ตอนที่ 202 การเปลี่ยนไปของหันยี่ฉี

ตอนที่ 202 การเปลี่ยนไปของหันยี่ฉี

แรงกดดันที่สร้างขึ้นจากสามแคว้น ทำอะไรองค์ชายรองไม่ได้แม้แต่น้อย เขายังคงกล้าหาญเด็ดเดี่ยวอยู่เช่นเดิม

เรื่องอาการป่วยของฮ่องเต้หนานชู่ พวกเขากล้ารับรองได้

ฮ่องเต้ผู้นี้ได้มอบอำนาจให้กับองค์ชายรอง ต้องมีเหตุผลของเขาเป็นแน่ มิน่าองค์ชายสามถึงรีบปล่อยนกพิราบส่งข่าวมาแจ้งพวกเขา

มู่โหรงจิ๋วส่งสายตาไปหาเป่ยจื่อห้าว และทำเป็นมองไปทางอื่น เห็นได้ชัดว่า พวกเขากำลังส่งสัญญาณลับต่อกัน

เป่ยจื่อห้าวเตือนพวกเขาว่านี่ไม่ใช่โอกาสที่ดีที่จะกลั่นแกล้ง รีบวางมือซะ อย่าทำให้เสียเรื่อง

แต่จากนิสัยที่กำเริบเสิบสานของมู่โหรงจิ๋วแล้ว จะไปทนได้อย่างไรกันล่ะ？

ทันใดนั้น เสียงอันนุ่มนวลอ่อนโยนก็ค่อยๆพูดขึ้น

“องค์ชายรองจากหนานชู่พูดถูก ที่พวกข้ามาในวันนี้ ก็เพื่อขอให้ทั้งสี่แคว้นสงบสันติ ยุติสงครามที่จะเกิดขึ้น ถ้าแม้แต่การยินยอมและความรู้สึกผิดยังไม่มี จะพูดคุยต่อไปได้อย่างไรกัน？”

พอนางพูดออกไป ทุกคนต่างก็มองมาที่นาง

จางยวี่โหร่วอดมองไปไม่ได้เช่นกัน นางเป็นองค์หญิงจากแคว้นเหลียง ไม่คิดเลยว่านางจะช่วยพูดแทนหนานชู่ แสดงให้เห็นว่าแคว้นเหลียงได้แสดงความบริสุทธิ์ใจว่าไม่ได้เป็นฝ่ายเดียวกับแคว้นเย่นและเซียว

คำพูดของนาง ทำให้มู่โหรงจิ๋วโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เดิมถูกเป่ยจื่อห้าวตักเตือนไป เขายังพอทนได้ แต่ตอนนี้กลับถูกผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งประณามต่อหน้าผู้คน เขายังมีเกียรติหน้าตาอะไรหลงเหลืออยู่อีก？

“เจ้าหมายความว่า ทุกอย่างเป็นความผิดข้างั้นหรือ？ เป็นแค่องค์หญิงจากแคว้นเหลียง ริอาจตำหนิข้า เจ้ากล้าดียิ่งนัก ด้วยความที่มู่โหรงจิ๋ววู่วาม จึงอยากจะชักมือขึ้นมาตบนางซะทีเดียว

งานเลี้ยงยังไม่ทันเริ่มขึ้นเลย ก็เกิดการทะเลาะวิวาทกันเสียแล้ว ต่อมากลับกลายมาเป็นความขัดแย้งระหว่างแคว้นเย่นและแคว้นเหลียง

กำลังพลของแคว้นเหลียงด้อยที่สุด นางไม่กลัวว่าถ้าไปผิดใจกับแคว้นเย่นแล้วจะนำพาภัยพิบัติอะไรมาให้ตนบ้างหรือ？

นางเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง ยังกล้าได้ขนาดนี้ อีกทั้งยังช่วยหนานชู่แบบอ้อมๆอีกด้วย ขณะนี้นางถูกสบประมาท เป่ยจื่อหัวก็คงไม่นิ่งดูดายหรอก

เพียงแต่ว่า พวกเขายังไม่ทันจะใช้มาตรการอะไรเลย เห็นแค่เงาสีขาวแวบผ่าน และได้รับหมัดที่มู่โหรงจิ๋วต่อยมาเพื่อหยุดนาง ทั้งโอบเอวนางผู้ซึ่งตกใจจนเกือบจะล้มลงบนพื้น

ฉากนี้ ทำเอาทุกคนตกตะลึงกันไปหมด

สิ่งที่ทำให้คนเขารับกันไม่ได้ไม่ใช่เพราะมีคนออกหน้าช่วยองค์หญิงจากแคว้นเหลียงผู้นี้ แต่ผู้ออกหน้าช่วยกลับเป็น……

จางยวี่โหร่วนั่งมองดูฉากตรงหน้าอย่างมึนงง เมื่อครู่นี่เอง นางรู้สึกว่าคนข้างกายนางลุกขึ้นมาอย่างพรวดพราด จากนั้นได้วิ่งไปราวกับสายลม เพื่อที่จะแสดงเป็นฮีโร่

ไม่ผิด คนที่ออกหน้ามาห้ามองค์ชายใหญ่จากแคว้นเย่นคือสามีของนาง นามว่าหันยี่ฉี

เนื่องด้วยความวุ่นวาย ผ้าคลุมหน้าขององค์หญิงจากแคว้นเหลียงจึงหลุดออก ผู้คนที่เห็นใบหน้าอันงดงามไร้ที่ติของนางล้วนตะลึงกันไปหมด

นางสมกับเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของแคว้นเหลียงจริง ช่างงามยิ่งนัก

น้ำในฤดูใบไม้ร่วงเป็นดั่งหยก น้ำแข็งและหิมะเป็นดั่งจิตวิญญาณ ใช้กลอนสองวรรคนี้มาบรรยายเป็นอะไรที่เหมาะสมที่สุดแล้ว นางงามจนหายใจไม่ทั่วท้องจริงๆ

นางเองก็ไม่คิดเช่นกันว่าผ้าคลุมหน้าของตนจะหล่น ภายใต้ความตื่นตระหนกที่อยากจะปกปิดหน้าของตน ท่าทางตกใจราวกับกระต่ายน้อยนี้ของนางทำให้ผู้คนเอ็นดูมากถึงมากที่สุด