บทที่ 98

โจวเจี้ยนไม่ได้สนท่าทีสงสัยของพนักงาน เขารีบสาวเก้ามาตรงหน้าฉินหมิง ยิ้มอย่างเคารพแล้วกล่าวว่า “พี่ฉินหมิง ทำไมพี่ถึงมาที่บริษัทผมล่ะครับ?”

”อ้อ ผมมาเจรจาขอความร่วมมือกับบริษัทคุณน่ะ“

ฉินหมิงตอบด้วยรอยยิ้ม

“เจรจาขอความร่วมมือเหรอครับ?”

“เรื่องที่เกี่ยวกับกลุ่มธุรกิจโอลกากรุ๊ปของพวกพี่กับบริษัทธุรกิจโจวชื่อกรุ๊ปของพวกผม เมื่อกี้คุณปู่ได้โทรมาบอกผมแล้ว ท่านพูดว่านัดพี่ไว้เรียบร้อยแล้ว พี่สามารถเซ็นสัญญาขณะทานอาหารเย็นวันนี้ได้นี่ครับ”

“แต่…ทำไมพี่ถึงมาก่อนเวลาล่ะครับ?”

โจวเจี้ยนประหลาดใจมาก

เขารับผิดชอบอย่างเต็มที่ต่อธุรกิจช่องทางการขายของกลุ่มธุรกิจโจวชื่อกรุ๊ป เมื่อกี้นายท่านโจวได้โทรหาเขาโดยเฉพาะเพื่อถามเกี่ยวกับเรื่องนี้

“คือว่าอย่างนี้ คนนี้คือผู้ช่วยหานในบริษัทของผม ผมบอกกับเธอไปแล้วว่าได้คุยไว้เรียบร้อยแล้ว แต่เธอไม่เชื่อน่ะ ผมก็เลยถูกเธอลากมา เลยมาก่อนเวลา…“

ฉินหมิงยิ้มอย่างช่วยไม่ได้และเล่าสั้น ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้น รวมถึงพฤติกรรมไร้ยางอายของฮวาเหวินเลี่ยงในสำนักงาน

“ฉินหมิง ที่แท้นายก็ได้คุยกับประธานโจวไว้เรียบร้อยแล้ว…”

หานซีนี่โง่เง่าจริง ๆ เธอคิดไม่ถึงว่าที่ฉินหมิงพูดในห้องประชุมทั้งหมดจะเป็นเรื่องจริง

“ใช่น่ะสิครับ ทีนี่คุณเชื่อผมได้แล้วหรือยังล่ะครับ“

ฉินหมิงยักไหล่พูด

ใบหน้าสวยของหานซีแดงก่ำด้วยความอาย เธออายแทบจะแทรกแผ่นดินหนี เพิ่งรู้ว่าเธอทำเรื่องที่น่าอายขนาดนี้

“ฮวาเหวินเหลี่ยง คุณนี่ทำเรื่องงามหน้าจริง ๆ เลยนะ!”

หลังจากทราบต้นสายปลายเหตุแล้ว โจวเจี้ยนก็โกรธมาก เขามองฮวาเหวินเลี่ยงอย่างดุดัน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรังสีอำมหิต

“ประธานโจวครับ เรื่องมันไม่ได้เป็นแบบนั้นนะครับ ผมไม่ได้…”

ฮวาเหวินเลี่ยงตกใจและรีบวิ่งไปหาเขา พยายามหาข้อแก้ตัวสำหรับพฤติกรรมที่น่ารังเกียจของเขา

“เงียบ!”