ตอนที่ 14 เสแสร้งหลอกหลวง

ตอนที่ 14 เสแสร้งหลอกลวง

จ้าวซินซินรออยู่ข้างนอกพักใหญ่ ในที่สุดจางยวี่โหร่วก็เดินออกมา

ในใจของเขาอั้นความโมโหไว้ เพราะคำพูดของนาง นางต้องนั่งรอไปเกือบสี่ชั่วโมง รอจนนางทนไม่ไหวแล้ว

นางมาตั้งแต่เช้า ตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว เมื่อก่อนทุกครั้งที่นางมาก็จะมีคนเอาเครื่องดื่มและอาหารมาให้เป็นอย่างดี แต่ตอนนี้ผ่านไปพักใหญ่ก็ไม่มีใครสนใจนางเลย นางรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่านางไม่ถูกปฏิบัติเหมือนเดิมแล้ว

ดอกทองอย่างจางยวี่โหร่วคงจะแอบซ่อนไว้ในห้องและอายที่จะพบแขกเพราะเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้หรือ?

เวลานี้ก็มีเสียงฝีเท้าดังออกมาจากข้างนอก จ้าวซินซินรีบปรับอารมณ์ของตนเอง สีหน้าก็ดูอ่อนโยนและอบอุ่นขึ้นมาทันที

มองดูคนนั้นที่รูปร่างงดงาม บุคลิกที่สง่าเดินเข้ามาอย่างเฉิดฉาย ชุดสีแดงสดยิ่งเข้าได้ดีเลยกับผิวขาวเนียนราวกับหิมะของนาง เครื่องประดับที่หรูดูแพงบนศีรษะของนางยิ่งทำให้นางดูสูงส่งเทียบไม่ติด ไม่พูดไม่ได้ สีแดงเหมาะกับบุคลิกของจางยวี่โหร่วที่สุด เหมือนหงส์ที่ผ่านการอาบไฟแล้วเกิดใหม่อย่างสง่าและมีเกียรติ สวยข้ามเมืองข้ามพิภพ ทำให้คนไม่สามารถละสายตาออกจากนางได้

จ้าวซินซินมองจนเหม่อลอย นางรู้ว่าจางยวี่โหร่วเป็นคนที่สวยมาก แต่คนที่สวยแค่ไหนถ้าไม่แต่งตัว ก็ไม่สามารถเฉิดฉายความงดงามนั้นออกมาได้

เมื่อก่อนตอนที่จางยวี่โหร่วอยู่กับนาง ส่วนมากก็แต่งตัวธรรมดา ไม่แต่งหน้าและไม่เคยใส่เสื้อที่หรูแบบนี้ และทุกครั้งที่นางไปพบจางยวี่โหร่วนั้นต้องตั้งใจแต่งตัวพักใหญ่ ต้องแบบนี้เวลาออกไปข้างนอกกับนาง สายตาของพวกคุณชายต่างๆถึงจะสะกดอยู่บนตัวของนาง

โดยเฉพาะครั้งแรกที่พบองค์ชายสาม พอเห็นสายตาของเขาที่มองตัวนางแล้ว นางก็ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ นางในตอนนั้นไม่แพ้จางยวี่โหร่วเลยแม้แต่นิด

แต่ว่า....ดูจางยวี่โหร่วในตอนนี้แล้ว นางก็รู้สึกละอายจากเลือดเนื้อกระดูก

ได้หญิงของตระกูลจางก็เหมือนได้พิภพ จางยวี่โหร่วมีบุคลิกแบบนั้นจริงๆ จ้าวซินซินกำมือของตนเองแน่น เล็บที่ยาวแทงที่มือของตนเองก็ไม่รู้สึกเจ็บแม้แต่น้อย

พอจางยวี่โหร่วเห็นนาง ก็ยิ้มอ่อน “ที่แท้ก็น้องจ้าวมานี่เอง เสี่ยวเฟิง เจ้าเป็นอะไรทำไมไม่บอกข้าก่อนว่าคนที่มาเป็นน้องจ้าว ให้นางรอนานเช่นนี้”

“ข้าน้อยไม่ดีเอง ข้าน้อยเห็นว่าเมื่อคืนคุณหนูนอนดึก ต้องการพักผ่อน เลยไม่เรียกคุณหนูตื่น” เสี่ยวเฟิงก็ต้องอยู่ข้างเจ้านายอยู่แล้ว

จ้าวซินซินรีบส่ายหน้า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ข้าก็พึ่งมาได้ไม่นาน ท่านพี่.....ข้าได้ยินว่าเกิดเรื่องแบบนั้นกับท่านพี่ ในใจของข้ารู้สึกเป็นห่วงมาก เลยรีบมาเยี่ยมท่านพี่เลย เฮ้อ....งานแต่งดีๆทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ อ๋องชิงผินคงไม่ทำให้พี่ลำบากใช่ไหม?”

จางยวี่โหร่วมองนางแล้วพูดเบาๆ “เหมือนข้าจะกลับมาเมื่อวานนะ ทำไมน้องพึ่งมาวันนี้ล่ะ? แต่ก็นะพวกเราทั้งสองสนิทกันข้าเลยเชื่อว่าเจ้าคงจะพึ่งจะรู้ข่าวใช่ไหม ถ้าคนอื่นที่ไม่รู้ น่าจะคิดว่าน้องกลัวที่เรื่องเป็นเยี่ยงนี้เลยไม่กล้ามา”

คำพูดของนาง เหมือนตบหน้าของจ้าวซินซิน เหตุการณ์ ‘ขึ้นเกี้ยวผิด’ มีความเกี่ยวข้องกับคนที่ศึกไม่เคยแพ้เพื่อราชวงศ์อย่างอ๋องชิงผิน และเกี่ยวกับอีกคนก็คือองค์ชายสาม วันที่แต่งงานนั้นก็วุ่นวายกันไปทั่วทั้งเมือง ต่อจากนั้นก็เปลี่ยนเจ้าสาวกัน ตามด้วยการวิจารณ์กันเรื่องใหญ่โต ถ้าจะบอกว่านางไม่รู้นั้น น่าจะเกินไปหน่อย

จ้าวซินซินหน้าซีด แล้วตาก็แดง