บทที่ 474

ฉินหมิงถามด้วยรอยยิ้ม

“ฉินหมิง เรื่องที่คุณไปจากบริษัทแล้วก็เลิกรากับหว่านชิง ฉันได้ยินมาแล้ว"

“พวกคุณสองคนมีปัญหาอะไรกันเหรอ ทำไมจู่ ๆ ถึงเลิกกันกะทันหัน?”

หานซีถามตรงเข้าประเด็น

หลังจากที่เธอเลิกงาน เธอก็โทรนัดฉินหมิงมาพบเป็นพิเศษทันที จุดประสงค์ก็เพื่อถามเรื่องนี้ให้ชัด

“เลิกก็คือเลิก จะมีเหตุผลอะไร…”

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉินหมิงแข็งทื่อ สีหน้าเขาดูหมองหม่นเล็กน้อย

หลังจากเหตุการณ์ดื่มเพื่อคลายทุกข์เมื่อคืนนั้นและซูซินเหยาเริ่มเข้ามากวนใจเขา อารมณ์ของเขาดีขึ้นมาก

แต่ตอนนี้เมื่อเขาได้ยินหานซีเอ่ยถึงชื่อหลินหว่านชิง ความรู้สึกเศร้าก็ประเดประดังเข้ามาในหัวใจ

ตอนนี้เองที่เขาถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าสถานะของหลินหว่านชิงในหัวใจของเขานั้น มันสำคัญมากกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

“เลิกตอบแบบยียวนไม่ใส่ใจแบบนี้จะได้ไหม?”

“ถ้าคุณยังเห็นว่าฉันเป็นเพื่อน พูดมาตามตรงว่าเกิดอะไรขึ้น?”

หานซีพูดด้วยสีหน้าไม่พอใจอย่างมาก

“นี่…ก็ได้”

ฉินหมิงถอนหายใจออกยาว หานซีพูดถึงขนาดนี้แล้ว เขาก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง จึงบอกหานซีว่าเกิดอะไรขึ้นอย่างละเอียด

“คุณกำลังบอกฉันว่าหว่านชิงสงสัยว่าคุณเป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลังการลักพาตัวเธอเมื่อครั้งที่แล้ว?”

“แถมเธอยังสงสัยด้วยว่าที่คุณคบกับเธอ ก็เพราะละโมบในทรัพย์สินของตระกูลหลิน?”

หานซีตกตะลึงไปแล้ว เธอไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองเลย

“ถูกต้อง คนตระกูลหลินทุกคนล้วนคิดแบบนี้”

ฉินหมิงยิ้มอย่างขมขื่น

“ไม่ นี่เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”

หานซีมีอารมณ์ร่วมอย่างมาก เธอทุบโต๊ะแล้วยืนขึ้น

ส่วนเรื่องที่หลินหว่านชิงถูกลักพาตัวไปเมื่อครั้งก่อน เธอเองก็รู้เหมือนกัน เธอรู้ดีว่าในตอนนั้นเพื่อที่จะช่วยหลินหว่านชิง ฉินหมิงแทบจะเอาชีวิตน้อย ๆ ของตัวเองไปทิ้งแล้ว

เธอไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าทั้งที่ฉินหมิงเกือบเสียชีวิตและทุ่มเทเพื่อเธอขนาดนี้ ทำไมหลินหว่านชิงถึงยังสงสัยในตัวของฉินหมิง?

นี่มันเหลือเชื่อมาก!

“ฉินหมิงฉันกับคนเราก็รู้จักกันมานานแล้ว นิสัยของคุณเป็นยังไง ฉันชัดเจนดีที่สุด”