บทที่ 92

“ไร้สาระกันจริง ๆ !”

หลินหว่านชิงจ้องฉินหมิงอย่างไม่สบอารมณ์ เธอเองก็ไม่คิดว่าฉินหมิงจะเจรจาให้กลุ่มธุรกิจโจวชื่อกรุ๊ปมาร่วมมือกับทางบริษัทได้ หรือว่าจะต้องถีงคราวไล่ฉินหมิงออกจากบริษัทจริง ๆ แล้วหรือ?

“สรุปได้ว่าตอนนี้เหลือเวลาไม่มากแล้ว ผู้ช่วยหานและฉินหมิงทั้งสองคนมีหน้าที่ไปเจรจาให้กลุ่มธุรกิจ

โจวชื่อกรุ๊ปมาร่วมมือ ถ้าภายในสองวันนี้พวกคุณไม่สำเร็จล่ะก็ ถึงเวลานั้นก็จะทำตามวิธีของผู้อำนวยการตู้ละกัน!”

หลินหว่านชิงได้ทำการตัดสินออกมา

เพราะเธอรู้ว่าการเจรจาให้กลุ่มธุรกิจโจวชื่อกรุ๊ปมาร่วมมือนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก เธอไม่ได้คาดหวังว่าฉินหมิงจะทำได้ เธอฝากความหวังทั้งหมดไว้ที่ตัวหานซีมากกว่า!

“เลขาฉิน นายเตรียมออกจากบริษัทได้เลย!”

ตู้เซียวยิ้มอย่างโอ้อวด เหมือนกับว่าตัวเองได้เห็นภาพฉินหมิงก้าวออกจากบริษัทแล้ว

กลุ่มผู้บริหารของบริษัทส่ายหัวและมองดูฉินหมิงด้วยความดูถูก ใครก็ไม่คิดว่าฉินหมิงจะสามารถชนะได้

“เลิกประชุม!”

หลังจากนั่นทุกคนก็ได้แยกย้ายออกไปจากห้องประชุม

“ฉินหมิง คุณตามฉันมาที่ห้องสำนักงานด่วน!”

หานซีพูดด้วยเสียงเย็นชาข้างฉินหมิง

ฉินหมิงยกมือปัดจมูก จากนั้นก็ได้ตามหานซีไปยังห้องสำนักงาน

ได้เห็นสีหน้าไม่ดีของหานซี ฉินหมิงอดไม่ได้ที่ถามด้วยความแปลกใจ “ผู้ช่วยหาน คุณเป็นอะไรไป ใครทำให้คุณโมโหกัน!”

“แล้วนายว่าใครล่ะ!”

อารมณ์ของหานซีระเบิดออกมา ฟาดเอกสารและข้อมูลในมือของเธอบนโต๊ะ มองฉินหมิงด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว “ฉินหมิง สมองนายมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย!”

“ปกติบริษัทของพวกฉันการเจรจาให้กลุ่มธุรกิจโจวชื่อกรุ๊ปมาร่วมมือนั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก นี่นายไม่มีอะไรทำจนต้องมานั่งพนันกับตู้เซียวหรือไง!”

“ฉันบอกนายตรง ๆ นะ เรื่องนี้แม้แต่ฉันเองก็ไม่มั่นใจ ถ้าสุดท้ายครั้งนี้นายแพ้แล้วออกจากบริษัท พอถึงตอนนั้นก็อย่ามาโทษฉันละกัน!”

หานซีโกรธมากจนอยากจะเปิดหัวสมองว่าฉินหมิงใช้อะไรคิดกัน!

ฉินหมิงหัวเราะอย่างโง่เขลา “ผมก็นึกว่าเรื่องอะไร!”