ตอนที่ 148 จับทีเดียวให้หมด จัดการให้ราบคาบ

ตอนที่ 148 จับทีเดียวให้หมด จัดการให้ราบคาบ

“ นั่นสิเพคะ หม่อมฉันคิดว่า ฝ่าบาททรงควรรับสั่งให้นำตัวนางกำนัลคนนี้ไปทรมานอย่างหนัก หรือโทษประหารนางเก้าชั่วโคตร หม่อมฉันไม่เชื่อหรอกว่านางจะไม่ยอมคายความจริงออกมา! ”

หลันเชียงกับลี่เฟยตกใจจนวิญญาณออกจากร่างในเวลาเดียวกัน

ทรมานอย่างหนัก สู้ตายไปเลยซะเลยยังจะดีกว่า เธอทนรับการลงโทษเหล่านั้นไม่ไหวแน่และสารภาพความจริงทุกอย่าง

อีกทั้งที่เธอยอมให้ตัวเองตาย ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่ลี่เฟยรับประกันกับเธอว่า หลังจากที่เธอตายแล้วจะดูแลครอบครัวของเธออย่างดีแน่นอน และรับรองว่าพวกเขาจะกินดีอยู่ดีไปชั่วชีวิต มิเช่นนั้นเธอจะสละชีวิตทำขนาดนั้นทำไม

แต่ตอนนี้กลับบอกว่าจะโทษประหารเก้าชั่วโคตร หลันเชียงตกใจจะหน้าซีดเผือกทันที ล้มลงพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

ตอนนี้เธอควรจะทำอย่างไรกันแน่ ถ้าหากฮ่องเต้จะฆ่าครอบครัวของเธอจริงๆ ลี่เฟยจะสามารถปกป้องพวกเขาได้อย่างนั้นหรือ?

เมื่อลี่เฟยเห็นสถานการณ์ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที เป็นไปได้มากที่จะไม่ดีต่อตัวเอง จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงที่แหลมคมเล็กน้อย

“ ซูเฟย ท่านไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องของคนอื่นมากตลอด เหตุใดตอนนี้จู่ๆถึงมั่นใจว่าเสียนเฟยไม่ใช่ฆาตกรล่ะ? จู่ๆข้าก็นึกขึ้นมาได้ว่า ดูเหมือนก่อนหน้าที่องค์รัชทายาทจะอภิเษกสมรส เคยมีความขัดแย้งกับว่าที่พระชายาสองมาก่อน ต่อมาเธอได้รับบาดเจ็บและถูกคนหามออกมาจากวังตะวันออก หมดสติเป็นเวลาหลายวันติดต่อกัน ถ้าหากเสียนเฟยไม่ใช่ เช่นนั้นท่านคิดว่าฆาตกรเป็นใครกันล่ะ? ”

พระนางลี่เฟยคนนี้ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก!

เมื่อครู่นี้เพิ่งพุ่งหอกไปยังเสียนเฟย เมื่อเห็นว่าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย ก็เปลี่ยนมายังซูเฟย

ถ้าหากบอกว่าเสียนเฟยไม่มีแรงจูงใจในฆ่า เช่นนั้นซูเฟยก็ควรจะมีสินะ

ลูกสะใภ้ของเธอเกือบจะโดนองค์รัชทายาทดูถูกเหยียดหยาม และยังแทบจะสูญเสียชีวิต ถึงแม้จะประกาศต่อภายนอกว่าเป็นเพียงความเข้าใจผิด แต่คนที่อยู่ในสถานการณ์ล้วนรู้ว่าการกระทำขององค์รัชทายาทในตอนนั้นเลวร้ายขนาดไหน เป็นไปได้ไหมที่ซูเฟยจะโกรธแค้นอยู่ในใจและรอโอกาสที่จะจัดการกับองค์รัชทายาท?

นอกจากนี้ หลายปีที่ผ่านมา ราชสำนักส่งเสียงดังเอะอะโวยวายมาตลอด

ต่างพูดกันว่าองค์รัชทายาทขาดคุณสมบัติและไร้ความสามารถ องค์ชายสองถึงจะเพียบพร้อม เป็นบุคคลที่มีความปรีชา จึงเป็นคนที่ควรจะสืบทอดราชบัลลังก์มากที่สุด ดังนั้นซูเฟยมีความคิดที่จะกำจัดองค์รัชทายาทมาตั้งนานแล้วและต้องการให้ลูกชายของเธอสืบทอดราชบัลลังก์ใช่หรือไม่?

ไม่ว่าแรงจูงใจแบบไหน ซูเฟยก็มีความสงสัยในการก่ออาชญากรรมอย่างเห็นได้ชัด

เป็นไปอย่างที่คิด เมื่อได้ยินคำพูดยุยงของลี่เฟย ฮ่องเต้ก็เลื่อนสายตาไปยังซูเฟย แววตามีความสงสัยและสำรวจอย่างเห็นได้ชัด

หัวใจของซูเฟยเต้นรัว จึงรีบทำให้ตัวเองสงบลงอย่างรวดเร็ว และมองไปที่ลี่เฟยอย่างเยือกเย็น

“ ฆาตกรคือใคร ต้องอ้างอิงหลักฐาน ไม่ใช่ฟังคำพูดเพียงด้านเดียวของใครก็ตามที่อยู่ที่นี่ แล้วลี่เฟยล่ะ เมื่อครู่นี้ท่านเพิ่งจะพูดยุยงว่าเสียนเฟยคือฆาตกร ตอนนี้กลับมาสงสัยที่ตัวข้า ดูเหมือนว่าท่านหวังให้พวกเราเป็นฆาตกรอย่างมาก! ”

“ ท่าน...” ลี่เฟยถูกเธอบีบจนตายคาที่ด้วยประโยคเดียว

เธอทำผิดพลาดร้ายแรงอย่างมากในวันนี้ ลี่เฟยทำตัวแปลกประหลาดมากจริงๆ เธอระมัดระวังรอบคอบอยู่เสมอและไม่สร้างศัตรูกับใครมาตลอดไม่ใช่หรือ เหตุใดคำพูดในวันนี้ทุกประโยคล้วนพูดให้คนตายทั้งนั้น

“ พอแล้ว หยุดเถียงกันได้แล้ว! ” พวกผู้หญิงส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวจนฮ่องเต้หัวจะระเบิด

เดิมทีแล้วหลักฐานทุกอย่างล้วนชี้ไปที่เสียนเฟย ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกคนล้วนน่าสงสัย

ฆาตกรที่สังหารองค์รัชทายาท เขาจะต้องหาตัวออกมาให้ได้ คนคนนี้จิตใจโหดเหี้ยมอย่างเห็นได้ชัด ฆ่าองค์รัชทายาทแล้วยังสามารถหาหมากมาปกป้องตัวเองไว้ได้และดึงตัวเองออก ถ้าหากปล่อยให้แผนชั่วร้ายของเขาสำเร็จจริงๆ เช่นนั้นฮ่องเต้ก็คงเป็นคนที่ไม่เต็มใจที่สุด

เมื่อเห็นว่าสถานการณ์วุ่นวายมากขึ้นเรื่อยๆ เฉินกั๋วกงกับเฉินซูเสียนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกพร้อมกันโดยไม่ตั้งใจ