ตอนที่ 134 อิงอาศัยอำนาจ

ตอนที่ 134 อิงอาศัยอำนาจ

“เจ้าอย่าได้บอกกับข้าว่าเจ้าตกหลุมรักองค์รัชทายาทแล้วจริง? เจ้าต้องการอภิเษกกับองค์รัชทายาทไม่ใช่เพียงเพราะต้องการใช้ตำแหน่งชายาขององค์รัชทายาทไปแก้แค้นจางอวี่โหร่วและหลินจื่อ เจ้ายังอยากทำอะไรอีก?”

ภยในแววตาของเฉินซูเสียนประกายความต้องการอย่างทะเยอทะยานออกมา

“พูดล้อเล่นอะไร แน่นอนว่าข้าไม่มีทางรักองค์รัชทายาท แต่ว่าตอนนี้ข้ารักที่ได้กำอำนาจเอาไว้ในมือและความรู้สึกของการอยู่เบื้องบนเช่นนี้ อีกไม่กี่วันข้าก็จะกลายเป็นชายาขององค์รัชทายาท เป็นฮองเฮาในอนาคต ตอนนี้ข้าเพียงลงโทษเล็กๆ น้อยๆ กับหลินจื่อ หลังจากนี้ข้าจะเอาอย่างอวี่เฮา ข้าจะจับนางและจางอวี่โหร่วตัดแขนขา กรีดใบหน้า กักขังไว้ในห้องส้วม ไม่อย่างนั้นคงจะไม่มีวันคลายความเกลียดแค้นในใจของข้าไปได้!”

เมื่อเฉินกั๋วกงได้ยินแล้ว ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้าน แม้ว่าเขาจะเกลียดพวกเขาเช่นกัน แต่ว่าการฆ่าคนก็เป็นเพียงเรื่องธรรมดา นำชีวิตของพวกเขาไปก็เพียงพอแล้ว ไม่ได้จำเป็นต้องโหดร้ายทรมานเพียงนั้น

เขาคิดมาตลอดว่าลูกสาวของเขานั้นเพียงดื้อรั้นไปบ้าง เพราะถูกเขาตามใจจนเสียคน แต่กลับไม่คิดเลยว่านางจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้

“ถ้าเช่นนั้น......หากหลังจากนี้เจ้าจะเป็นฮองเฮา เจ้าก็ต้องเป็นแบบอย่างของทั่วหล้า ถ้าเรื่องเช่นนี้เล่าลือออกไป มันก็คงจะไม่ดีต่อบ้านเมือง และองค์รัชทายาทก็ไร้ความสามารถ เดิมทีเขาก็ไม่อาจจะเป็นฮ่องเต้ที่ดีได้ ตอนนี้แคว้นเย่นและแคว้นเซียงเริ่มเคลื่อนไหวที่ชายแดน ถ้าหากไม่ใช่เพราะอ๋องชิงผิงยับยั้งเอาไว้ พวกเขาก็คงจะโจมตีเข้ามานานแล้ว จะยังสงบสุขรุ่งเรืองอย่างตอนนี้อยู่ได้อย่างไร?”

ไม่ว่าจะทำเรื่องอะไรก็ควรดูสถานการณ์โดยรวม เฉินซูเสียนมองเพียงเรื่องตรงหน้าเท่านั้น และไม่ได้สนใจว่าต่อจากนี้มันจะก่อให้เกิดผลอะไรตามมา แต่ว่าเฉินกั๋วกงกลับมองออกไปไกล

“ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องพูดพร่ำข้างหูข้าแล้วได้หรือไม่ จะไร้องค์รัชทายาทความสามารถแล้วอย่างไร? ถ้าหากว่าเขาเป็นคนที่หลักแหลม เขาก็คงจะไม่ถูกพวกเราใช้เช่นนี้ ในอนาคตเขาจะสืบทอดบั】ลังก์ หากดูแลบ้านเมืองได้ไม่ดีก็ยังมีท่านช่วยเหลือได้ไม่ใช่หรือ หรือหากไม่สู้ดีจริงๆ ก็จัดการเขาและเข้าแทนที่ ถ้าหากตอนนั้นในท้องของข้ามีลูกหลานฮ่องเต้อยู่ ทั่วหล้าของหนานหชู่ก็ถือเป็นตระกูลเฉินแล้วมิใช่หรือ?”

อะไรนะ? นี่มันก่อกบฏไม่ใช่หรือ!

เพียงแต่ถ้าหากอำนาจทั้งหมดตกอยู่ในมือของเขา มันก็เป็นเรื่องที่เย้ายวนใจมากทีเดียว ก่อนหน้านี้เขาไม่กล้าคิด แต่ตอนนี้ก็เริ่มจะตื่นเต้นสนใจขึ้นมาแล้ว

เดิมทีเขาต้องการจะพูดให้ลูกสาวทำไปตามแผนการของตัวเอง แต่ว่าตอนนี้เขากลับถูกนางพูดกล่อมไปโดยไม่ทันรู้ตัว เขาเริ่มคิแล้วว่าแผนการที่เขากระทำมาด้วยความยากลำบากในตอนแรกนั้นเป็นสิ่งผิดพลาด

อย่างไรก็ต้องทำ แล้วทำไมไม่ทำให้ยิ่งใหญ่ขึ้นอีกสักนิด แม้ว่าองค์รัชทายาทจะทำอะไรไม่ได้ แต่ว่าถ้าสามารถทำให้เขาสัมผัสถึงความรู้สึกของการเป็นฮ่องเต้ได้ มันก็ดีไม่ใช่หรือ?

“แต่.......แต่ว่า.......” ตอนนี้ปัญหาก็คื มันไม่สายเกินไปใช่หรือไม่?

เมื่อเฉินซูเสียนเห็นความลังเลของเขา นางก็รู้สึกไร้ความอดทนขึ้นมา

“โถ่เอ๊ย ท่านพ่อคิดอะไรอยู่กันแน่? ท่านถูกตระกูลจางกดละเดิมทีเขาก็ไม่เคยคุยตกลงตัดสินใจตรงๆ กับนาง

แต่ว่าในตนนี้ แม้ว่าอยากจะปกปิด แต่ก็คงบดบังต่อไปไม่ได้แล้ว

“ข้า......ข้าลอบทำข้อตกลงกับองค์ชายสามไปแล้ว ถ้าจะให้ตำหนักเฉินกั๋วกงเป็นกำลังของเขา และข้าก็.......ยังยกเจ้าให้เขา เขาไม่ใส่ใจว่าเจ้าจะอภิเษกกับองค์รัชทายาทแล้วหรือไม่ หลังจากวันที่เรื่องจบสมบูรณ์ เขาก็จะให้เจ้าเป็นชายาหลักของเขา” ในตอนนี้เฉินกั๋วกงพูดออกมา เขาก็ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองสีหน้าของลูกสาวเลยแม้แต่น้อย

เขายอมรับ ในตอนแรกที่เขามีความคิดนี้ เขาก็รู้สึกผิดที่จะต้องขายลูกสาวเช่นกัน