ตอนที่ 166 รับตำแหน่งฮองเฮา

ตอนที่ 166 รับตำแหน่งฮองเฮา

ในตอนที่จ้าวซินซินฟื้นขึ้นมา นางก็ได้พบกับห้องที่ว่างเปล่า ความเจ็บปวดของร่างกายยังไม่ลดลงไปแม้แต่น้อย

นางเพิ่งจะสูญเสียลูกไปคนหนึ่ง สำหรับนางแล้วมันเป็นการทำร้ายที่เจ็บปวดเพียงใด

ไม่ใช่เพียงอาการบาดเจ็บที่ร่างกาย แต่ยังมีที่จิตใจ

แม้ว่านางจะเกิดขึ้นมาในฐานะที่ไม่ได้สูงส่ง แต่ว่าคนอย่างนางไม่มีสิทธิ์เรียกร้องความสุขหรือ? ทำไมชะตาชีวิตถึงจะต้องโหดร้ายกับนางเช่นนี้

นางแอบอิงองค์ชายสามได้โดยไม่ง่าย แต่ว่าองค์ชายสามกลับเอาแต่คอยใช้ประโยชน์จากตัวนาง เดิมทีนางก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรเรื่องนี้ ขอเพียงเขาสามารถมอบเกียรติยศและความร่ำรวยให้แก่นางได้ ทำให้หลังจากนี้นางไม่ถูกผู้คนดูถูกอีก นางก็พอใจแล้ว

แต่ว่าในตอนสุดท้าย นางกลับไม่ได้รับอะไรเลย จากนั้นนางก็ตั้งครรภ์เด็กคนหนึ่งอย่างยากลำบาก นางคิดว่าหลังจากนี้ในที่สุดตัวเองก็จะได้หมดทุกข์ สบายไร้กังวลแล้ว แต่ว่านางกลับคิดไม่ถึงเลยว่า องค์ชายสามจะโหดร้ายเช่นนั้น แม้แต่เลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง เขาก็ไม่ปล่อยไว้ เขาโหดเหี้ยมถึงขนาดจัดการกำจัดลูกของพวกเขาไป

มือของจ้าวซินซินจับเตียงเอาไว้แน่น จนเส้นเลือดบริเวณหลังมือปรากฏออกมาอย่างชัดเจน

นางเกลียดชังมาก!

นางเกลียดองค์ชายสาม เหตุใดจึงต้องกระทำโหดร้ายกับนางเช่นนี้

นางเกลียดจางอวี่โหร่วเสียยิ่งกว่า นางพูดว่าพี่น้องร่วมทุกข์ร่วมสุขอะไรกัน แต่ว่านางกลับใจดำละทิ้งไม่สนใจกันเช่นนี้

แม้ว่าครั้งหนึ่งนางจะตั้งใจยั่วยวนองค์ชายสาม แล้วจะอย่างไร ผู้ชายจะมีหลายภรรยามากสนมก็เป็นเรื่องปกติ เมื่อถึงตอนนั้นจางอวี่โหร่วก็เป็นชายาหลัก เพียงนางสามารถมองดูอยู่เคียงข้าง นางก็พอใจแล้ว ทำไมแม้แต่โอกาสเช่นนี้กลับไม่มอบให้นาง

อีกทั้งเดิมทีนางก็ไม่ได้ชอบองค์ชายสาม ดังนั้นถึงได้วางแผนเกี้ยวผิดพลาดนั่น ผู้ชายที่นางไม่ต้องการ จะเห็นใจน้องสาวของนางคนนี้บ้างไม่ได้หรือ?

ดังนั้นทั้งหมดจึงเป็นเรื่องหลอกลวง นางไม่เคยถูกจางอวี่โหร่วมองเห็นอยู่ในสายตามาตั้งแต่แรก

เป็นเพราะนางโง่เขลาเกินไปแล้ว อีกทั้งยังคิดว่านางมองตัวเองเป็นพี่น้องจริง นางอยู่เคียงข้างนางมานานหลายปีขนาดนั้น แต่กลับไม่อาจเทียบกับหลินจื่อที่เพิ่งจะรู้จักได้เลย

ดีล่ะ จางอวี่โหร่ว บทสรุปทั้งหมดของข้านี้คือสิ่งที่เจ้ากระทำ ข้าจะต้องทำให้เจ้าไม่ตายดี จะต้องตายไปด้วยกันกับลูกที่จากไปของข้า!

นางนำทุกสิ่งที่นางได้ประสบเปลี่ยนกลายเป็นความเกลียดแค้น และพุ่งตรงไปยังจางอวี๋โหร่ว

อยู่ๆ ประตูก็ถูกเปิดออก สาวรับใช้ในชุดกระโปรงสีชมพูเดินเข้ามา ในมือของนางถือยาเอาไว้ จากนั้นก็เดินมาที่หน้าเตียงและทำความเคารพต่อนาง

“ฮูหยินจ้าว ยาต้มเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านรีบมาดื่มตอนที่ยังร้อนเถอะ หมอบอกว่าหากเย็นแล้ว ผลจะไม่เห็นชัดเจนอีก”

จ้าวซินซินมองไปยังยาที่นางถือมา ก่อนจะอดนึกไปถึงดอกคำฝอยที่เป่ยจื่อห้าวสั่งให้คนป้อนให้นางกลืนลงไปไม่ได้ นางตกใจจนสั่นสะท้านในทันที

“ไม่ ข้าไม่ต้องการ เจ้าต้องการจะวางยาพิษข้าอีกใช่หรือไม่ ออกไป ออกไป!”

หญิงสาวตกใจไปด้วยเสียงตะโกนดังของจ้าวซินซิน นางรีบร้อนคุกเข่าลงที่พื้น จากนั้นจึงพูดขึ้นอย่างจริงใจด้วยความหวาดกลัว : “ฮูหยินจ้าว ข้าเป็นสาวรับใช้ที่องค์ชายสามสั่งให้มาดูแลรับใช้ท่าน และยาในถ้วยนี้ก็เป็นยาบำรุงที่เพิ่งต้มเสร็จ องค์ชายสามบอกว่า ฮูหยินเพิ่งจะแท้งมา กำชับให้ข้าดูแลฮูหยินให้ดี แม้ว่าข้าจะหาญกล้าเพียงใด ข้าก็ไม่กล้าทำร้ายฮูหยิน”

อะไรนะ องค์ชายสามส่งมา?

แต่ว่าองค์ชายคือคนที่จัดการลูกของนางทิ้งไป!

แต่เมื่อลองคิดดูแล้ว ลูกก็ไม่เหลืออยู่แล้ว ถ้าหากเขาอยากจะทำร้ายนาง ตอนนั้นก็น่าจะทำให้นางตายไปแล้ว คงไม่รอจนถึงตอนนี้