ตอนที่ 186 ตื่นตกใจกลางค่ำคืน

ตอนที่ 186 ตื่นตกใจกลางค่ำคืน

เขายังจะสามารถพูดออกมาได้อีก ตอนนี้ในใจของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความโมโห

เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขากลับไม่รู้เลย ถ้าหากไม่ใช่เพราะ.......

ให้ตาย เช่นนั้นไม่ใช่ว่าเขาคอยปกปิดเอาไว้ตลอดเลยหรือ

เมื่อคิดไปถึงเรื่องในวันนี้ เขาก็อดที่จะโมโหจนสั่นสะท้านขึ้นมาไม่ได้ เย่นหลิงที่สมควรตายนี่เกือบจะทำลายการใหญ่ของเขาแล้ว

ทำเรื่องเช่นนี้ลงได้ในสายตาของเขา ช่างหาญกล้านัก

“เย่นหลิง เจ้าไม่อยากมีชีวิตต่อแล้วหรือ?”

ความต้องการฆ่าในแววตาของเขาไม่อาจจะปกปิดได้ เมื่อมองดูแล้ว เย่นอิ่งก็เริ่มไม่สงบใจขึ้นมา

เขาคงจะไม่ลงมือกับพี่ชายจริงใช่หรือไม่? แม้ว่าเมื่อสักครู่เธอจะพูดออกมาสบายๆ แต่อย่างไรเขาก็คือพี่ชายแท้ๆ ของเธอ แน่นอนว่าเธอไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับเขา

ตอนนี้ตัวเธอเองกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว ถ้าหากพี่ชายเป็นอะไรไปอีก.......

ดังนั้นเธอจึงรีบอธิบายแก้ไขด้วยความกังวล “ท่านอ๋อง ท่านพี่เพียงแค่สับสนในชั่วเวลาหนึ่งเท่านั้น และเขาก็ตั้งใจปรารถนาดีต่อท่าน! จางอวี่โหร่วเป็นหญิงจากตระกูลจาง คนในตระกูลจางทั้งหมดสมควรตาย เขากังวลว่าท่านจะถูกจางอวี่โหร่วทำให้จิตใจหลงมัวเมา ดังนั้นถึงได้รีบคิดหาวิธีเช่นนี้ขึ้นมา ท่านอย่าได้.......”

เธอยังพูดไม่ทันจบ เสียง “เพี้ยะ” ดังขึ้นมา จากนั้นใบหน้าของเธอก็ถูกตบหันไปอีกทางอย่างรุนแรง

ความเจ็บปวดแสบร้อนถูกส่งขึ้นมา เย่นอิ่งทั้งโมโหและรู้สึกช้ำใจ เธอพูดอะไรผิดไปหรือ? เขายังลงมือตบเธอ

เขาทำลายความสามารถทางการต่อสู้ของเธอไป ทำให้เธอบาดเจ็บถึงเพียงนี้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะคนชั่วอย่างจางอวี่โหร่วทั้งหมด แต่ว่าตอนนี้เขากลับยังลงมือทำร้ายเธอเพราะผู้หญิงคนนั้นอีก

เรื่องราวเช่นเดิมกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง เย่นอิ่งจะไม่โมโหได้อย่างไร ตอนนี้เธออยากจะกรีดจางอวี่โหร่วเป็นชิ้นๆ แทบทนไม่ไหว

“เย่นหลิงมีนิสัยซื่อตรงมาตลอด ไม่ว่ากระทำการใดก็ชัดเจนไม่มีบกพร่อง เขาทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไร ในใจของเจ้าไม่รู้ชัดหรือ?

เห็นได้ชัดว่าเขามองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งมาตั้งแต่แรกแล้ว แม้ว่าเย่นหลิงจะเป็นคนทำ แต่ว่าใครกันที่ยั่วยุเขา?

เขารู้นิสัยของเย่นหลิงดี ถ้าหากไม่ใช่เพราะถูกเย่นอิ่งบีบบังคับ เขาไม่มีทางทำเช่นนี้แน่

ที่แท้เมื่อเขาพูดออกมาเช่นนี้ ภายในแววตาของเย่นอิ่งก็ประกายความรู้สึกผิดออกมา

เมื่อเย่นหลิงเห็นว่าทั้งสองเริ่มจะโต้แย้งกันขึ้นมา เขาก็รีบร้อนพูดขึ้น “ท่านอ๋อง เรื่องนี้เป็นความคิดของข้า ไม่เกี่ยวข้องกับผู้ใด ข้ายินดีที่จะรับผิดทุกอย่าง”

แน่นอนว่าเขาไม่อาจยอมรับ และไม่อาจจะปล่อยการกระทำเช่นนี้ไปได้

สำหรับจางอวี่โหร่วก็มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่สามารถจัดการกับเธอได้ ใครผู้อื่นต่างไม่มีสิทธิ์

“ไปที่ห้องรับโทษด้วยตัวคนเดียว จากนั้นรับโทษฟาดกระบอง 300 ที ถ้าหากยังมีครั้งหน้าอีก ก็จัดการตัดขาดเองเถอะ”

อะไรกัน ฟาดกระบอง 300 ที การลงโทษเช่นนี้ เมื่อรับไปแล้วเย่นหลิงจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่?

เย่นอิ่งอดทนแล้วอดทนอีก แต่ก็ยังคงไม่พอใจ

เมื่อเห็นว่าเขาจะจากออกไป เธอก็รีบลงมาจากเก้าอี้หวาย ขวางหน้าของเขาเอาไว้

“ท่านอ๋อง ข้ามีเรื่องอยากถามท่าน ข้ากับท่านพี่อยู่เคียงกาย รับคำส่งด้วยความจงรักภักดีต่อท่านมานานหลายปี พวกเราทำทุกสิ่งก็เพื่อท่านอ๋อง เพื่อแผนการฟื้นฟูแคว้นของเรา ท่านอ๋องรู้สึกว่าพวกเราทำอะไรผิดหรือ?”

สุดท้ายชายหนุ่มก็หยุดฝีเท้าลง และเอ่ยตอบกลับเรียบๆ โดยไม่แม้แต่จะหันหน้ากลับมา “สิ่งที่ข้าต้องการก็เป็นเพียงการร้องความยุติธรรมเท่านั้น ทำให้คนที่สมควรได้รับการสนอง ถูกสนองกลับไป ส่วนคนอื่นที่ไม่ได้เกี่ยวข้อง จะลากพวกเขาเข้ามาเกี่ยวข้องเพื่ออันใด? ถ้าหากพวกเราเองก็กระทำโดยไม่แบ่งแยก กระทำบาปและเข่นฆ่ากันให้มากขึ้น พวกเราจะต่างอะไรไปจากพวกคนที่เราเกลียดแค้นเล่า?”

เมื่อพูดประโยคนั้นจบ เขาก็หมุนตัวจากไป และไม่หันกลับมาอีก

........

หลังจากหันยี่ฉีจากไปแล้ว เย่นอิ่งก็รีบเดินเข้าไปตรงหน้าเย่นหลิงเพื่อพยุงเขาขึ้นมา

“ท่านพี่ ตอนนี้พวกเราจะทำอย่างไรดี? ดูเหมือนว่าท่านอ๋องจะถูกเจ้าจิ้งจอกนั่นมอมเมาจนลุ่มหลงไปแล้ว ก่อนหน้านี้ทำลายความสามารถทางการต่อสู้ของข้าไป ตอนนี้ยังลงโทษท่านหนักหนาเพียงนี้อีก นี่มันเกินไปแล้ว! ข้าว่าเขาเปลี่ยนไปแล้ว!”

เมื่อเย่นหลิงเห็นเธอกระทำสิ่งต่างๆ ได้ดั่งใจหวัง เดิมทีร่างกายก็ไม่ได้อ่อนแอแต่อย่างไร ในใจของเขาก็โมโหขึ้นมากทีเดียว

แม้ว่าก่อนหน้านี้เขาจะคาดเดาได้แล้ว แต่ว่าเมื่อตอนนี้ทุกสิ่งถูกยืนยันความจริงปรากฏขึ้นมา เขาก็ยังคงรู้สึกโกรธมากทีเดียว

ที่เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ได้ แม้แต่น้องสาวของเขาก็ยังไม่เข้าใจเขา อีกทั้งยังราดน้ำมันลงในกองไฟ ทำให้เรื่องราววุ่นวายมากขึ้น เขาจะยังสามารถพูดอะไรได้อีก?

คำพูดที่ท่านอ๋องบอกก่อนจะจากไปนั้น ดูราวกับตบหน้าเขาอย่างจัง

ถ้าหากพวกเขาเองก็ทำร้ายคนไม่เลือก เช่นนั้นพวกเขาเปลี่ยนเป็นอะไรไปแล้ว?

แม้ว่าจางอวี่โหร่วจะเป็นคนของตระกูลจาง แต่ว่าคนที่กระทำผิดคือปู่ของเธอ จางม่อเย่น เธอไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย ทำไมถึงต้องถูกกระทำเช่นนั้น? พวกเขาทำเช่นนี้กับเธอยุติธรรมแล้วหรือ?

เย่นหลิงมองไปที่เธอด้วยสายตาเย็นชา หลังจากนั้นก็ผลักเธอออกไปทันที จากนั้นก็หมุนตัวจากออกมา

ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการทำก็คือไปรับโทษที่ห้องลงทัณฑ์ เดิมทีก็เป็นเพราะเขากระทำผิด ดังนั้นก็ควรได้รับโทษ

เมื่อเย่นอิ่งเห็นท่าทีของเขาก็โมโหขึ้นมามาก

ตอนนี้แม้แต่พี่ชายแท้ๆ ของเธอก็ยังไม่ยืนอยู่ฝั่งเดียวกันเธอหรือ? จางอวี่โหร่วนั่นใช้วิธีมารอะไรกันแน่ ถึงสามารถทำให้คนมากมายหมุนรอบตัวเธอ และไม่อาจจะมองเธอเป็นศัตรูได้

ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งโมโห โมโหจนจะเป็นบ้า

ไม่ได้การ เธอไม่อาจจะรอคอยต่อไปเช่นนี้ได้

เธอจะต้องคิดหาวิธีทำให้จางอวี่โหร่วต้องทดแทน

.......

ในยามค่ำคืน เรือนหลังเล็กเงียบสงบ แต่กลับมีเงาร่างหนึ่งค่อยๆ ผ่านออกมา

เย่นหลิงรับโทษฟาดกระบองมา 300 ที บาดเจ็บหนัก ตอนที่กลับมาก็สลบไร้สติ จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ฟื้นขึ้น

หลังจากได้รับยาแล้ว เขาก็ได้แต่พักรักษาตัวในห้อง ดังนั้นเขาจึงไม่มีทางรู้ว่าเย่นอิ่งลอบออกไปข้างนอก