บทที่ 526

ฉินหมิงยิ้ม จากนั้นเขาก็หยิบเข็มเงินออกมา ส่งสัญญาณให้เจิ้งอวี่่นั่งขัดสมาธิบนพื้น

ในตอนนี้เอง ยาหลอมลมปราณที่เจิ้งอวี่รับประทานก็เริ่มออกฤทธิ์แล้ว มันสลายกลายเป็นกระแสพลังปราณแท้จริงที่อบอุ่น และไหลไปยังแขนขาและกระดูกของเขา

เนื่องจากพลังปราณแท้จริงเหล่านี้บริสุทธิ์และเข้มข้นเกินไป มันจึงผลักและต่อต้านกัน ใบหน้าของเจิ้งอวี่กลายเป็นสีแดงฉานอย่างรวดเร็ว ราวกับว่าเขากำลังจะถูกระเบิดด้วยพลังงาน

ฉึบ! ฉึบ! ฉึบ!

ในที่สุดฉินหมิงก็ลงมือ โดยควบคุมเข็มลมปราณให้แสดงทักษะหกเข็มพลิกชะตา เข็มเงินในมือของเขารวดเร็วราวกับสายฟ้า พวกมันฝังลงไปในจุดฝังเข็มรอบ ๆ หน้าอกของเจิ้งอวี่ทีละเล่ม เพื่อปกป้องหัวใจของเจิ้งอวี่

อาการบาดเจ็บที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของเจิ้งอวี่่นั้นเกิดจากการฝึกฝนที่มากเกินไปของเขา ทำให้เส้นลมปราณหลายจุดได้รับความเสียหายและถูกปิดกั้น

ฉินหมิงขอให้เจิ้งอวี่กินยาหลอมลมปราณจำนวนมากในคราวเดียว ก็เพราะเขาต้องการใช้พลังงานที่วุ่นวายและบริสุทธิ์ของยาหลอมลมปราณเพื่อต่อสู้กับพิษด้วยยาพิษ พยายามที่จะทะลวงเส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้นไว้ในคราวเดียว

ตราบเท่าที่เส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้นเหล่านี้ถูกเปิดออก อาการบาดเจ็บของเจิ้งอวี่่ก็จะหายดีมากกว่าครึ่ง และหากเขาทานยาที่มีฤทธิ์เพิ่มความอบอุ่นและบำรุงเส้นลมปราณเพื่อทำให้การรักษามีเสถียรภาพมากขึ้นด้วย อาการบาดเจ็บของเขาก็จะหายดีในเร็ว ๆ นี้!

ขณะที่ฉินหมิงเริ่มการรักษา เขาได้ถ่ายโอนพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างกายของเจิ้งอวี่อย่างต่อเนื่องผ่านการฝังเข็ม จากนั้นใช้พลังวิญญาณเพื่อนำทางพลังงานของยาหลอมลมปราณ ค่อยๆ ทลายเส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้นอย่างต่อเนื่อง

หนึ่งจุด สองจุด สามจุด…

ด้วยความพยายามอย่างไม่หยุดยั้งของฉินหมิง เส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้นในร่างกายของเจิ้งอวี่ได้ถูกเปิดออกทีละเส้น

ผ่านไปเนิ่นนาน

ใบหน้าของฉินหมิงซีดลง เหงื่อเย็นหยดลงมาจากหน้าผากของเขา และพลังวิญญาณในร่างกายของเขาก็แทบจะหมดลงแล้ว

โชคดีที่เส้นลมปราณที่ถูกปิดกั้นของเจิ้งอวี่กำลังจะหมดลงแล้ว

"เปิด!"

ฉินหมิงตะโกนอย่างเย็นชา ทำงานอย่างหนักต่อไป และใช้ฝ่ามือตบไปที่เสื้อกั๊กของเจิ้งอวี่

พรวด!

ร่างกายของเจิ้งอวี่สั่นสะท้าน และเลือดก็พุ่งออกมาเต็มปากของเขา

"นายน้อย คุณเป็นยังไงบ้างครับ?"

ชายทั้งสองคนตกใจ รีบวิ่งขึ้นไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

“ไม่ต้องห่วง เขาสบายดี”

ฉินหมิงปลอบใจเขา

แต่คำพูดของเขายังไม่ทันจบลง เจิ้งอวี่ก็กระอักเลือดออกมาอีกครั้ง

"สบายดีเหรอ?"