บทที่ 61

ไม่เว้นแม้กระทั่งหมอหลิวที่ก่อนหน้านี้เขายังไม่พอใจในตัวฉินหมิง ทว่าตอนนี้เขาชื่นชมทักษะและจริยธรรมทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมของฉินหมิง

เขาลังเลเล็กน้อยก่อนที่จะไปยืนอยู่ตรงหน้าฉินหมิง โค้งคำนับต่ำให้อย่างนับถือ “คุณฉิน เมื่อกี้ผมได้สงสัยในวิชาการแพทย์ของคุณ ผมขอโทษสำหรับความหยาบคายของผมด้วย!”

“เมื่อก่อนผมดูถูกแพทย์แผนจีนมาโดยตลอด คิดว่าแพทย์แผนจีนคงสู้แพทย์แผนปัจจุบันไม่ได้ ครั้งนี้คุณได้มอบบทเรียนที่ดีมากให้กับผม ผมได้เรียนรู้จากคุณมามากมาย!”

“ขอบคุณนะครับ!”

“หมอหลิว คุณชมเกินไปแล้วครับ”

“คุณเป็นผู้อาวุโสในด้านการแพทย์ เป็นหมอที่มีชื่อเสียง ผมยังห่างชั้นคุณอีกเยอะเลยครับ “

ฉินหมิงรีบพูดปัด และก็ไม่ไม่เอาเรื่องเล็กน้อยนี้มาใส่ใจ

“น้องชายฉินนี่นามบัตรผม ต่อไปนี้ถ้าคุณมีเรื่องต้องการให้ช่วยล่ะก็ สามารถโทรหาผมได้ตลอดเวลาเลยนะ”

นายท่านโจวได้หยิบนามบัตรออกมาให้ฉินหมิง ในเวลาเดียวกันเขาก็ไม่ลืมที่จะขอช่องทางการติดต่อของฉินหมิงไว้

ฉินหมิงดูนามบัตรในมือ บนนามบัตรเขียนไว้ว่าโจวเจี้ยนคังประธานบริษัทโจวกรุ๊ป ในใจอดไม่ได้ที่จะแอบคิดว่ามิน่าล่ะที่นายท่านโจวควักเงินก้อนโตให้เขาตั้งห้าหมื่น ที่แท้ดูเหมือนว่าตัวตนฝ่ายตรงข้ามไม่ธรรมดาจริง ๆ

...

หลังจากออกสวนสาธารณะแล้ว ฉินหมิงกลับไปที่บ้านของเขา

หว่านชิงที่เห็นฉินหมิงกลับมาจากข้างนอก เธอก็สงสัยอย่างมาก “ฉินหมิง เช้าขนาดนี้นายไปไหนมาเหรอ?”

“อ้อ ผมไปออกกำลังกายตอนเช้าที่สวนสาธารณะมาน่ะครับ…”

ฉินหมิงแกล้งยิ้ม เปลี่ยนหัวข้อถาม “หว่านชิง ตอนเช้ามีคนมากมายไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ ทำไมคุณไม่ไปออกกำลังกายบ้างล่ะครับ สุขภาพจะได้แข็งแรง”

“ในบ้านฉันมีลู่วิ่งไฟฟ้า มีเครื่องออกกำลังกายมากมาย แล้วฉันจะไปสวนสาธารณะทำไม ไม่จำเป็นสักหน่อย…”

หลินหว่านชิงพูดอย่างไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย

จริง ๆ แล้วตั้งแต่เล็กเธอชินกับการอยู่คนเดียว ไม่ชอบสถานที่คนเยอะ ๆ

ฉินหมิงดูเหมือนจะเข้าใจความเหงาในสายตาของหลินหว่านชิง เขารู้สึกเจ็บปวดใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

แต่เขาได้ตัดสินใจอย่างลับ ๆ ว่าต่อไปนี้เขาจะอยู่ข้าง ๆ หลินหว่านชิงตลอดไป จะไม่ให้หลินหว่านชิงโดดเดี่ยวอีกต่อไป จนกว่าหลินหว่านชิงจะไม่ต้องการเขาแล้ว!

หลังจากกินข้าวเช้า

ทั้งสองคนก็มาที่ที่จอดรถ กำลังจะออกไปทำงาน