ตอนที่ 209 สามสิบหกกลยุทธ์ เอาชนะใจคนอื่นเป็นกลยุทธ์ขั้นสุดยอด

ตอนที่ 209 สามสิบหกกลยุทธ์ เอาชนะใจคนอื่นเป็นกลยุทธ์ขั้นสุดยอด

เขาไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า ถึงได้กล้าตกหลุมรักผู้หญิงของหันยี่ฉี ดวงมู่หย่าจินตนาการไม่ออกจริงๆ

“ใช่แล้วจะทำไม？ หันยี่ฉีเป็นศัตรูหมายเลขหนึ่งมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว เขากำเริบเสิบสานมานานแล้ว ตราบใดที่เขายังอยู่ พวกเราก็ไม่มีวันจะเหยียบหนานชู่ให้จมได้ พวกเราเพิ่งมาได้แค่วันเดียว เขาก็กลั่นแกล้งพวกเรายับเยินแล้ว ข้าจะทำให้เขารู้ว่าอะไรคือการอับอายขายหน้าที่แท้จริง ”

ถ้าเขาแย่งผู้หญิงของหันยี่ฉีได้จริง เรื่องนี้แพร่ออกไปเขาจะต้องเป็นตัวตลกที่ถูกหัวเราะเยาะอย่างแน่นอน ถึงเวลานั้น ดูสิว่าเขาจะมีหน้าไปมุดหัวอยู่ที่ไหนได้อีก？

เขาถูกสวมเขา การอับอายเช่นนี้ มันช่างทรมานกว่าการถูกฆ่าเสียอีก

“แต่……เจ้าคิดจะทำยังไงหล่ะ？วันนั้นเจ้ายังไม่แตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงคนนั้นเลย หันยี่ฉีก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเสียแล้ว ลงมือกับเจ้าโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ถ้าเจ้าทำอะไรนอกลู่นอกทางอีก เขาจะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ๆ ตามนิสัยของเขาแล้ว ทำอะไรไม่คิด เขาไม่ใช่องค์ชายรอง จะมีเหตุผลได้อย่างไรกัน เจ้าไม่กลัวว่าเขาจะทำเรื่องบ้าคลั่งหรือ？”ดวงมู่หย่าไม่สนับสนุนการกระทำที่ไร้สติเช่นนี้

“ข้าไปสนใจอะไรมากไม่ได้หรอก ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงคนนั้น หรือจุดประสงค์ที่เรามาในครั้งนี้ กำจัดหันยี่ฉีเป็นอะไรที่สำคัญมาก ตราบใดที่เขายังอยู่ หนานชู่ก็จะรับมือยาก”

เอิม……เหมือนกับว่าเป็นเช่นนี้จริง ศัตรูที่พวกเขาต้องรับมือด้วยไม่ใช่ราชนิกุลหนานชู่ แต่เป็นหันยี่ฉี ตราบใดที่เขายังอยู่ ก็ยังเป็นภัยต่อพวกเขาอยู่ดี

“งั้น……เจ้าคิดจะทำไง？ผู้หญิงคนนั้นอีก เจ้าจะใช้วิธีใดเพื่อให้ได้นางมา？”

มู่โหรงจิ๋วส่งสายตาหัวเราะเหยียดหยามออกมา “การเอาชนะใจเป็นกลยุทธ์ขั้นสุดยอด เมื่อกี้เจ้าพูดถูก จะจัดการกับหันยี่ฉีจะใช้ไม้แข็งไม่ได้ วิธีที่ดีที่สุดคือให้ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาในอ้อมกอดของข้าเอง สำหรับเขาแล้วถึงจะเป็นการเหยียดหยามที่ร้ายแรง คิดถึงตอนที่เขาเอาปี๊บคลุมหัว จะต้องอับอายอย่างที่สุด อีกทั้งเขาเกิดมาฐานะต่ำต้อย เปรียบเทียบกับฐานะอันสูงส่งของข้าได้ยังไง ผู้หญิงในใต้หล้านี้ ควรรู้ว่าจะตัดสินใจยังไง”

ข่าวลือที่เกี่ยวข้องกับหันยี่ฉีพวกนั้น ไม่เพียงแต่คนหนานชู่จะรู้กันถ้วนหน้าแล้ว ทั้งสี่แคว้นก็ทราบกันดี

จางยวี่โหร่วแต่งให้เขาเพียงเพราะขึ้นผิดเกี้ยว ต่อมาก็ถูกเขาบีบบังคับไปไหนไม่ได้อีก ถ้าเขาช่วยชีวิตนางจากภัยอันตรายได้ นางจะต้องซาบซึ้งในบุญคุณและรีบเข้ามายังอ้อมอกของเขาแน่ๆ

“แต่ทว่า……นางแต่งออกเรือนแล้วนะ เจ้าแน่ใจว่าจะกินของเหลือจากหันยี่ฉีหรือ？”

ดวงมู่หย่าพูดจาขมขื่น ในใจคิดว่าจางยวี่โหร่งมีอะไรดี ถึงทำให้มู่โหรงจิ๋วหนักแน่นได้ถึงเพียงนี้

นิสัยของเขานางรู้เป็นอย่างดี รักตัวกลัวตาย แต่ไหนแต่ไรไม่เคยจะไปท้าลองเรื่องอันตราย

มือเขาบาดเจ็บถึงขนาดนี้แล้ว ตามนิสัยของเขาจะต้องหลบพวกเขาไปให้ไกลสุดโพ้น แต่บัดนี้เขารู้ทั้งรู้ว่าหันยี่ฉียั่วโมโหไม่ได้ ยังคิดจะครอบครองตัวจางยวี่โหร่วอีก ช่างแตกต่างจากพฤติกรรมในอดีตอย่างที่สุด

คงจะไม่……ไม่ใช่ว่าตกหลุมรักจางยวี่โหร่วเข้าแล้วสินะ？

ความสนใจที่เขามีต่อจางยวี่โหร่ว เกินกว่าองค์หญิงแคว้นเหลียงมาก ผู้หญิงคนนี้มีเสน่ห์ดึงดูดอะไรกันแน่นะ？