บทที่ 488

แต่ก่อนที่เขาจะมีเวลาให้รู้สึกสบายใจ ประโยคถัดไปของคุณฉีทำให้อารมณ์ของเขาดิ่งฮวบเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็งทันที!

“คุณเฝิง ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่งฉินหมิงเคยไปรักษาคุณหญิงใหญ่สวีแห่งตระกูลสวี คุณลองไปสอบถามทางนั้นดู พวกเขาน่าจะรู้ที่อยู่ของฉินหมิง”

คุณฉีกล่าวเสริม

“เอ่อ…”

เฝิงเจิ้นรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เขายืนตะลึงงันอยู่ตรงนั้น

คุณฉีทำให้รู้อย่างชัดแจ้งว่าแม้ตัวเขาจะใช้เท้าคิดก็เดาได้ว่าฉินหมิงที่คุณฉีกำลังพูดถึงนั้นต้องเป็น

ฉินหมิงที่เขาเพิ่งไล่ออกไปอย่างแน่นอน!

ขณะนี้ในที่สุดเขาก็เข้าใจ ไม่แปลกใจที่ฉินหมิงกล้าพูดว่าตัวเองรักษาภรรยาของเขาได้ นี่ไม่ใช่การคุยโว เพราะสิ่งที่ฉินหมิงพูดนั้นคือเรื่องจริง!

เขาโง่เขลาเกินบรรยาย อีกทั้งยังตำหนิฉินหมิงอย่างผิด ๆ !

“คุณเฝิง ทำไมคุณไม่พูดล่ะ?”

เมื่อเห็นเฝิงเจิ้นที่อยู่ปลายสายตกอยู่ในความเงียบ คุณฉีก็ถามขึ้น

“ขอบคุณคุณฉีมาก…”

“ผมรู้แล้วว่าฉินหมิงที่คุณพูดถึงคือใครผมจะรีบไปเชิญเขามารักษาภรรยาของผมทันที!”

สีหน้าของเฝิงเจิ้นกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง แต่เขาก็ไม่ลืมขอบคุณคุณฉีก่อนจะวางสาย

เมื่อเห็นสีหน้าของพ่อเธอดูแย่มาก เฝิงรั่วซวงก็ระงับความเศร้าของเธอไว้ชั่วคราวพลางถามอย่างกังวลใจว่า "พ่อ เป็นอะไรไป แล้วคุณฉีจะมารักษาแม่เมื่อไหร่?”

“รั่วซวง แทบจะไม่มีเวลาแล้ว ฉันคงอธิบายให้แกฟังตอนนี้ไม่ได้…”

“เอาเป็นว่าแกอยู่ที่นี่ดูแลแม่ของแกให้ดี ฉันจะไปรับฉินหมิงกลับมาเดี๋ยวนี้!”

เฝิงเจิ้นเริ่มกังวลและรีบออกไปข้างนอกทันที

ฉินหมิงเพิ่งจะออกไป ดังนั้นเขาคงยังไปไม่ถึงไหน ตอนนี้ยังพอตามไปทัน

แม้ว่าเขาและฉินหมิงจะมีปัญหากัน แต่เพื่อช่วยภรรยา เขาต้องเชิญฉินหมิงกลับมาไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม!

.…..

ด้านนอกประตูบ้านตระกูลเฝิง