ตอนที่ 163 ฆาตกรรมยกตระกูล

ตอนที่ 163 ฆาตกรรมยกตระกูล

จางอวี่โหร่วจากไปอย่างเงียบสงบอย่างในยามที่เธอมา

ทุกอย่างในค่ำคืนนี้ต่างก็สงบปกติ ราวกับไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น แต่ว่าในวันต่อมากลับเป็นวันของการลงโทษกำจัดคนชั่วอย่างยิ่งใหญ่ ผู้คนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างก็ดูราวกับจะเดือดดาลขึ้นมา

องค์รัชทายาทผู้นี้เพิ่งจะได้รับการประกาศอภิเษกสมรสจากฮ่องเต้ และยังช่วยเหลือชาวบ้าน ละเว้นภาษี ประชาชนต่างก็ซึ้งใจในความกรุณาของราชวงศ์ และนำความกรุณานี้ส่งไปถึงตัวขององค์รัชทายาท

แต่ว่าในวันงานอภิเษก องค์รัชทายาทถูกทำร้ายจนถึงแก่ความตาย แน่นอนว่าเหล่าประชาชนต่างก็โมโหเดือดดาล

ตอนนี้ผู้ร้ายที่ทำร้ายองค์รัชทายาทถูกจับตัวได้แล้ว และยังเป็นขุนนางใหญ่ที่มีอำนาจมากคนหนึ่ง ในขณะเดียวกันก็ได้พบว่าเขายังลอบรับสินบน และเปิดบ่อนแหล่งพนันขึ้นมาอีก สิ่งเหล่านั้นต่างก็ยิ่งกระตุ้นความโมโหของเหล่าประชา

ดังนั้นที่ลานประหารในวันนี้จึงเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย พวกเขาต่างก็รอคอยการตายของตระกูลขุนนางผู้โลภมากยักยอกทรัพย์ผู้นี้ แน่นอนว่ามันจะต้องนำพาความสุขใจแก่ผู้คน

บนลานประหารถูกล้อมไปด้วยต้นเสา บนเสาทุกๆ ต้นถูกผูกรัดคนเอาไว้ผู้หนึ่ง คนที่เป็นผู้นำก็คือเฉินกั๋วกงและเฉินซูเสีย

เพียงแต่ในตอนนี้พวกเขาสวมใส่ชุดนักโทษและเรือนผมยังยุ่งเหยิง ใบหน้าเลอะเทอะเปรอะเปื้อน มีตรงไหนที่ยังสามารถมองดูรู้ว่าเป็นขุนนางสำคัญในตำหนักจาวและคุณหนูผู้ร่ำรวยเงินทองที่ท่าทีสง่าเช่นดั่งวันวาน?

ทุกคนในตระกูลเฉินต่างก็ร้องไห้ตะโกนร้องขอความเป็นธรรม แต่ว่าเดิมทีก็ไม่มีใครเห็นใจพวกเขา อีกทั้งสายตาที่มองไปยังพวกเขายังเต็มไปด้วยความรังเกียจ อยากจะให้พวกเขาตายไปเสียตอนนี้

เมื่อนักโทษประหารเหล่านี้ปรากฏตัวขึ้นมา ไข่ไก่เหม็นเน่าและเศษผักมากมายต่างก็ถูกปาเข้าไปทางพวกเขา ปาเข้าไปจนกระทั่งหัวแตกเลือดไหลออกมาก็มี

บนแท่นสูง ร่างสูงโปร่งในชุดหัวฝูอันงดงามนั่งอยู่ที่ตรงนั้น เมื่อเขามองลงไปยังภาพด้านหลัง ภายในแววตาก็ประกายความเยือกเย็นอย่างไม่ยี่หระออกมา

นั่นก็คือผู้จัดการควบคุมลานประหารในวันนี้ อีกทั้งยังเป็นผู้ช่วยเหลือฮ่องเต้จนสามารถจับผู้ร้ายได้อย่างราบรื่น รวมทั้งเป็นผู้ออกตัวนำทรัพย์สินที่เฉินกั๋วกงยักยอกไปออกมาแบ่งปันแก่ประชาชนเป็นรางวัล เหล่าประชาชนต่างก็ซาบซึ้งขอบคุณเขาเป็นอย่างมาก

คนผู้นี้ก็คือ เป่ยจื่อห้าว!

แน่นอนว่าเป้าหมายที่เขาต้องการ ในตอนนี้มันได้สำเร็จลุล่วงแล้ว

ตอนนี้ไม่เพียงแต่เขาจะสามารถจัดการหนามขวางทาง (องค์รัชทายาท) ได้ แต่ยังสามารถเอาชนะตำแหน่งในใจของท่านพ่อจากคนบางคน (องค์ชายรอง) ได้อีก รวมทั้งชื่อเสียงของเขายังเลื่องลือขึ้นมาในหมู่ประชาชน แน่นอนว่าเขาคือผู้ชนะ!

เพียงแต่สายตาของคนในตำหนักเฉินกั๋วกงที่มองมายังเขากลับเต็มไปด้วยความแค้นเข้ากระดูก องค์ชายสามที่น่ารังเกียจนี่ เขาโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

เขากล้ากระทำให้ร้ายพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะตายไปกลายเป็นผีร้ายก็ไม่อาจจะปล่อยเขาไปแน่

ในตอนนั้นเอง อยู่ ๆ รถม้าก็เคลื่อนผ่านกลุ่มคนที่กำลังวุ่นวายออกมา และหยุดลงเสียดื้อๆ ยามผ่านลานประหาร

ผ้าคลุมของรถม้าถูกเปิดออก ปรากฏใบหน้าที่งดงามหนึ่งออกมา

เมื่อเธอได้มองเห็นภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าแล้ว สีหน้าของเธอก็ตึงเครียดขึ้นมา

สำหรับเธอแล้ว ภาพนี้ช่างดูคุ้นเคยนัก!

เมื่อชาติก่อน เธอเองก็เคยเห็นภาพนี้ด้วยตาของตนเอง บนแท่นควบคุมการประหารก็มีร่างที่คุ้นเคยนั่งอยู่เช่นกัน เพียงแต่ในตอนนั้นเขาสวมใส่ชุดหลงเผ้าสีเหลืองอ่อน

คนยังคงเป็นผู้เดิม ความเกลียดแค้นที่จางอวี่โหร่วมีต่อเขาก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้กลับไม่เหมือนกับเมื่อก่อนเลยแม้แต่น้อย เธอไม่ใช่เด็กสาวที่ไร้กำลัง และทำได้เพียงมองดูครอบครัวของตัวเองถูกตัดคอต่อหน้าผู้คนโดยไม่อาจโต้แย้งใดๆ ได้อีกแล้ว

ทุกสิ่งต่างดูเหมือนชาติที่แล้วมาก เพียงแต่คนที่ถูกผูกอยู่บนเสาเหล่านั้นกลับเปลี่ยนเป็นตระกูลเฉิน

เมื่อมองไปยังภาพนี้แล้ว จางอวี่โหร่วไม่อาจจะรู้สึกดีขึ้นมาได้ แต่เธอกลับได้แต่ย้ำเตือนตัวเองในใจ เธอไม่อาจลืมภารกิจการแค้นนี้ได้ เธอจะต้องไม่ทำให้เธอและตระกูลของเธอกระทำผิดพลาดอีกครั้ง