บทที่ 48

"ถึงอย่างนั้นก็เถอะ!"

"ฉันเคยเห็นคนหน้าด้านมาก่อนนะ แต่ก็ยังไม่เคยเห็นใครหน้าด้านขนาดนั้นเลย!"

"คุณเฉินสวยออกขนาดนั้น แต่ดูเขาสิรูปร่างหน้าตาแทบไม่ต่างอะไรกับหมีตัวหนึ่งเลย เขาจะคู่ควรกับคุณเฉินได้ยังไงกันเล่า!"

"ฉันไม่รู้จริง ๆ เลยว่าเขาไปเอาความมั่นใจมาจากที่ไหนกัน!"

...

ผู้ป่วยอีกสองคนในแผนกที่กำลังเฝ้ามองดูความหน้าด้านที่เถียนปั๋วแสดงออกมา พูดด้วยความขัดเคืองใจ พวกเขาต่างออกตัวปกป้องเฉินถิงถิง

เถียนปั๋วโมโหเสียจนเอ่ยขึ้นมาว่า "ป้าหลี่ ผมบอกเงื่อนไขไปแล้ว ถ้าป้าไม่ตอบตกลง ป้าก็ต้องจ่ายเงินห้าหมื่นกว่าหยวนมาเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นผมจะไปแจ้งความ!"

"ถ้าตำรวจจับป้าด้วยข้อหาฉ้อโกง ก็อย่ามาโทษผมแล้วกัน!"

"นี่มัน......"

หลี่ฉินแม่ลูกถึงกับพูดไม่ออก ตอนนี้แม้แต่เงินห้าพันหยวนพวกเธอยังไม่มีเลย นับประสาอะไรกับห้าหมื่นหยวนเล่า

พวกเธอจะไปหาเงินตั้งมากมายขนาดนั้นมาจากที่ไหนกัน!

พวกเธอสามคนแม่ลูกรู้สึกสิ้นหวังไปชั่วขณะและไม่ทราบว่าควรจะทำอย่างไรดี

"ก็แค่ห้าหมื่นหยวนเอง ฉันจ่ายให้พวกเธอก็ได้!"

ฉินหมิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"ไอ้หนู แกอีกแล้ว!"

เถียนปั๋วโมโหจนหน้าเขียว

เมื่อสักครู่นี้เป็นเพราะฉินหมิงเปิดโปงเรื่องที่เขาเล่นติกตุกกับยาจีน ทำให้เขาต้องมีเรื่องกับครอบครัวของหลี่ฉิน

ตอนนี้เขาบีบให้ครอบครัวของหลี่ฉินยอมจำนนได้แล้วเชียว แต่เขาก็ไม่คาดคิดเลยว่าฉินหมิงจะกระโดดออกมาขวาง!

ไม่ว่าใครก็คงจินตนาการได้ถึงความเกลียดชังที่เขามีต่อฉินหมิง!

"เลขาฉิน ขอบคุณค่ะ พวกเราซาบซึ้งในน้ำใจของคุณเหลือเกิน"

"คราวนี้คุณรักษาโรคให้แม่ของฉัน พวกเราก็ไม่รู้จะตอบแทนคุณยังไงดีแล้ว จะให้คุณมาจ่ายเงินให้พวกเราอีกได้ยังไงกันเล่า!"

เฉินถิงถิงรีบเอ่ยขึ้นเพื่อปฏิเสธน้ำใจของฉินหมิง

"ไม่เป็นไรครับ!"

"คิดเสียว่าผมให้คุณยืมเงินก้อนนี้ไปก่อนก็แล้วกัน เอาไว้คุณมีเงินเมื่อไรก็ค่อยเอามาใช้คืนผมก็ได้"

ฉินหมิงกล่าวพร้อมยิ้มให้

"แต่ว่า......"