ตอนที่ 13 ไม่คู่ควรที่จะมีบารมีเท่าคุณหนูอย่างข้า

ตอนที่ 13 ไม่คู่ควรที่จะมีบารมีเท่าคุณหนูอย่างข้า

ไม่ง่ายเลยว่าจางยวี่โหร่วจะหลุดพ้นจากความกวนใจจากเป่ยจื่อห้าว พอกลับมาถึงบ้านตระกูลจาง พ่อและแม่ของนาง พี่ชายพี่สะใภ้ ลุงป้าน้าอาต่างก็รอนางอยู่แล้ว

พอเห็นนางกลับมาก็รีบดึงนางมาถามไถ่สารทุกข์สุขดิบ สีหน้าของแต่ละคนล้วนกังวลไปหมด

“โหร่วเอ๋อ เจ้ากลับมาสักที เมื่อวานพึ่งส่งเจ้าขึ้นเกี้ยว มองเจ้าออกเรือน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ พวกข้าเป็นห่วงเหลือเกิน”

เห็นสีหน้ากังวลของพวกเขาแล้ว ดูก็รู้ว่าเป็นห่วงนาง ไม่ได้หลับทั้งคืน จางยวี่โหร่วรู้สึกซึ้งใจมาก จนตาเริ่มแดง

ครอบครัวของนาง เป็นที่กันภัยกันฝนให้นางเสมอ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพวกเขาก็จะยืนข้างนางโดยไม่สนใจใดๆ รุ่งโรจน์ด้วยกันและล่มจมก็ไม่ทอดทิ้งกัน นึกถึงชาติก่อนที่พวกเขาถูกมัดไว้รอประหาร และกลับมาคิดตอนนี้พวกเขาต่างอยู่ด้วยกันอย่างมีความุข น้ำตาของจางยวี่โหร่วก็ทะลักออกมาไม่หยุด

“ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านพี่ ท่านพี่สะใภ้ เมื่อก่อนยวี่โหร่วไม่รู้เรื่อง ยวี่โหร่วทำผิดต่อทุกท่านเลย”

ทั้งครอบครัวต่างมองหน้ากัน คิดว่าเป็นเพราะว่าขึ้นเกี้ยวผิดทำให้เกิดเรื่องมากมายนางถึงพูดเช่นนี้ และร้องไห้ขนาดนี้

พี่สะใภ้ของจางยวี่โหร่วรีบมาพูดปลอบใจ “โหร่วเอ๋อ เจ้าพูดอะไรกัน เรื่องนั้นมันเป็นอุบัติเหตุ ไม่ใช่เจ้าตั้งใจสักหน่อย พวกข้าจะโทษเจ้าได้ไง? เจ้าวางใจได้ ถึงอ๋องชิงผินจะมีอำนาจทางทหารมากแค่ไหน บ้านเราก็ไม่กลัวเขา ถ้าเขากล้าต่อรองกับเจ้า พวกข้าไม่ปล่อยเขาไว้แน่”

จางยวี่โหร่วเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดของคนในบ้าน พวกเขาไม่ยอมให้นางได้รับการทำร้ายเลยแม้แต่นิดเดียว

แต่กลับคิดไม่ถึงว่า ‘การขึ้นเกี้ยวผิด’ เป็นสิ่งที่นางสร้างขึ้นมาและแสดงเอง อ๋องชิงผินโดนดึงเข้ามาในเรื่องนี้โดยไม่รู้เรื่องใดๆ และยังรับผิดแทนนางด้วย

ตอนนี้ทุกคนน่าจะคิดกันว่า อ๋องชิงผินถือตัวที่ตนเองศึกไม่เคยแพ้ ไม่เห็นราชวงศ์อยู่ในสายตา อีกทั้งยังแย่งผู้หญิงขององค์ชายสามด้วย

จางยวี่โหร่วรู้สึกว่าตนเองติดค้างผู้ชายคนนั้น พอนึกถึงเรื่องที่เขาพูดก่อนไป ให้นางคิดดีๆว่าจะตอบแทนขังไง

นางเกิดใหม่ในชาตินี้ นอกจากแก้แค้นแล้ว ไม่มีความหวังอะไรอีก เขาอยากได้อะไรแค่เอ่ยปากพูด นางก็จะพยายามที่สุดเพื่อทำให้เขา

นึกถึงเรื่องนี้ จางยวี่โหร่วเลยไม่มีอารมณ์ที่จะมาถามไถ่กับคนในครอบครัว เลยหาข้ออ้างกลับห้องไปก่อน เวลาสามเดือน บอกสั้นก็ไม่สั้น บอกยาวก็ไม่ยาว นางต้องคิดวางแผนดีๆว่าต่อจากนี้ไปจะทำยังไง

……

หลังจากที่นอนพักหนึ่งแล้วตื่นขึ้นมา จางยวี่โหร่วรู้สึกสดชื่นมีแรง ในห้องจุดเทียนหอมชื่นใจที่พี่สะใภ้สามทำให้โดยเฉพาะ นางไม่ได้ดมกลิ่นที่อบอุ่นเช่นนี้เป็นเวลานานมากแล้ว

เมื่อก่อนเพราะคำพูดเดียวของเป่ยจื่อห้าว เปลี่ยนเทียนหอมทั้งหมดในตำหนักคูนหนิงของนางให้เป็นเทียนหอมกลิ่นที่เขาชอบ หลังจากนั้นจ้าวซินซินก็บอกนางว่าเป่ยจื่อห้าวไม่เคยคิดที่จะให้นางท้อง เลยแอบสั่งให้คนเติมเซ่อเซียงลงในเทียนหอมของตำหนักคูนหนิง

ดีที่ตระกูลของพี่สะใภ้สามเป็นตระกูลหมอ ได้ทำยาที่บำรุงร่างกายให้กับนางโดยเฉพาะ เลยทำให้สารถท้องได้ แต่ลูกยังไม่ทันได้คลอด ก็ถูกเป่ยจื่อห้าวและจ้าวซินซินทำร้ายจนแท้ง

พอนึกถึงเรื่องในอดีตแต่ละเรื่อง จางยวี่โหร่วก็ขนลุกไปทั้งตัว เป่ยจื่อห้าวและจ้าวซินซินยังมีชีวิตอยู่หนึ่งวัน นางก็ไม่สามารถวางใจได้

เวลานี้ กลับมีคนมาเปิดประตูห้องกะทันหัน ที่แท้ก็คือเสี่ยวเฟิงเดินเข้ามานี่เอง

เห็นนางตื่นแล้ว เลยรีบลุกขึ้นมาทำความเคารพ “คุณหนู วันนี้ตื่นเช้าจังเลยค่ะ คุณหนูจ้าวมาเยี่ยมท่าน ข้าน้อยคิดว่าท่านยังไม่ตื่นเลยให้นางนั่งรออยู่ข้างนอกค่ะ”