บทที่ 546

หลังจากนั้น เจี่ยงฉินก็ดึงซูซินเหยาออกไปพูดคุยกันเป็นการส่วนตัวข้าง ๆ แล้วซูซินเหยาและฉินหมิงก็จากไปพร้อมกับเจิ้งอวี่

……

คฤหาสน์ตระกูลเจิ้ง

ในตอนเย็น ตระกูลเจิ้งก็เริ่มจัดงานเลี้ยงมื้อค่ำสำหรับต้อนรับฉินหมิงและซูซินเหยาโดยเฉพาะ

งานเลี้ยงมื้อค่ำในครั้งนี้ยิ่งใหญ่มาก โดยพื้นฐานแล้ว ผู้อาวุโสรวมถึงบุคคลสำคัญในตระกูลเจิ้งจำนวนมากล้วนเข้าร่วม ทั้งหมดจึงมีสี่ถึงห้าโต๊ะ

ภายใต้การเชื้อเชิญอย่างกระตือรือร้นของนายท่านเจิ้ง ฉินหมิงและซูซินเหยาทั้งสองคนยากที่จะปฏิเสธได้ จึงนั่งลงที่หัวโต๊ะในฐานะแขกผู้มีเกียรติของตระกูลเจิ้ง

“ทุกคนโปรดเงียบสักครู่!”

“วันนี้ที่ฉันเรียกทุกคนมารวมตัวกัน ก่อนอื่นเลยก็เพื่อต้อนรับคุณฉินและคุณหนูซูจากหมิงเหยากรุ๊ป”

“ประการที่สอง ฉันมีเรื่องสำคัญมากที่จะประกาศ!”

นายท่านเจิ้งลุกขึ้นยืน น้ำเสียงของเขาทั้งหนักแน่นและทรงพลัง ลอยเข้าไปในหูของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

ทุกคนเงียบลงทันที อดไม่ได้ที่จะมองไปที่นายท่านเจิ้งด้วยความสับสนและสงสัยว่านายท่านเจิ้งกำลังจะประกาศเรื่องที่สำคัญอะไร

“คิดว่าทุกคนน่าจะได้ยินเรื่องที่ระดับการบ่มเพาะของเจิ้งอวี่ทะลวงเข้าสู่ระดับปรมาจารย์แล้ว แถมเขายังช่วยให้ตระกูลเจิ้งของเราได้รับสิทธิ์ในการร่วมมือหมิงเหยากรุ๊ปในเรื่องของยาหลอมลมปราณด้วย นี่คือคุณูปการอันยิ่งใหญ่”

“ในบรรดาคนรุ่นใหม่ของเมืองหลัวไห่ของเราทั้งหมด การที่เขาสามารถขึ้นมาเป็นผู้นำในการทะลวงระดับพลังและโดดเด่นเหนือใคร สิ่งนี้ยิ่งทำให้ฉันยินดีเป็นอย่างยิ่ง!

“ตอนนี้ฉันก็อายุมากแล้ว ร่างกายอ่อนแอไม่ได้ดั่งใจขึ้นทุกวัน ดังนั้นฉันวางแผนที่จะถอยไปยืนอยู่เบื้องหลัง แล้วจากนี้ไปให้เจิ้งอวี่ขึ้นนั่งตำแหน่งผู้นำตระกูลเจิ้งชั่วคราว!”

นายท่านเจิ้งประกาศอย่างจริงจัง

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ก็ราวกับระเบิดลง ผู้อาวุโสและสมาชิกหลักของตระกูลเจิ้งทั้งหมดฮือฮาทันที

“แม้ว่าพรสวรรค์ด้านวรยุทธและการทำธุรกิจของเจิ้งอวี่จะดีมาก แต่เขายังเด็กเกินไปและยังไม่มั่นคงพอ เร็วเกินไปหน่อยไหมที่มอบตำแหน่งผู้นำตระกูลให้กับเขาในตอนนี้?”

“ก็ไม่นับว่าเหลวไหลหรอกนะ นายท่านเพียงให้เจิ้งอวี่ขึ้นรับตำแหน่งผู้นำตระกูลเจิ้งชั่วคราวเท่านั้น ยังไม่ได้ส่งมอบตำแหน่งผู้นำตระกูลให้กับเขาโดยตรง!”