บทที่ 476

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยพูดความตั้งใจของเธอ

อันที่จริงเธอเองก็เป็นเหมือนกับหานซี

จุดประสงค์ของเธอก็คือต้องการช่วยให้ฉินหมิงและหลินหว่านชิงกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง

“ไม่ต้องแล้ว น้ำใจนี้ของเธอฉันรับไว้แล้ว”

ฉินหมิงปฏิเสธเจตนาดีของเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยอย่างสุภาพ

“ทำไมถึงไม่ต้องแล้วล่ะ?”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยรู้สึกประหลาดใจมาก

ย้อนกลับไปตอนที่ฉินหมิงเพิ่งจีบหลินหว่านชิงติดใหม่ ๆ เขายังขอบคุณเธอที่ช่วยทำให้เขาสมหวังอยู่เลย

เธอรู้ดีว่าฉินหมิงชอบหลินหว่านชิงจริง ๆ จึงไม่เข้าใจว่าทำไมฉินหมิงถึงยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้

“เรื่องนี้ซับซ้อนมากกว่าที่เธอคิด ไม่ใช่แค่ลูกพี่ลูกน้องของเธอที่ไม่เชื่อฉัน แม้แต่ตาและลุงของเธอเองก็สงสัยในตัวฉัน…”

“สรุปก็คือ ช่วงนี้ฉันอยากอยู่คนเดียวและสงบสติอารมณ์ ไว้เราค่อยมาพูดเรื่องนี้กันใหม่ทีหลัง”

ฉินหมิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

“นายกำลังกังวลว่าคุณตาและคุณลุงจะขัดขวางพวกนายเหรอ”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเงียบ

เธอรู้ว่าสิ่งที่ฉินหมิงพูดนั้นสมเหตุสมผล

ต่อให้ฉินหมิงจะผ่านการทดสอบจากลูกพี่ลูกน้องของเธอแล้ว แต่เขาก็ไม่มีทางผ่านการทดสอบของคุณตาและคุณลุงของเธอ!

“สัตว์ร้ายฉิน ไม่ว่ายังไงก็ตาม ในใจของฉันนายและพี่สาวเหมาะสมกันที่สุด ฉันมองว่านายเป็นว่าที่พี่เขยในอนาคตของฉันแล้ว”

“นายวางใจเถอะ อีกหน่อยถ้ามีโอกาส ฉันจะพูดเรื่องดี ๆ ของนายต่อหน้าพี่สาว คุณตา และคุณลุงของฉันอย่างแน่นอน ฉันหวังจริง ๆ ว่าทุกคนจะเปลี่ยนใจได้”

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยพูดอย่างจริงจัง

“เสี่ยวเตี๋ย ขอบคุณนะ”

ฉินหมิงรู้สึกแสบจมูก หัวใจของเขาอุ่นวาบขึ้นมาในทันใด

แม้ว่าเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยจะมีบุคลิกที่แปลกประหลาดและเขาก็เคยเสียเปรียบให้กับเธอมาหลายครั้งในอดีต แต่เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยมีน้ำใจอย่างมากในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้

หลังจากวางสายแล้ว ฉินหมิงก็รีบกลับไปที่ตระกูลซู

เช้าวันรุ่งขึ้น

ฉินหมิงทำเหมือนกับเมื่อวาน คือไปทำงานที่บริษัทพร้อมกับซูซินเหยา