บทที่ 487

“ว่ายังไงนะ…”

เฝิงเจิ้นเดินโซเซ หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แต่เขาและภรรยาต่างมีความผูกพันกันอย่างลึกซึ้ง เขาจึงปฏิเสธที่จะยอมแพ้จนถึงวินาทีสุดท้าย เขายังคงอ้อนวอนต่อไปว่า “คุณฉี ถือว่าผมขอร้อง คุณลองคิดหาทางดูอีกที ขอแค่ช่วยภรรยาของผมได้ ไม่ว่าเท่าไรผมก็ยอมจ่าย”

“คุณเฝิง ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณนะ แต่ทักษะทางการแพทย์ของผมก็มีขีดจำกัด ผมทำอะไรไม่ได้จริง ๆ …”

ขณะที่คุณฉีกำลังพูด จู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งแวบขึ้นมาในหัวของเขา ใบหน้าที่อ่อนเยาว์และหล่อเหลาก็ปรากฏขึ้น เขาจึงได้สติขึ้นมาทันทีพลางพูดว่า “เดี๋ยวก่อน ผมหาวิธีได้แล้ว!”

เฝิงเจิ้นดีใจมาก “วิธีไหนครับ?”

"มีคนในเมืองเจียงเฉิงที่มีทักษะทางการแพทย์ดีกว่าผม!”

“หากคุณขอให้เขาช่วยได้ บางทีเขาอาจจะสามารถช่วยคุณผู้หญิงได้!”

คุณฉีกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“จริงเหรอ? เยี่ยมไปเลย!”

“คนคนนั้นคือใคร? เขาอาศัยอยู่ที่ไหน?”

“ผมจะส่งคนไปเชิญเขาเดี๋ยวนี้!”

เฝิงเจิ้นตื่นเต้นมาก เขาหมดหวังแล้ว แต่แววตาแห่งความหวังกลับจุดประกายขึ้นมาอีกครั้ง!

เขารู้ดีว่าคุณฉีได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในแวดวงการแพทย์ในเจียงเฉิง แม้เขาไม่คิดว่าจะมีใครเก่งกว่าคุณฉีในด้านนี้ แต่การแพทย์ก็ถูกแบ่งออกเป็นหลายสาขา เช่น อายุรศาสตร์ ศัลยกรรม และประสาทวิทยา คงเป็นไปไม่ได้ที่คุณฉีจะรู้แจ้งหรือเชี่ยวชาญในทุกสาขา

ในเมื่อคุณฉีชื่นชมทักษะทางการแพทย์ของคนคนนั้นเป็นอย่างมาก เขาจึงต้องมีความรู้ทางการแพทย์ที่สูงมากในสาขาที่เกี่ยวข้อง และมีความเป็นมืออาชีพมากกว่าคุณฉี อาจจะสามารถช่วยภรรยาของเขาได้จริง ๆ !

“คนคนนั้นชื่อฉินหมิง เขา...”

คุณฉีเพิ่งพูดชื่อของฉินหมิงออกมาแต่ก็ถูกเฝิงเจิ้นขัดจังหวะ

“อะไรนะ? ฉะ...ฉินหมิง?”

“คุณฉี คุณล้อเล่นหรือเปล่า?”