บทที่ 486

คุณฉีสัมผัสได้ถึงความกังวลและความจริงใจในน้ำเสียงของเฝิงเจิ้น เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบรับคำขอของเฝิงเจิ้น “ชีวิตมนุษย์ตกอยู่ในความเสี่ยง การช่วยเหลือเพียงเล็กน้อยไม่ใช่เรื่องที่ผมทำไม่ได้”

“แต่คุณก็ทราบดีว่าผมเคยวินิจฉัยและรักษาคุณผู้หญิงมาหลายครั้งแล้ว ซึ่งอาการของเธอนั้นแปลกมาก สิ่งที่ผมทำได้มากที่สุดคือสั่งยาบำรุงสองสามอย่างเพื่อช่วยฟื้นฟูร่างกายของเธอเท่านั้น”

“ส่วนอื่น ๆ ผมไม่สามารถทำอะไรได้แล้ว”

เมื่อก่อนตอนที่เฝิงเจิ้นพาภรรยาไปพบแพทย์ชื่อดัง ซึ่งครั้งหนึ่งก็เคยได้รับรักษาจากคุณฉี คุณฉีทำได้เพียงรักษาตามอาการเท่านั้น ไม่สามารถรักษาได้ตรงจุด

“ผมรู้ แต่เมื่อครู่ภรรยาของผมเพิ่งได้รับการฉีดยากระตุ้นให้ตื่น จู่ ๆ เธอก็อาเจียนเป็นเลือด และสลบไปจนโคม่า อาการของเธอตอนนี้อยู่ในขั้นวิกฤติมาก ๆ ”

“ผมไม่ได้คาดหวังให้คุณรักษาเธอให้หายขาด แค่ขอให้คุณทำให้เธอฟื้นได้ก็พอ”

เฝิงเจิ้นถอนหายใจและอธิบายสถานการณ์คร่าว ๆ

“อะไรนะ?”

“ฉีดยากระตุ้นให้ตื่น?”

คุณฉีรู้สึกตกใจ

“ใช่ มีปัญหาอะไรเหรอครับ?”

เฝิงเจิ้นถือโอกาสถาม

หลังจากที่ภรรยาของเขาอาเจียนออกมาเป็นเลือด เขาก็เดาไปแล้วว่าอาจเป็นเพราะยากระตุ้นให้ตื่น แต่เขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเรื่องการแพทย์ อีกทั้งหมอชุยยังปัดความรับผิดชอบ เขาจึงไม่แน่ใจว่าสรุปว่าเป็นเพราะยากระตุ้นให้ตื่นหรือไม่

“แน่นอนว่ามีปัญหา!”

“การฉีดยากระตุ้นให้ตื่นเป็นยาที่กระตุ้นพลังงานทางกายภาพของร่างกาย การทดสอบทางคลินิกบอกว่ามีผลข้างเคียงอยู่บ้าง แม้แต่กับคนทั่วไป แพทย์ในโรงพยาบาลก็จะไม่ฉีดยากระตุ้นนั่นให้ผู้ป่วยตามใจชอบ”

“อีกอย่าง คุณผู้หญิงยังอ่อนแอและป่วยอยู่ หากฉีดยากระตุ้นให้ตื่น ก็จะส่งผลอันตรายถึงชีวิตของเธอ!”

คุณฉีกล่าวอย่างไม่พอใจ

เขาประสบความสำเร็จอย่างมากทั้งในด้านการแพทย์แผนตะวันตกและการแพทย์แผนจีน ฉินหมิงไม่สามารถอธิบายส่วนผสมและข้อเสียของยาฉีดกระตุ้นให้ตื่นได้ แต่เขาสามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน

“มีผลข้างเคียงเหรอ?”

“บัดซบเอ้ย!”