บทที่ 555

หลังจากที่เหลิ่งจวิ้นรู้เรื่องประธานลึกลับของหมิงเหยากรุ๊ปและยาปราณแท้ เขาก็รีบบึ่งจากบริษัทกลับไปที่คฤหาสน์ ไปขอพบกับนายท่านของตระกูลเหลิ่งทันที

“ปู่ครับ เกี่ยวกับเรื่องประธานลึกลับเบื้องหลังหมิงเหยากรุ๊ปและก็เรื่องที่พวกเขาหลอมยาปราณแท้ออกมา คิดว่าปู่น่าจะได้ยินแล้ว”

เหลิ่งจวิ้นถามอย่างกังวล

“อืม ฉันเองก็รู้แล้ว”

“จวิ้นเอ๋อร์ แกคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้?”

นายท่านเหลิ่งจิบชาอย่างช้า ๆ

“ตระกูลซูและตระกูลเหลิ่งของพวกเรา มีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ทางธุรกิจมาโดยตลอด ตลอดหลายปีที่ผ่านมายิ่งต่อสู้และปะทะกันนับครั้งไม่ถ้วน”

“ตอนนี้ตระกูลซูมีประธานหมิงเหยากรุ๊ปคนนั้นคอยช่วยเหลือ ทั้งอำนาจและอิทธิพลของพวกเขาจึงยิ่งกว่าติดปีก คาดว่าภายในไม่กี่ปี ตระกูลซูจะต้องขึ้นมาอยู่เหนืออีกสามตระกูลหลักแน่นอนและจะกลายเป็นมหาอำนาจที่ปกครองเมืองเจียงเฉิงของเรา!”

“นี่ไม่ใช่เรื่องดีสำหรับตระกูลเหลิ่งของเราเลย!”

สีหน้าของเหลิ่งจวิ้นดูน่าเกลียด

เมื่อพิจารณาถึงความสัมพันธ์ที่เป็นศัตรูกันระหว่างตระกูลเหลิ่งและตระกูลซู หากตระกูลซูขึ้นมาเป็นมหาอำนาจที่ปกครองเมืองเจียงเฉิงจริง ๆ ตระกูลเหลิ่งคงหมดสิ้นหนทางอยู่รอดแล้ว

“แกพูดได้ถูกต้อง!"

“ดังนั้น ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดเราต้องหาตัวปรมาจารย์นักปรุงยาคนนี้ออกมาให้ได้แล้วดึงตัวเขามา จะปล่อยให้ตระกูลซูสมความปรารถนาไม่ได้เป็นอันขาด!”

นายท่านเหลิ่งพูดอย่างจริงจัง สายตาที่มองไปที่เหลิ่งจวิ้นแฝงความชื่นชมเล็กน้อย

“นั่นก็จริง แต่ตอนนี้เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวตนที่แท้จริงของปรมาจารย์นักปรุงยาท่านนั้นคือใคร จะดึงตัวเขามาง่าย ๆ ได้ยังไง?”

เหลิ่งจวิ้นยังคงมีสีหน้าเป็นกังวล

“นั่นไม่สำคัญ ตระกูลซูจะประกาศตัวตนที่แท้จริงของปรมาจารย์นักปรุงยาท่านนั้นในงานเปิดตัวขายครั้งที่สองของหมิงเหยากรุ๊ปในอีกสองวัน ถึงตอนนั้นพวกเราก็รู้กันแล้ว”

“สรุปก็คือ ถ้าไม่ประสบความสำเร็จก็ฆ่าให้ตาย ถ้าตระกูลเหลิ่งของเราไม่อาจดึงตัวปรมาจารย์นักปรุงยาท่านนั้นมาได้ ถ้างั้นเราก็ทำลายเขาซะ!”