บทที่ 76

“คุณซุน ยินดีด้วยนะครับที่คุณยอมจ่ายเงินมากมายขนาดนี้เพื่อซื้อหินหยกดิบไร้ค่าชิ้นนี้! ”

“คุณนี่ช่างรวยซะจริง ผมล่ะยอมคุณเลย! ”

ฉินหมิงทำเสียงจิ๊ปาก สายตาของเขาเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม ไม่ต่างกับการมองดูคนโง่อย่างไรอย่างนั้น

“นาย…”

ซุนกวนฉงตื่นตกใจอย่างมาก ตอนนี้เขาได้รู้แล้วว่าตัวเองตกหลุมพรางของฉินหมิงเข้าให้แล้ว เขาจับจ้องฉินหมิงด้วยสายตาที่กำลังลุกเป็นไฟ “เจ้าคนแซ่ฉิน ทั้งหมดนี่เป็นนายอย่างนั้นเหรอ นายจงใจขึ้นราคาเพื่อหลอกฉัน…”

“หลอกแล้วอย่างไร? ”

“ก็ใครใช้ให้นายหลอกฉันก่อนล่ะ หรือว่าฉันโกงนายบ้างไม่ได้เลยเหรอไง! ”

ฉินหมิงยิ้มอย่างเยือกเย็น ครั้งนี้เขาแค่ตอบแทนอีกฝ่ายด้วยวิธีการเดียวกันก็เท่านั้น

ทว่าเขาแค่คาดไม่ถึงว่าซุนกวนฉงจะโชคไม่ดีขนาดนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เพียงก้อนหยกแห้ง ๆ ที่มีคุณค่าน้อยที่สุดไปครอบครอง แต่นี่ก็เป็นเพราะซุนกวนฉงที่พลาดเอง ดังนั้นจะมาโทษเขาไม่ได้

“ฉินหมิง นายทำให้ฉันต้องสูญเสียเงินไปตั้งมากมาย ฉันจะฆ่านาย! ”

ซุนกวนฉงโกรธเป็นอย่างมาก เขารีบวิ่งเข้าไปหาฉินหมิงอย่างบ้าคลั่ง

“กล้าดียังไง! ”

“ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณจะมาทำตัวหยาบคายได้! ”

จ้าวไคกล่าวเสียงขึ้นด้วยความโมโห

หลังจากเสียงพูดของเขาเงียบลง ชายผู้มีรอยแผลเป็นกับกลุ่มนักเลงก็มีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็ว พวกเขาได้รีบวิ่งเข้าไปและล้อมซุนกวนฉงไว้ในทันที

ขอเพียงแค่ซุนกวนฉงกล้าที่จะเดินไปข้างหน้าแม้แต่ครึ่งก้าว ชะตากรรมของเขาต่อจากนี้ก็คงจะเลวร้ายอย่างแน่นอน!

เห็นชายหนุ่มที่มีรอยแผลเป็นแต่ละคนต่างก็แสดงสีหน้าดุร้าย ซุนกวนฉงจึงอดไม่ได้ที่จะกลัวจนตัวสั่น และจำใจต้องหยุดฝีเท้าในทันที

“หมอนี่ช่างไร้ยางอายจริง ๆ ! ”

“เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้เขาเป็นฝ่ายโกงพ่อหนุ่มคนนี้ก่อน ซ้ำยังทําร้ายครอบครัวคนอื่นจนหมดเงินไปกว่าเจ็ดสิบล้าน ตอนนี้คนอื่นก็แค่ตอบโต้คืนแต่เขาดันกลับโมโหขึ้นมาซะอย่างนั้น! ”

“ใช่เลย! ตัวเองเป็นคนเริ่มทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมก่อน แต่กลับไปโทษคนอื่นอย่างไม่ชอบธรรม นี่มันอะไรกัน ตรรกะแบบโจรชัด ๆ ! ”

“ถ้าเล่นไม่ไหวก็อย่าฝืนเล่นเลย ตัวเองก่อเรื่องได้แต่กลับรับมือไม่ได้ แถมยังไม่อายที่ทำตัวน่าขายหน้าอีก! ”

...

ผู้คนต่างพากันเยาะเย้ยถากถาง สายตาที่จับจ้องไปยังซุนกวนฉงนั้นเต็มไปด้วยการดูถูกเหยียดหยาม