บทที่ 71

คุณฉินครับ ผมขอบอกคุณตามตรงนะครับ หยกเขียวจักรพรรดิสองชิ้นนี้ของคุณมีสีเขียวบริสุทธิ์และโปร่งใส ไม่สามารถตีเป็นมูลค่าได้ ของชนิดนี้ยังไม่เคยตีค่าในตลาด ผมไม่สามารถประมาณราคาตลาดที่เฉพาะเจาะจงให้คุณได้”

“แต่ถ้าคุณอยากขายล่ะก็ ร้านของพวกเราก็พร้อมที่จะให้ 800 ล้านบาท!”

จ้าวไคพูดด้วยความตื่นเต้น

หยกคุณภาพสูงอย่างหยกเขียวจักรพรรดินั้นหาได้ยาก

หากที่ร้านสามารถซื้อไว้ได้ ต่อจากนี้สามารถใช้เป็นสมบัติของร้านค้าได้!

ข้อบกพร่องเพียงอย่างเดียวก็คือ หยกเขียวจักรพรรดิชิ้นนี้ไม่ใหญ่มากนัก อีกทั้งยังโดนฉินหมิงตัดออกเป็นสองส่วน มิฉะนั้นคงทำเงินได้มากกว่านี้!

“เอ่อ…”

ฉินหมิงอ้าปากค้าง เขาคิดไม่ถึงมาก่อนว่าหยกสองชิ้นนี้จะเปลี่ยนได้ขนาดนี้ มันกลายเป็นหยกเขียวจักรพรรดิที่หายากและล้ำค่ามาก!

ฉินหมิงยังไม่ทันจะได้ตอบ ทันใดนั้นก็มีเสียงทุ้มลึกดังมาจากด้านหลัง

“ฉันให้พันล้าน!”

หลังจากสิ้นคำพูด ก็เป็นชายชราคนหนึ่งอายุมากกว่าเจ็ดสิบปี เขาเดินเข้ามาจากด้านนอกพร้อมกับบอดี้การ์ดหลายคนที่สวมชุดสูทผูกเนคไท

ชายชราเต็มไปด้วยพลัง เดินสง่างามดั่งพญาราชสีห์และมีรัศมีที่สงบและน่าเกรงขาม เห็นได้ชัดเจนว่าเขาเป็นผู้มีอำนาจที่อยู่ในตำแหน่งสูงมาเป็นเวลานาน !

“อะไรนะ?”

“พันล้านบาทงั้นเหรอ?”

ซุนกวนฉงและหม่าลู่ทั้งสองคนตะลึง

เมื่อตะกี้ทั้งสองคนเพิ่งจะว่าฉินหมิงนั้นเป็นคนโง่เขลา พวกเขาเป็นสองคนที่หัวเราะเยาะฉินหมิงมากที่สุด แต่สุดท้ายตัวตลกกลับกลายเป็นพวกเขาซะเอง!

ไม่รู้ว่าฉินหมิงไปทำท่าไหนถึงได้โชคดีขนาดนี้ สุดท้ายก็ได้หยกเขียวจักรพรรที่มีมูลค่าพันล้านขึ้นมาซะอย่างนั้น!

ตราบใดที่ฉินหมิงเปลี่ยนมือหยก เขาก็สามารถสร้างรายได้มากกว่า 90 ล้านได้อย่างง่ายดาย!

ทั้งสองคนเกือบจะรักษาสีหน้าของพวกเขาไม่ได้แล้ว!

แม้ว่าสินทรัพย์บริษัทซุนกรุ๊ปรวมสูงถึงสามถึงสี่หมื่นล้าน แต่ส่วนใหญ่เป็นอสังหาริมทรัพย์

เงินมากกว่า 900 ล้านบาทไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อยสำหรับซุนกวนฉง!