บทที่ 62

หลังจากเลิกงาน

ฉินหมิงขี่รถมอเตอร์ไซค์ขับรถตรงไปยังตลาดของเก่าที่ใหญ่ที่สุดในเจียงเฉิง

ตามบันทึกที่ได้รับสืบทอดมา ในนั้นมีรูปแบบที่เรียกว่ารูปแบบการรวบรวมวิญญาณ สามารถเร่งการรวบรวมและฝึกฝนพลังวิญญาณได้ ให้ผลของการฝึกฝนเพิ่มเป็นสองเท่าโดยแค่ใช้ความพยายามเพียงครึ่งเดียว!

ภูเขาด้านหลังบ้านนั้นเต็มไปด้วยพลังจิตวิญญาณ ฉินหมิงวางแผนที่จะวางรูปแบบการรวบรวมวิญญาณบนภูเขาด้านหลัง เพื่อลองดูว่าตนจะสามารถเพิ่มความเร็วในการฝึกฝนได้หรือไม่

ทว่าการรวบรวมวิญญาณนั้นต้องการหยก

และต้องเป็นหยกธรรมชาติที่มีพลังทางจิตวิญญาณ ยิ่งพลังของหยกแข็งแกร่งเท่าใด ผลของรวบรวมวิญญาณก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น

ตอนนี้ฉินหมิงจึงมุ่งไปยังตลาดของเก่า คิดจะจัดเตรียมซื้อหยก

...

ด้านนอกตลาดของเก่าซวนเหวิน

ฉินหมิงที่เพิ่งจะจอดรถเสร็จ ก็เห็นประตูรถปอร์เช่ที่เปิดอยู่ไม่ไกลนัก มีผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคนเดินออกมา

สองคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นอดีตภรรยาของฉินหมิงที่มีชื่อว่าหม่าลู่ และยังมีชู้รักที่ชื่อซุนกวนจง

พอหันหลังกลับไป หม่าลู่และซุนกวนฉงก็มองเห็นฉินหมิงพอดี

เมื่อต่างคนต่างพบศัตรู บรรยากาศก็คุกรุ่นขึ้นมาทันที!

กลิ่นอายอยากรบราฆ่าฟันลอยขึ้นมาระหว่างทั้งสามคนทันที!

“โถ เราก็นึกว่าใครที่ไหน นี่มันฉินหมิงคนโง่นี่!”

ซุนกวนฉงหัวเราะเยาะ มือที่ยุ่มย่ามเหมือนปลาหมึกได้โอบเอวหม่าลู่เข้ามา

“ฉินหมิงนี่นายบ้าไปแล้วเหรอ พวกเราหย่ากันแล้ว นายยังจะมาตามวอแวทำไมอีก!”

“แถมยังจะตามฉันมาที่นี่อีก นายนี่มันโรคจิดจริง ๆ!”

หม่าลู่ทำหน้าตารังเกียจ

“หน้าไม่อายจริง ๆ !”

“ใครตามเธอไม่ทราบ ฉันมาซื้อของต่างหาก!”

“เธอเอาความมั่นใจมาจากไหน!”

ฉินหมิงมองหม่าลู่ด้วยสายตาเย็นชา

ตอนที่เพิ่งโดนหม่าลู่ทรยศ เขาโกรธและเสียใจมาก ถึงขนาดรู้สึกอับอายเสียหน้าด้วยซ้ำ!

แต่ตอนนี้พอได้เจอหม่าลู่อีกครั้ง เขาก็ไม่รู้สึกโกรธเกลียดเหมือนตอนแรกอีกแล้ว แต่สิ่งที่มีคือความสะอิดสะเอียน และรู้สึกว่าความพยายามทุ่มเทก่อนหน้านี้ไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย!

“นายมาซื้อของงั้นเหรอ?”