ตอนที่ 168 คนที่น่าสงสารย่อมมีจุดที่น่าเกลียดแค้น

ตอนที่ 168 คนที่น่าสงสารย่อมมีจุดที่น่าเกลียดแค้น

จ้าวซินซินมองไปที่นางด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า : “ข้าทราบดี เรื่องที่ข้ากระทำผิดควรถูกลงโทษแก่ความตาย วันนี้ที่ข้ามาที่นี่ ข้าได้คิดดีแล้ว ถ้าหากท่านพี่ไม่ยินดียกโทษให้ข้า วันนี้ข้าก็ทำได้เพียงตายที่นี่แล้ว!”

อยู่ๆ นางก็ลุกขึ้น จากนั้นก็โขกศีรษะเข้ากับเสาใหญ่ด้านหน้าประตู

ในตอนนั้นศีรษะของนางแตก เลือดไหลรินออกมา หลังจากนั้นก็ล้มลงไปที่พื้น

ในเวลานั้นที่ประตูทางเข้าก็มีคนสัญจรผ่านไปมา ภาพนี้ถูกผู้คนพบเห็นและอดพูดถึงขึ้นไม่ได้

นี่มัน.......มีคนตาย!

ผู้คุ้มกันทั้งสองเองก็ตกใจไปยกใหญ่ ไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี

มีคนมากระแทกศีรษะตายหน้าประตูตำหนักอ๋องชิงผิง เรื่องนี้หากเล่าลือกันออกไปก็ไม่มีผลดี อีกทั้งยังอาจจะก่อให้เกิดปัญหาตามมาได้ พวกเขาไม่อาจจะรับผิดชอบได้ไหว

จางอวี่โหร่วยืนตรงนิ่ง เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้รู้สึกอะไร แต่นางกลับอยากจะให้จ้าวซินซินตายเสียตอนนี้เลยด้วยซ้ำ เพียงแต่นางไม่คิดว่าจะใจกล้าขนาดโขกศีรษะตายต่อหน้านาง

นี่มันไม่สมกับนิสัยของนางเลย หรือว่า.......นางจะมีแผนการอื่น?

หลินจื่อเริ่มจะใจอ่อนขึ้นมาแล้ว นางเดินเข้าไป ก่อนจะยื่นเข้าไปตรวจการหายใจของจ้าวซินซินอย่างระมัดระวัง จากนั้นก็ส่งเสียงร้องตกใจออกมา

“อวี่โหร่ว นางยังหายใจ นางยังไม่ตาย!”

ยังไม่ตาย? เหอะ.......นางกำลังรู้สึกสงสัยอยู่เชียว จ้าวซินซินจะตายไปง่ายๆ ได้อย่างไร

เดิมทีนางก็กระหายเกียรติยศและความมั่งคั่ง เป็นพวกกระหายการมีชีวิต กลัวความตาย เพื่อที่จะมีชีวิตต่อไป ไม่ว่าเรื่องอะไรนางก็สามารถทำได้ แล้วจะยินดีรนหาที่ตายได้อย่างไร

นี่น่าจะเป็นแผนการ จางอวี่โหร่วคิดไปคิดมา หลังจากนั้นก็มองไปยังผู้คุ้มกันทั้งสอง

“ยกนางเข้ามาก่อน แล้วค่อยไปเรียกหมอมา”

“รับทราบ!”

เมื่อชายาออกคำสั่ง แน่นอนว่าพวกเขาก็ต้องไปทำในทันที

.......

ภายในห้องพัก จ้าวซินซินนอนสลบอยู่บนเตียงไม่ฟื้นขึ้นมา หมอคนหนึ่งกำลังตรวจชีพจรให้นาง จางอวี่โหร่วและหลินจื่อคอยมองดูจากด้านข้าง

เมื่อหมอลุกขึ้นมาก็อดที่จะถอนหายใจไปไม่ได้ : “เฮ้อ.......เด็กสาวผู้นี้ช่างน่าสงสารนัก เพิ่งจะเสียลูกไป แล้วยังเห็นได้ชัดว่าไม่ได้รับการดูแลที่ดี ร่างกายอ่อนแอ อีกทั้งยังได้รับการกระแทก ศีรษะได้รับบาดเจ็บ สถานการณ์ของนางในตอนนี้ค่อนข้างอันตราย!”

เมื่อจางอวี่โหร่วได้ยิน นางก็นิ่งไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

“ท่านพูดว่าอะไรนะ นางเคยตั้งครรภ์มาก่อนหรือ?”

“ใช่แล้ว ดูจากชีพจร ดูเหมือนว่าจะตั้งครรภ์ได้หนึ่งเดือน หลังจากนั้นก็ถูกกลืนดอกคำฝอยจัดการบีบออกมา ดอกคำฝอยเป็นอาวุธในการทำลายครรภ์ชั้นดี มันสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงแก่ร่างกายของตัวหญิงสาว!”

ถ้าหากจ้าวซินซินตั้งครรภ์ขึ้นมา เช่นนั้นแล้วเด็กก็น่าจะเป็นลูกของเป่ยจื่อห้าว

หลายวันที่ผ่านมานี้ นางยุ่งวุ่นวายกับเรื่องขององค์รัชทายาท ดูเหมือนว่าจะลืมจ้าวซินซินไป และไม่ได้สนใจนางนัก

อย่างไรนางก็กลายเป็นคนของเป่ยจื่อห้าวไปแล้ว เช่นนั้นก็น่าจะอยู่ที่ตำหนักสาม แล้วเด็กคนนั้นถูกเอาออกมาได้อย่างไร?

จางอวี่โหร่วเก็บความสงสัยเหล่านี้ไว้ในใจ จากนั้นก็เอ่ยขึ้น : “หมอ ท่านช่วยพยายามรักษานางอย่างเต็มที่เถอะ จะต้องทำให้นางฟื้นขึ้นมา”

“รับทราบ ข้าจะต้องพยายามสุดกำลัง ตอนนี้ข้าจะไปต้มยาทันที!”

ดังนั้นหมอจึงถูกสาวรับใช้คนหนึ่งพาออกไป