ตอนที่ 149 จุดประสงค์ของจางยวี่โหร่ว

ตอนที่ 149 จุดประสงค์ของจางยวี่โหร่ว

จางยวี่โหร่วพูดต่ออีกว่า “ แบบนี้ดูเหมือนว่า คนที่ฝ่ายตรงข้ามต้องการสังหารมีแค่องค์รัชทายาทคนเดียวเท่านั้น และไม่ได้ต้องการจะลอบสังหารพระชายาเลย ถึงขนาดจงใจหลีกเลี่ยงนาง หรือพูดอีกอย่างคือ พระชายาทานยาแก้พิษล่วงหน้ามาก่อน ดังนั้นหลังจากที่ดื่มสุรามีพิษไปแล้วจึงไม่เป็นอะไร ”

เมื่อเฉินซูเสียนได้ยินก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที และพูดเสียงแหลมคมออกมา “ จางยวี่โหร่ว นี่เจ้าหมายความว่าอย่างไร เจ้าต้องการใส่ร้ายว่าข้ากับฆาตกรคือพวกเดียวกันงั้นรึ? เจ้าอย่ามาพูดให้ร้ายคนอื่น ”

“ ฮึ...พระชายา หากท่านไม่ได้ทำอะไรผิดจริง ก็ไม่ต้องกลัววิญญาณมาเคาะประตู ตอนนี้ข้าแค่เสนอข้อสงสัยอีกอย่างขึ้นมาเท่านั้น ท่านไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนกเช่นนี้ เมื่อครู่ตอนนี้พระนางซูเฟยกับพระนางเสียนเฟยถูกสงสัย พวกเขาก็อธิบายตนเองอย่างใจเย็นไม่ใช่หรือ? ” น้ำเสียงของจางยวี่โหร่วมีความเหน็บแนมอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อนึกถึงว่าไม่กี่วันก่อนนางยังทำตัวเย่อหยิ่ง พวกตำหนักเฉินกั๋วกงเชิดหน้าชูตา มีพรรคมีพวก และยังต้องการบดขยี้ตระกูลจางเพื่อเป็นที่หนึ่ง แต่ตอนนี้ท่าทางจนตรอกอย่างขีดสุดของนาง มันทำให้คนรู้สึกมีความสุขจริงๆ

และนางคิดว่าตัวเองอธิบายแล้วมีประโยชน์งั้นหรือ? นางในตอนนี้ก็เหมือนกับแมวที่โกรธจนระเบิดอารมณ์ออกมาตัวหนึ่ง แบบนี้จะยิ่งทำให้คนสงสัยง่ายขึ้นอีก

ในขณะนั้น หมอหลวงก็ออกหน้ามาอธิบายสถานการณ์

“ พระชายาชิงผิน เกี่ยวกับพิษนกแคว้นตะวันตกนั้น ไม่มียารักษา ดังนั้นจึงไม่อาจมียาถอนพิษได้ ”

นี่ไม่ได้นับว่ากำลังพิสูจน์ความบริสุทธิ์ให้เฉินซูเสียน เพื่อนแค่พูดความจริงตามหลักงานที่ยึดถือของผู้เป็นแพทย์เท่านั้น

เฉินซูเสียนก็รู้สึกว่าตัวเองมีความมั่นใจขึ้นมาในทันที นางร้องไห้และคลานไปยังตรงหน้าของฮ่องเต้เพื่อขอร้องความเป็นธรรม

“ ฝ่าบาทเพคะ ฝ่าบาทต้องทวงความยุติธรรมให้หม่อมฉันนะเพคะ องค์รัชทายาทนั้นเป็นสามีของหม่อมฉัน ตอนนี้เขาถูกลอบทำร้ายจนเสียชีวิตอย่างผิดธรรมชาติ หม่อมฉันเสียใจเป็นอย่างมาก และตอนนี้ยังถูกคนว่าร้ายอีก ให้ข้าตายเสียยังจะดีกว่า ”

แต่ฮ่องเต้กลับสีหน้าเคร่งขรึม มองนางย่างเย็นชา ในสายตาเต็มไปด้วยความสงสัยอย่างลึกล้ำ

สายตาน่าสงสัยแบบนั้นจริงจังมากกว่าตอนที่เขามองซูเฟยและเสียนเฟยเสียอีก

เหตุใดพวกเขาดื่มเหล้าจากจอกเดียวกัน องค์รัชทายาทตายอย่างอนาถ แต่นางกลับมีชีวิตอยู่อย่างดี นี่มันหมายความว่านางมีข้อสงสัยไม่ใช่หรือ?

ฆาตกรที่ฆ่าคน รีบลงมือและยังสามารถหลีกเลี่ยงได้โดยเฉพาะ เห็นได้ชัดว่ามีปัญหาอย่างแน่นอน

จอกเหล้านั้น จอกเหล้านั้นจะต้องมีปัญหาอย่างแน่นอน!

ทันใดนั้นเขาก็ตวาดอย่างโมโหทันที “ พวกเจ้า นำจอกสุรานั้นมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! ”

เมื่อสืบสวนไปมา ตอนนี้ก็ได้มาสืบที่จอกเหล้าแล้ว ในใจของลี่เฟยจมลงและเริ่มใจไม่อยู่นิ่งเล็กน้อย

ในแผนของนาง เมื่อองค์รัชทายาทตายฮ่องเต้จะต้องโมโหมากอย่างแน่นอน แล้วค่อยให้หลันเชียงฆ่าตัวตายเพื่อทำลายพยานหลักฐาน และฮ่องเต้จะต้องตัดสินประหารชีวิตเสียนเฟยอย่างแน่นอน แต่ตอนนี้เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ได้อยู่ในการควบคุมของนางอีกต่อไปแล้ว

จางยวี่โหร่วก็อ้อมค้อมไปมาอยู่นานสองนาน เพียงแค่เตือนฮ่องเต้เกี่ยวกับปัญหาของจอกเหล้าเท่านั้น ตอนนี้ในที่สุดนางก็ช่วยซูเฟยกับเสียนเฟยโยนความผิดไปที่คนก่อน พวกเขาคงจะไม่เป็นอะไรแล้วในขณะนี้

เมื่อจอกเหล้าถูกนำมาดู ก็พบว่ามีหลายสิ่งอยู่ในนั้น

จอกเหล้าเล็กๆใบหนึ่ง กลับมีเล่ห์กลอยู่ และยังสามารถแยกออกเป็นสองด้านได้

หมอหลวงหยิบเข็มเงินมาทำการทดสอบ เหล้าด้านหนึ่งไม่มีพิษ แต่อีกด้านหนึ่ง เข็มเงินกลับเปลี่ยนเป็นสีดำทันที

นี่มันเป็นกลอุบายที่เหนือชั้นจริงๆ!

ในตอนที่วางยาพิษ จะต้องเทเหล้าที่ไม่มีพิษให้เฉินซูเสียนแน่นอน แต่กลับเทเหล้าที่มีพิษอยู่จริงๆให้กับองค์รัชทายาท ดังนั้นถึงสามารถฆ่าองค์รัชทายาทจนตายอย่างอนาถได้

ฆาตกรคนนี้ ช่างจิตใจเหี้ยมโหดและชั่วร้ายจริงๆ ฮ่องเต้โกรธจนตัวสั่นไปทั้งตัว

ตอนนี้เขาไม่มีใจจะไปคิดถึงปัญหาอื่นแล้ว สิ่งเดียวที่เขาต้องการจะรู้คือ เหตุใดฆาตกรคนนี้ถึงตั้งใจลงมือแค่องค์รัชทายาทเท่านั้น แต่กลับต้องการปกป้องเฉินซูเสียน

พยายามอย่างหนักในการพัฒนาจอกเหล้าแบบนี้ แสดงให้เห็นถึงอะไร?

ฆาตกร...จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับเฉินซูเสียนอย่างแน่นอน!

เขาเพียงแค่เกลียดตัวเองที่ในตอนแรกหาตัวผิดคน เดิมทีคิดว่าสามารถหาคนที่คอยสนับสนุนให้ลูกชายของเขาได้ หลังจากที่เขาสืบทอดราชบัลลังก์ก็จะสามารถช่วยเขาปกครองได้อย่างเต็มกำลัง สร้างรากฐานราชบัลลังก์ของเขาให้มั่นคง แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจะเป็นการส่งชีวิตของเขาไปตาย

“ พวกเจ้า จับตัวพระชายาไว้ แล้วก็นังคนรับใช้ชั่วคนนี้ เข้าคุกไว้ด้วยกัน ทรมานให้หนักจนพวกมันคายความจริงออกจากปาก! ” ฮ่องเต้พูดด้วยความโกรธอย่างมาก

เฉินซูเสียนรู้สึกช็อกไปทั้งตัว จนกระทั่งตอนที่องครักษ์สองคนจับนางลากออกมาข้างนอก นางถึงจะเริ่มดิ้นรนอย่างสุดชีวิต

เมื่อครู่นี้กำลังสงสัยซูเฟยกับเสียนเฟยอยู่ไม่ใช่หรือ ตัวนางเองก็รู้สึกว่านางเป็นคนที่น่าจะเป็นฆาตกรน้อยที่สุด แล้วทำไมถึงยังถูกสงสัยอีก?

“ เหตุใดถึงต้องจับข้า ข้าไม่ใช่ฆาตกร ฝ่าบาทท่านไม่ยุติธรรมกับคนดีแบบนี้ได้อย่างไร? ”

“ จางยวี่โหร่ว นังผู้หญิงชั่ว ต้องเป็นเจ้าแน่ๆ เป็นเจ้าที่ยุยงให้ฮ่องเต้จับข้า ข้าจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปแน่ ”

แต่ว่านางจะสู้แรงองครักษ์ทั้งสองคนได้อย่างไรกัน ไม่นานนักก็ถูกลากตัวออกไป ด้านนอกยังมีเสียงกรีดร้องและสาปแช่งของนางดังลอยมา

เฉินกั๋วกงตกใจจนมึนงง พอเขามีปฏิกิริยาโต้ตอบกลับมาก็รีบคุกเข่าขอยอมรับผิดและขอความเมตตาทันที

“ ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ ลูกสาวของกระหม่อมไม่มีวันจะทำเรื่องวางแผนทำร้ายองค์รัชทายาทได้ ฆาตกรจะต้องเป็นคนอื่นแน่ ฝ่าบาทจะใส่ร้ายคนดีแบบนี้ไม่ได้นะพ่ะย่ะค่ะ ”

“ เงียบปาก ตอนที่องค์รัชทายาทดื่มเหล้าพิษ ลูกสาวของเจ้าและนังคนรับใช้ชั่วนั่นก็อยู่ในห้อง ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าพวกนางสองคนไม่ได้วางแผนสังหารองค์รัชทายาท และคิดจะโยนความผิดมาที่ซูเฟยและเสียนเฟยอีก ”