บทที่ 473

เมื่อนึกถึงว่าตัวเองพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าฉินหมิงเป็นจอมลวงโลก เฝิงรั่วซวงก็หน้าแดงก่ำและรู้สึกอับอายเล็กน้อย ในที่สุดเธอก็ขอโทษฉินหมิงอย่างจริงใจ

“คุณหนูใหญ่เฝิง ผมกับนายน้อยเฝิงเราเป็นเพื่อนกัน คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพมากขนาดนี้”

“ขอแค่คุณไม่มองว่าผมเป็นพวกโกหกอีกก็พอแล้ว”

ฉินหมิงพูดติดตลก

ใบหน้าที่สวยงามของเฝิงรั่วซวงขึ้นสีแดงก่ำมากขึ้นไปอีก

แต่เธอก็สงบสติอารมณ์ได้อย่างรวดเร็วและยิ้มอย่างอ่อนหวาน พูดว่า "ฉินหมิง ในเมื่อคุณเป็นเพื่อนของเสี่ยวหลุน ถ้าอย่างนั้นก็อย่าเรียกฉันว่าคุณหนูใหญ่เฝิงเลย นี่ห่างเหินกันมากเกินไป"

“ถ้าคุณไม่รังเกียจ จากนี้ไปเรียกฉันว่าพี่ซวงก็พอ!”

“นี่…ถ้าอย่างนั้นผมก็เคารพไม่สู้ทำตามแล้ว"

ฉินหมิงค่อนข้างจะคาดไม่ถึง

เขาไม่คิดว่าทัศนคติของเฝิงรั่วซวงจะเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ เมื่อไม่กี่นาทีก่อน เฝิงรั่วซวงยังอยากจะจับเขาโยนออกไป แต่ตอนนี้เธอกลับเริ่มให้เขาเรียกเธอว่าพี่ซวงแล้ว!

หัวใจของผู้หญิงลึกล้ำดุจเข็มใต้ก้นมหาสมุทร อยากที่จะคาดเดาจริง ๆ!

แน่นอนว่า เขาไม่รู้เลยว่าผู้คนของโลกใต้ดินนั้นนับถือความแข็งแกร่งมากที่สุด

เมื่อสักครู่นี้เขาแสดงความแข็งแกร่งของตัวเองออกมา ก้าวข้ามเค่ออั๋ง ซูห่าว และเหลิ่งจวิ้นทั้งสามคนที่โดดเด่นที่สุดไปอย่างสมบูรณ์ แถมยังมีแนวโน้มคลุมเครือว่าจะกลายเป็นอันดับที่หนึ่งในหมู่คนรุ่นใหม่ของเมืองเจียงเฉิงด้วย!

เฝิงรั่วซวงย่อมชื่นชมในวรยุทธของเขา

ยิ่งไปกว่านั้น เขาเองก็เพิ่งจะเรียกร้องความยุติธรรมให้กับเฝิงรั่วซวง

สิ่งนี้ส่งผลกระทบกับเธอยิ่งกว่าคำหวานใด ๆ แทรกเข้าไปแตะจุดที่นุ่มนวลและอ่อนไหวซึ่งอยู่ลึกในหัวใจเธอที่สุด

เป็นเรื่องปกติที่เฝิงรั่วซวงจะมีความรู้สึกดี ๆ ต่อเขา

“นายน้อยฉิน ผมได้จองโรงแรมเอาไว้เลี้ยงฉลองล่วงหน้าแล้ว ทุกคนไปดื่มและฉลองด้วยกันเถอะ!”

เฝิงหลุนพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง จากนั้นทุกคนก็ออกจากสถานที่นี้พร้อมกัน

ในโรงแรม

เฝิงรั่วซวงเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวย่อมไม่ดื่ม เธอจึงขอตัวจากไปก่อน

คนที่เหลืออย่างเฝิงหลุนและฉินหมิงจึงไม่กังวลอะไรอีกต่อไป กลุ่มคนดื่มและเริ่มเหลวไหล ฉลองให้กับความสำเร็จเมื่อสักครู่นี้อย่างตื่นเต้น

“ครั้งนี้คว้าชัยชนะมาได้ ล้วนเป็นผลงานของฉินหมิง”

หลิวเหว่ยและคนอื่น ๆ ประทับใจในความแข็งแกร่งของเขามาก ผลัดกันเข้ามาดื่มอวยพรเขาทีละคน