บทที่ 475

หานซีนิ่งงัน นี่คือเจตนาดีของเธอ

เธอต้องการช่วยให้ฉินหมิงและหลินหว่านชิงกลับมาคืนดีกันจริง ๆ

แต่เธอไม่คิดว่าฉินหมิงจะปฏิเสธ!

“อดีตมันผ่านไปแล้ว ในเมื่อเธอไม่เชื่อใจในตัวผม ผมไปขอร้องเธอก็ไม่มีประโยชน์…”

“อีกอย่างในเมื่อเธอไม่ไว้ใจผมแล้วครั้งหนึ่ง ก็จะมีครั้งที่สอง หรือแม้กระทั่งครั้งที่นับไม่ถ้วนตามมา”

“แม้ว่าคุณจะช่วยให้ผมคืนดีกับเธอได้ในครั้งนี้ แต่ครั้งต่อไปล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอยังไม่เชื่อใจผมอยู่ หรือผมต้องขอร้องเธอแบบนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า?”

ฉินหมิงพูดอย่างเศร้า ๆ เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงคำพูดยอดนิยมบนอินเทอร์เน็ตที่ว่า พยายามไปก็ไร้ประโยชน์

ตอนนี้ไม่ใช่แค่หลินหว่านชิงเท่านั้นที่ไม่ไว้ใจเขา แต่นายท่านหลินและหลินเถิงฮุ่ยสองพ่อลูกเองก็ไม่เชื่อใจเขาเหมือนกัน

ถ้าเขายอมละศักดิ์ศรีของตัวเองและกลับไปขอร้องหลินหว่านชิง

แม้ว่าหลินหว่านชิงจะสงบสติอารมณ์ลงแล้วและเปลี่ยนใจ เขาก็จะต้องใช้ชีวิตอย่างต่ำต้อยต่อหน้าหลินหว่านชิงและคนตระกูลหลินไปตลอดชีวิต!

เขาไม่ต้องการที่จะอยู่อย่างต่ำต้อยแบบนั้น ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการละทิ้งศักดิ์ศรีและความภาคภูมิใจเดียวที่ตัวเองมี!

สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้ก็คือแข็งแกร่งขึ้นโดยเร็วที่สุด

จากนั้นก็ใช้ความสามารถของตัวเองพิสูจน์ความบริสุทธิ์ ลบล้างความอัปยศและคับข้องใจทั้งหมดทิ้งไป!

“แล้วคุณจะทำยังไงต่อไปในอนาคต? จะยอมแพ้เรื่องของหว่านชิงแล้วเหรอ?”

หัวใจของหานซีเต้นรัว ทางหนึ่งเธอต้องการช่วยให้ฉินหมิงและหลินหว่านชิงกลับมาคืนดีกัน อีกทางเธอก็ภาวนาขอให้ฉินหมิงยอมแพ้เรื่องของหลินหว่านชิง

ความคิดทั้งสองนี้ทำให้เธอรู้สึกขัดแย้งมาก

“ไม่รู้สิ คอยดูไปทีละขั้นก็แล้วกัน”

“ถ้ามีโอกาส ผมก็จะพยายามอย่างเต็มที่”

“แต่ถ้ามันย้อนกลับไปไม่ได้ นี่ก็หมายความว่าเราสองคนถูกกำหนดให้มีชะตาแต่ไร้ซึ่งวาสนาต่อกัน”

ฉินหมิงถอนหายใจ

อันที่จริงเขาเองคาดหวังให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นไว ๆ เพื่อที่จะได้รั้งตัวหลินหว่านชิงกลับมา

แต่รอจนถึงตอนนั้น บางทีทุกอย่างอาจสายเกินไปแล้ว

“นายคิดได้ก็ดี”