บทที่ 65

“ที่รัก ถ้าหาที่ถูกใจไม่เจอ อย่างนั้นเราไปดูร้านอื่นกันดีกว่าไหมคะ?”

หม่าลู่พูดแนะนำ

ซุนกวนฉงส่ายหน้า “ไม่ละ ร้านนี้เป็นขายหยกที่ใหญ่ที่สุดในตลาดของเก่าแล้ว แม้แต่ที่นี่ยังไม่มีของคุณภาพสูงขนาดนี้ ร้านอื่นก็คงไม่มี ไปก็เสียเที่ยวเปล่า ๆ”

“แล้วจะทำอย่างไรล่ะ?”

หม่าลู่รู้สึกอึดอัดใจ เธอเพิ่งได้จดทะเบียนสมรสกับซุนกวนฉงเมื่อสองวันก่อน นี่เป็นครั้งแรกที่ซุนกวนฉงจะพาเธอไปพบกับครอบครัวเขาอย่างเป็นทางการ แถมยังเป็นโอกาสสำคัญเช่นงานเลี้ยงวันเกิด

แน่นอนว่าพวกเขาจะต้องหาของขวัญที่ดีที่สุดเพื่อหน้าตาของพวกเขา แต่ว่าครั้งนี้กลับหาไม่ได้!

“งั้นเอาอย่างนี้ล่ะกัน ไปดูบริเวณที่มีหยกดิบตรงนั้น”

“หากสามารถซื้อหยกดิบดี ๆ ได้ อยากมากสุดใช้เวลาสองหรือสามวันในการหาช่างฝีมือระดับปรมาจารย์เพื่อแกะสลักรูปให้เสร็จ แค่นี้ก็ทันวันเกิดคุณปู่แล้ว!”

ซุนกวนฉงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดออกมา

เขามีความรู้เกี่ยวกับหินหยกดิบอยู่บ้าง

แม้ว่าซุนกวนฉงจะไม่ได้มีงานอดิเรกเล่นหินหยกก็ตาม แต่ถ้าเขาเจอหินหยกคุณภาพดี เขาก็สามารถซื้อสักชิ้นสองชิ้นเพื่อลองเสี่ยงโชค หรือถ้าใครเสนอหยกดี ๆ มาให้ เขาก็สามารถซื้อได้ในราคาที่สูง

สรุปว่า ขอแค่ได้หินหยกที่เหมาะสมกับการแกะสลักรูปเทพเจ้าถือลูกท้อ ถึงจะมีเวลากระชั้นชิดก็ไม่ใช่ปัญหา

ฉินหมิงหลับตาลง พยายามสัมผัสถึงพลังในหินหยกอย่างเงียบ ๆ จนกระทั่งเม็ดเหงื่อปรากฏขึ้นบนหน้าผากของเขา ก็ยังคงไม่รู้สึกถึงปฏิกิริยาของพลังใด ๆ ในหินหยก

เมื่อเขากำลังจะยอมแพ้ พลังจิตวิญญาณที่ทรงพลังและบริสุทธิ์ก็พุ่งออกมาจากหินหยกและหายไปในพริบตา!

“ผมให้ 20 ล้าน!”

ฉินหมิงลืมตาขึ้นทันทีและตัดสินใจซื้อหยก

ตอนที่เขากำลังจะเตรียมซื้อ จู่ ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

“ผมให้ 30 ล้าน!”

ซุนกวนฉงแสยะยิ้ม หันไปมองฉินหมิง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย “อ้าวฉินหมิง นายอีกแล้วเหรอ คิดไม่ถึงว่านายจะยังอยู่ที่ร้านนี้ ดูเหมือนว่าพวกเราจะเป็นศัตรูกันจริง ๆ เลยนะ!”

“นี่นาย…”

สีหน้าของฉินหมิงตกตะลึง เขากำลังจะคว้าหินหยกมาได้ แต่ก็ไม่รู้ซุนกวนฉงโผล่มาท่าไหนมาขัดขวางเขา