ตอนที่ 146 ฆาตกรคือใคร

ตอนที่ 146 ฆาตกรคือใคร

หลังจากการตรวจสอบอย่างละเอียดของหมอหลวงสองสามคน ก็รีบเข้ามารายงานตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

“ กราบทูลฝ่าบาท องค์รัชทายาทถูกพิษพ่ะย่ะค่ะ นี่คือเหล้าพิษชนิดหนึ่งของแคว้นตะวันตก คุณสมบัติรุนแรง ผู้ที่ถูกพิษใช้เวลาสิบนาทีเลือดก็จะไหลออกช่องทั้งเจ็ดจนตายพ่ะย่ะค่ะ ”

อะไรนะ ถูกพิษหรอกหรือ ใครมันมีความกล้าพอที่จะวางยาพิษองค์รัชทายาทได้

เฉินซูเสียนร้องไห้และพูดทันทีว่า “ ฝ่าบาททรงได้ยินแล้วว่า กาออกฤทธิ์ของเหล้าพิษจำเป็นต้องใช้เวลา ตอนนั้นพวกเขาเพิ่งจะถอนตัวออกไป องค์รัชทายาทก็เกิดเรื่องขึ้นแล้ว เห็นได้ชัดว่าหม่อมฉันไม่สามารถเป็นฆาตกรได้นะเพคะ ”

พูดได้ถูกต้อง เป็นไปไม่ได้ที่เหล่านางกำนัลเพิ่งจะออกไป แล้วด้านในก็เกิดเรื่องขึ้นทันที เว้นแต่ว่าเธอจะใช้อาวุธเหมือนมีดพกอะไรประเภทนั้นถึงจะสามารถทำร้ายได้สำเร็จ

แต่หลังผ่านการตรวจสอบของหมอหลวง บนร่างกายของเขาก็ไม่มีบาดแผลอื่นใด สาเหตุการตายมีแค่เพราะถูกยาพิษเท่านั้น

แต่ว่านี่ก็พูดไม่ถูกนัก อธิบายได้แค่ว่าเฉินซูเสียนพ้นจากการเป็นผู้ต้องสงสัยส่วนหนึ่งแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่มีความน่าสงสัย

หากคำนวณตามเวลา พิษขององค์รัชทายาทเป็นไปไม่ได้ที่จะถูกคนวางยาตอนอยู่ที่งานเลี้ยงฉลอง ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือหลังจากที่เขากลับไปวังตะวันออก

ฮ่องเต้รีบตามบรรดาคนรับใช้ที่คุกเข่าลงกับฟื้นตัวสั่นเทา ถามด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดว่า “ เช่นนั้นหลังจากที่องค์รัชทายาทกลับไปได้ทานหรือดื่มอะไรหรือไม่? ”

“ กราบทูลฝ่าบาท หลังจากที่องค์รัชทายาทกลับมาไม่ได้รับทานอะไร ทรงเดินตรงเข้าที่ห้องหอ สิ่งเดียวที่ดื่มก็คือถ้วยสุรามงคลถ้วยนั้นเพคะ! ”

ถ้วยสุรามงคล!

ตอนนี้สิ่งที่น่าสงสัยที่สุด เกรงว่าจะเป็นถ้วยสุราใบนั้น!

ทันใดนั้นก็มีคนนำถ้วยสุราและกาที่พวกเขาเพิ่งจะดื่มไปมาให้แก่ฮ่องเต้

หมอหลวงเข้าไปดมเบาๆเล็กน้อย แล้วตกใจจนหน้าซีดทันที

“ กราบทูลฝ่าบาท ในถ้วยสุราและกาใบนี้มียาพิษจำนวนมากพ่ะย่ะค่ะ เห็นได้ชัดว่ามีคนกำลังคิดจะทำร้ายองค์รัชทายาท! ”

แววตาของลี่เฟยประกายไปด้วยความตื่นตระหนก แต่เธอปกปิดได้ดีมากและหายวับไปทันที

“ ยาพิษ เหตุใดในถ้วยสุรามงคลขององค์รัชทายาทถึงมีของแบบนี้ได้ ใครมันบังอาจกล้าทำเช่นนี้! ” ฮ่องเต้โกรธจัด อำนาจที่น่าเกรงขามของฮ่องเต้เผยออกมาจนหมดสิ้น

ลี่เฟยเตือนขึ้นมาหนึ่งประโยคในเวลาที่เหมาะสม “ ใครเป็นคนรับผิดชอบสุรานี้ ขอแค่ฝ่าบาทตรวจสอบเล็กน้อยก็ทราบแล้ว ”

ในขณะนั้น จู่ๆก็มีนางกำนัลคนหนึ่งที่รับผิดชอบเรื่องนี้รายงานทันที

“ กราบทูลฝ่าบาท ถ้วยสุรามงคลขององค์รัชทายาทกับพระชายานี้ ใช้เหล้าดอกกุ้ยฮวาที่ตำหนักพระนางเสียนเฟยส่งมาเพคะ ฝ่าบาทกับองค์รัชทายาทต่างทรงโปรดปรานเป็นอย่างมาก ดังนั้นข้าน้อยจึงเลือกมาทำสุรามงคลเพคะ ”

ต่อจากนี้ เรื่องราวก็มาเกี่ยวข้องกับเสียนเฟยอย่างรวดเร็ว

สายตาของฮ่องเต้มืดครึ้มและกวาดสายตาไปอย่างโหดเหี้ยม “ เสียนเฟย เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่? ”

เหล้าของเธอทำให้คนตาย เธอจะต้องมีอะไรมาชี้แจง ตอนนี้ฮ่องเต้ไร้เหตุผลแล้ว จับใครได้ก็อยากจะกัดอย่างรุนแรงและไม่สนใจว่าคนที่เขาสงสัยจะเป็นผู้หญิงที่เขาเคยโปรดปรานอย่างมากก็ตาม

เสียนเฟยรีบคุกเข่าลงทันทีและพูดอย่างซื่อสัตย์และหวาดกลัว “ ฝ่าบาทโปรดสืบสวนอย่างละเอียด หม่อมฉันเป็นผู้บริสุทธิ์นะเพคะ หม่อมฉันกลั่นสุราดอกกุ้ยฮวา เพราะองค์รัชทายาทชื่นชอบและมักจะสั่งให้คนส่งไปที่วังตะวันออกประจำ หากหม่อมฉันต้องการวางยาพิษ ก็ไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงวันนี้แล้วจึงลงมือหรอกเพคะ อีกทั้งเป้าหมายนี้ชัดเจนเกินไป หากในสุรามีพิษ ก็จะต้องสงสัยมาถึงตัวหม่อมฉันได้อย่างง่ายดาย หม่อมฉันจะทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไรกันเพคะ? ”

ในตอนนั้นลี่เฟยกลับพูดด้วยน้ำเสียงเหน็บแนมเล็กน้อย “ หากไม่เข้าถ้ำเสือแล้วจะจับเสือได้อย่างไร ไม่แน่อาจจะมีคนใช้หลักการนี้พอดี? ”

“ ลี่เฟย ท่านหมายความว่าอย่างไร เหตุใดข้าจะต้องทำร้ายองค์รัชทายาท ข้าไม่มีเหตุผลที่จะทำเช่นนั้นเลยสักนิด ”

เป็นความจริง หากพระสนมคนอื่นทำร้ายองค์รัชทายาทเพื่อต้องการให้ลูกชายของตัวเองได้ขึ้นครองราชย์บัลลังก์ถือว่าเป็นปกติ