บทที่ 56

โจวเจี้ยนราวกับไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น "เป็นไปไม่ได้หรอก!"

"ในเมื่อคุณบอกล่วงหน้าว่าคุณปู่ของผมจะอาเจียนออกมาเป็นเลือด คุณจะทำอะไรไม่ได้เลยได้ยังไงกันล่ะ!"

"ตอนแรกที่ผมเสนอตัวรักษานายท่านผู้เฒ่า ผมย่อมมั่นใจว่ารักษาท่านได้แน่ ๆ"

"แต่ตอนนี้มีตัวแปรเกิดขึ้นในสถานการณ์ตั้งมากมาย มิหนำซ้ำอาการของนายท่านผู้เฒ่าก็แย่ลง ผมไม่มีความมั่นใจมากขนาดนั้นอีกต่อไปแล้ว"

ฉินหมิงถอนหายใจพลางกล่าวว่า ไม่ใช่ว่าเขาคิดจะปล่อยให้คนตายโดยไม่ช่วยเหลือ แต่เป็นเพราะเขาไม่มีความมั่นใจเลย

โจวเจี้ยนรู้สึกตกตะลึงจนพูดไม่ออก เขาอยากจะตบหน้าตัวเองแรง ๆ สักสองทีและเขาก็รู้สึกสำนึกเสียใจอย่างสุดซึ้ง

เขารู้ว่ามีช่วงเวลาอันแสนล้ำค่าในการรักษาผู้ป่วยและช่วยคน เมื่อพลาดไปแล้วก็จะหมดโอกาสหายสนิทอีก!

สิ่งนี้ล้วนเป็นเพราะตอนแรกเขาไม่เชื่อฝีมือการรักษาของฉินหมิงจนปล่อยให้หมอหลิวรักษาเขาแบบส่ง ๆ เป็นผลทำให้อาการของคุณปู่แย่ลง อีกทั้งเขายังพลาดโอกาสดีที่สุดในการรักษาไปอีกด้วย

ถ้าหากคุณปู่ของเขามีปัญหาขึ้นมาจริง ๆ ล่ะก็ ความรับผิดชอบใหญ่หลวงก็จะตกมาที่ตนเอง เพราะเขาเป็นคนฆ่าคุณปู่ด้วยมือตัวเอง!

น่าเสียดายที่เขาเพิ่งจะเข้าใจก็ตอนที่สายเกินไปแล้ว!

"นายท่าน ผมขอโทษครับ เมื่อสักครู่นี้ผมไม่ควรสงสัยในฝีมือการรักษาของคุณเลย ผมต้องขอโทษคุณด้วย..."

"ฝีมือการรักษาของคุณยอดเยี่ยมมาก ๆ เลย คุณจะต้องหาทางได้แน่ ผมขอให้คุณลองคิดหาหนทางอื่นดู ไม่ว่าค่ารักษาจะแพงขนาดไหน ผมก็ยินดีจ่ายให้ทั้งนั้น!"

โจวเจี้ยนก้มศีรษะแล้วขอโทษขอโพยซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยท่าทางเคารพนับถือ

ตอนนี้เขาทำอะไรไม่ได้เลย ฉินหมิงจึงเป็นเพียงความหวังเดียวของตนและแน่นอนว่าเขาย่อมไม่อาจยอมแพ้ได้ง่าย ๆ

"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับค่ารักษาหรอก ผมไม่มั่นใจจริง ๆ ครับ..."

ฉินหมิงเอ่ยขึ้นด้วยความอับจนหนทาง

"ไม่มั่นใจงั้นเหรอ?"

"คุณหมายความว่าคุณมีวิธี แต่อัตราความสำเร็จไม่สูงนักใช่ไหมครับ?"

โจวเจี้ยนดวงตาเป็นประกาย จากนั้นประกายแสงแห่งความหวังก็ลุกโชนขึ้นในดวงตาของเขา

"จะว่าแบบนั้นก็ได้"

ฉินหมิงพยักหน้าโดยไม่ปฏิเสธ