคนทั้งห้าคนของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะพ่ายแพ้โดยสมบูรณ์ ก็จะถือว่าแพ้ในการแข่งขันนี้

เฝิงหลุนเรียกทุกคนมารวมตัวกัน "ฉันจะจัดห้าคนที่จะขึ้นเวทีก่อน..."

“ไม่จำเป็น ต่อจากนี้ไปเรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของฉัน!”

เฝิงรั่วซวงพูดอย่างเผด็จการมาก จากนั้นเธอก็เตรียมการ

บอร์ดี้การ์ดสองคนของเฝิงหลุนถูกจัดให้ขึ้นแข่งในเกมแรกและเกมที่สอง เนี่ยอู๋รับผิดชอบเกมที่สาม และพยัคฆ์ขนทองจ้าวหงเซิงรับผิดชอบเกมที่สี่

ส่วนเธอที่มีระดับการบ่มเพาะสูงสุด จะรับผิดชอบเกมสุดท้าย

“นี่จะได้ยังไง!”

“แล้วนายน้อยฉินล่ะ? ทำไมเขาถึงไม่ถูกจัดให้ลงแข่งขัน?”

เฝิงหลุนตกใจมาก เขาคัดค้านทันที

“จอมลวงโลกคนหนึ่งจะส่งขึ้นเวทีไปทำไม?”

“ส่งเขาไปก็ทำให้เราอับอายเปล่า ๆ!”

เฝิงรั่วซวงพูดอย่างเย็นชา

แม้ว่าคำพูดเมื่อสักครู่นี้ของลี่หย่งเจี๋ยจะทำให้เธอประเมินฉินหมิงใหม่อีกหลายครั้ง แต่ข้อเท็จจริงที่ว่าฉินหมิงเป็นคนโกหก ก็เป็นเรื่องที่เถียงไม่ได้เหมือนกัน

การที่เธอไม่ตัดสินใจโยนฉินหมิงออกไป ก็ถือว่าไว้หน้าเฝิงหลุนมากแล้ว

เธอจะจัดให้จอมลวงโลกแบบนี้ขึ้นเวทีได้ยังไงกัน!

“พี่ครับ เรื่องของนายน้อยฉิน ผมคงไม่สามารถอธิบายให้พี่ฟังได้ในเวลาสั้น ๆ…”