บทที่ 545

ปึก!

ขณะที่ไช่เม่ากำลังจะจับตัวซูซินเหยา ฉินหมิงก็มาถึงก่อนแล้ว เขาสกัดกั้นการโจมตีของไช่เม่าด้วยพลังวิญญาณของตัวเอง และตบไช่เม่าจนปลิวกระเด็นด้วยหนึ่งฝ่ามือ

“รนหาที่ตาย!”

ในเวลาเดียวกัน เจิ้งอวี่ก็ติดตามมาอย่างใกล้ชิด สายตาของเขาคมกริบ ยกเท้าเตะไปที่จุดชี่ไห่ของไช่เม่าอย่างโหดเหี้ยม

“อ้ากกก…”

ไช่เม่ากรีดร้องเหมือนหมูที่ถูกเชือด ใบหน้าของเขาซีดราวกับกระดาษ และระดับการบ่มเพาะของเขาทั้งหมดก็ถูกทำลายโดยเจิ้งอวี่จนไม่เหลือ

จากนี้ไปเขาจะกลายเป็นขยะไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิงและไม่สามารถกระทำความชั่วได้อีก!

“โง่เขลาที่สุด!”

เห็นฉากดังกล่าว ไช่หงเซินก็ยิ้มอย่างดูถูก

มียอดฝีมืออย่างฉินหมิงและเจิ้งอวี่สองคนคอยจับตาดูจากด้านข้างอย่างระมัดระวัง ต่อให้เป็นเขาเองที่ลงมือโจมตีซูซินเหยายังยากที่จะทำสำเร็จ นับประสาอะไรกับไช่เม่าซึ่งเป็นเพียงผู้ฝึกยุทธขั้นกลางระดับสวรรค์ประทาน!

นี่ไม่ใช่การรนหาที่ตาย จะเรียกว่าอะไรได้!

“ซินเหยา เธอโอเคใช่ไหม?”

ฉินหมิงถามอย่างประหม่า ไม่รู้ว่าซูซินเหยาได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของไช่เม่าเมื่อสักครู่นี้หรือเปล่า

“ฉันไม่เป็นไร”

ซูซินเหยาตบหน้าอกของเธอและพยายามสงบใจอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นเธอก็เตะไช่เม่าซึ่งเหมือนสุนัขที่ตายไปแล้วหลายครั้งถึงจะบรรเทาความโกรธในใจลงได้

อันที่จริงซูซินเหยาก็เป็นเพียงหญิงสาวคนหนึ่งไม่ใช่คนที่โหดเหี้ยม ถ้าสักครู่นี้ไช่เม่าทำตัวดี เธอก็แค่จะสั่งสอนไช่เม่าเพื่อระบายความโกรธเท่านั้น

แต่ไช่เม่ากลับคิดชั่ว ไม่ยอมละทิ้งความคิดชั่วร้ายและกล้าลอบโจมตีซูซินเหยา เรื่องจึงจบลงด้วยการถูกทำลายระดับการบ่มเพาะและมีสภาพที่น่าสังเวชแบบนี้

ทั้งหมดล้วนเป็นเขาที่รนหาที่เอง สมควรแล้ว!

“ไช่หงเซิน เอาไอ้คนต่ำช้าและเจ้าเล่ห์คนนี้ของพวกแกกลับไปด้วย อย่าปล่อยให้เขาอยู่ที่นี่ต่อและทำให้สายตาของคุณฉินและคุณหนูซูต้องแปดเปื้อน!”

เจิ้งอวี่พูดอย่างเย็นชา

เมื่อพิจารณาว่าท้ายที่สุดไช่เม่ายังคงเป็นสมาชิกของตระกูลไช่ ไช่หงเซินจึงโบกมือและสั่งให้บอดี้การ์ดตระกูลไช่สองคนก้าวขึ้นไปข้างหน้าแล้วหิ้วไช่เม่าขึ้นมา จากนั้นพวกเขาก็จากไปอย่างรีบร้อน