ตอนที่ 147 แผนการหินหนึ่งก้อนได้นกสามตัว

ตอนที่ 147 แผนการหินหนึ่งก้อนได้นกสามตัว

ตอนนี้เรื่องราวมีเบาะแสแล้ว สาวใช้ชั่วช้าคนนี้ยอมรับเรียบร้อยแล้ว เช่นนั้นต่อไปจะต้องพบฆาตกรตัวจริงอย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้ฆาตกรตัวจริงคือใคร ก็เห็นอย่างชัดเจนแล้วไม่ใช่หรือ?

ฮ่องเต้มองนางด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ เจ้าบอกข้ามาในตอนนี้ คนที่อยู่เบื้องหลังเจ้าคือใคร เหตุใดจึงต้องวางยาพิษในสุรา พูดสิ่งที่เจ้ารู้ออกมาให้หมด มิเช่นนั้นข้าจะให้เจ้าตายโดยไร้หลุดฝังศพอย่างแน่นอน ”

“ เพคะฝ่าบาท ข้า ข้าได้รับคำสั่งจากพระนางเสียนเฟย ให้วางยาพิษในสุราดอกกุ้ยฮวาเพื่อสังหารองค์รัชทายาทเพคะ ”

นางพูดเช่นนี้ ทุกคนตกตะลึงเสียงดัง เสียนเฟยก็ตกใจจนหน้าซีดไปตั้งนานแล้ว

“ ฝ่าบาทเพคะ นี่คือการใส่ร้าย หลันเชียง เหตุใดเจ้าถึงพูดเช่นนี้ ข้าให้เจ้าทำเรื่องแบบนี้เมื่อใดกัน? ”

ฮ่องเต้ค่อยๆหรี่ตาลง แววตานั้นกลับมีความเฉียบแหลมอย่างชัดเจน

“เสียนเฟย เจ้ารู้จักนางกำนัลคนนี้ และเจ้ายังรู้จักชื่อของนางอีก? ”

เสียนเฟยพูดด้วยความหวาดกลัว “ นางเป็นนางกำนัลในตำหนักของหม่อมฉันเพคะฝ่าบาท และก็เป็นคนรับผิดชอบนำสุราดอกกุ้ยฮวาไปส่งยังวังตะวันออก ฝ่าบาทโปรดสืบสวนอย่างละเอียด หม่อมฉันไม่ได้ทำเรื่องแบบนี้เลยจริงๆ นังคนรับใช้ชั่วช้าคนนี้จะต้องมีคนบงการให้ใส่มาร้ายหม่อมฉันแน่นอน ”

“ มีคนบงการ? ฮึ...” สายตาของฮ่องเต้เต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เชื่ออย่างเห็นได้ชัด “ ตัวเจ้าเป็นคนบอกว่านางคือคนของเจ้าเอง คนที่บงการนาง นอกจากเจ้าแล้วจะเป็นใคร? ”

ลี่เฟยเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ก็มีความสุขขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ ฮึ... แม้ว่านางจะยังเด็กและได้รับความโปรดปรานแล้วยังไง คิดว่าฮ่องเต้จะมีนางอยู่ในใจจริงๆงั้นรึ?

“ ฝ่าบาท หม่อมฉันถูกใส่ร้ายเพคะ ฝ่าบาทไม่ควรถูกคนชั้นล่างหลอกลวงได้อย่างง่ายดาย ต่อให้ฝ่าบาทฆ่าหม่อมฉัน ก็ไม่ได้เป็นการแก้แค้นให้กับองค์รัชทายาทจริงๆนะเพคะ ”

แต่ตอนนี้หลักฐานทุกชิ้นล้วนชี้ไปที่เสียนเฟย ต่อให้นางมีคำพูดโต้แย้ง แล้วจะสามารถพิสูจน์อะไรได้?

“ ใส่ร้าย? นางเป็นคนมาจากตำหนักของเจ้า เหล้าก็เป็นเหล้าที่เจ้ากลั่นด้วยตัวเอง ฆาตกรไม่ใช่เจ้าแล้วจะเป็นใครกัน? พวกเจ้า ลากตัวเสียนเฟยไปไว้ที่ตำหนักเย็น และรอรับการลงโทษซะ ”

น้ำตาในดวงตาของเสียนเฟยร่วงหล่นลงมาทันที ใบหน้าที่งดงามเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

นางเคยคิดว่า แม้จะเกิดเรื่องแบบนี้ ฮ่องเต้ก็จะยืนอยู่เคียงข้างและเชื่อนาง เชื่อว่านางถูกใส่ร้าย และเขาจะต้องสืบหาความจริงเพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้นาง แต่นางไม่สามารถยอมรับได้ว่าเขาจะปฏิบัติต่อนางอย่างไม่แยกแยะถูกผิดเช่นนี้

การเข้าตำหนักเย็น สำหรับนางสนมคนหนึ่งแล้ว เป็นการลงโทษที่ร้ายแรงมาก มากยิ่งกว่าการฆ่านางและยังทำให้นางอัปยศอดสู

จางยวี่โหร่วรีบออกหน้าพูดทันทีว่า “ฝ่าบาทโปรดทรงสืบสวนให้ชัดเจน ถ้าหากว่าพระนางเสียนเฟยต้องการจะลอบสังหารองค์รัชทายาทจริงๆ จะต้องทำอย่างไร้ช่องโหว่แน่นอน นางจะให้คนในตำหนักของตัวเองไปส่งสุราโดยตรงได้อย่างไรกัน หากมีอะไรผิดพลาดขึ้นมา ก็จะสงสัยถึงตัวเองโดยตรงไม่ใช่หรือ และนางกำนัลคนนี้ก็มีอะไรแปลกๆ หากนางเป็นคนสนิทของพระนางจริงๆ จะสารภาพความผิดทั้งหมดโดยไม่ได้ตั้งใจได้อย่างไร คนรับใช้ที่คิดทรยศเจ้านายแบบนี้พระนางเสียนเฟยจะเชื่อใจได้อย่างไรกันและยังส่งนางไปทำเรื่องที่สำคัญเช่นนั้น ดังนั้น พระนางเสียนเฟยจะต้องถูกใส่ร้ายอย่างแน่นอนเพคะฝ่าบาท ”

คิดไม่ถึงเลยว่านางกำนัลคนนั้นมีความกล้ามาก ในเวลานี้ยังจะกล้าเล่นกลอุบายต่อไปอีก