ตอนที่ 222 ดวงกินผัว

ตอนที่ 222 ดวงกินผัว

ด้วยนิสัยที่มู่โหรงจิ๋วชอบออกหน้าออกตา ไม่ยอมตกเป็นทาสใคร บัดนี้เขาต้องแสดงศักยภาพของตน นาเกียรติยศมาให้แคว้นเย่น

แม้ดวงมู่หย่าจะเป็นผู้หญิง แต่กลับไม่แพ้ผู้ชาย เดิมพวกเขาก็ล้วนแต่เป็นพวกที่ต้องการเอาชนะ โดยเฉพาะสถานการณ์อย่างในวันนี้ ยิ่งต้องแสดงศักยภาพของตน

ส่วนไป๋หลิงกวง เห็นชัดว่านางมีความคิดมักง่าย ถ้าไม่มาได้ นางก็คงจะไม่ปรากฏตัวให้เห็น

พอมู่โหรงจิ๋วเห็นไป๋หลิงกวง ตาก็สว่างขึ้นในทันใด จากนั้นก็รีบเดินเข้ามา

เขายื่นมือออกไปจะจับหน้านาง ไป๋หลิงกวงทึ่ง และรีบก้าวถอยหนึ่งก้าว เพื่อหลบหลีกการสัมผัส

ในขณะเดียวกัน สาวใช้องครักษ์จูเอ๋อก็รีบมาบังข้างหน้านางในทันที

“องค์ชายใหญ่แคว้นเย่นได้โปรดระวังการกระทำด้วย องค์หญิงยังไม่แต่งออกเรือน ถ้าเป็นอะไรไปเกรงว่าจะรับผิดชอบไม่ไหว”

ครานี้มู่โหรวจิ๋วไม่ได้ทะนงตนดั่งแต่ก่อนแล้ว ใบหน้าส่งรอยยิ้มอันอบอุ่นละมุนออกมาอีกด้วย

ในเมื่อเขาดำเนินแผนการขั้นต่อไปแล้ว จะบุ่มบ่ามดั่งแต่ก่อนไม่ได้อีก

ผู้หญิงนะ ถ้าอยากจะสยบนางก็ต้องเอาชนะใจ

การเจอหน้ากันครั้งแรกนี้ไม่ค่อยประทับใจสักเท่าไหร่ เขาจะต้องหาทางชดเชย

“เจ้าหลบไป หรือว่าข้าจะกินนางได้งั้นหรือ？หลิงกวง ข้าชอบเจ้าจริงๆนะ

ยังไงแล้วเจ้าก็มาเพื่อสมรสสร้างสัมพันธ์ มันก็คือพรหมลิขิตจากฟากฟ้า เจ้าแต่งกับข้า อนาคตแคว้นเย่นและแคว้นเหลียงก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ดีหรือไง？”

กลัวว่านางจะแต่งกับเขาจริง ถ้าเป็นเช่นนั้นแคว้นเย่นก็คงได้ทางในการยึดแคว้นเหลียงมาเป็นของตน

ไป๋หลิงกวงโค้งตัวคำนับทีนึง จากนั้นก็พูดขึ้น “ขอบพระทัยองค์ชายที่รักและเมตตา เพียงแค่หม่อมฉันวาสนาต่ำต้อย ในวัยเด็กหมอดูทักว่าอนาคตจะมีดวงกินผัว เกรงว่าจะทำผิดต่อองค์ชาย”

อะไรกัน เพื่อไม่ต้องการให้แต่งกับเขา คำหลอกลวงเช่นนี้นางยังกล้าแต่งขึ้นมาเลยหรือ

ดวงกินผัว！แน่นอนว่ามู่โหรงจิ๋วกลัวตาย แต่เขากลับไม่เชื่อว่าจะมีเรื่องบังเอิญได้เช่นนี้

ผู้ติดตามข้างกายเขากลับตกใจไม่เบา อนาคตองค์ชายจะได้ขึ้นครองราชย์ ยศถาบรรดาศักดิ์สูงส่ง จะไปแต่งกับหญิงกินผัวได้เช่นไรกัน？

มู่โหรงจิ๋วอดกลั้นความไม่พอใจในจิตใจ แสดงหน้ายิ้มแย้มท่าทางบริสุทธิ์ใจออกมา

“ขอแค่ได้อยู่กับเจ้า แม้จะเหลือเวลาแค่วันเดียว ข้าก็ยอม”

ไป๋หลิงกวงไม่รู้จะพูดยังไงต่อไปแล้ว เขาช่างตามตื๊อซะเหลือเกิน

“ได้เช่นไรกัน？ ท่านเป็นมกุฎราชกุมารคนต่อไปของแคว้นเย่น อนาคตต้องครองราชย์บัลลังก์ จะเสี่ยงอันตรายเช่นนี้เพื่อผู้หญิงคนเดียวได้อย่างไรกัน โปรดให้อภัยที่หม่อมฉันรับปากไม่ได้ด้วย”

ในเมื่อเป็นการสมรสสร้างสัมพันธไมตรี ก็ต้องเห็นพ้องต้องกันทั้งสองฝ่าย มิเช่นนั้นมู่โหรงจิ๋วบังคับนางให้แต่งออกก็สิ้นเรื่อง ไม่จำเป็นต้องลำบากขนาดนี้หรอก

ไป๋หลิงกวงผู้นี้จัดการยากเสียจริง ในเมื่อนางมาเพื่อสมรส กลับไม่ยอมแต่งกับเขา เขาเป็นถึงองค์ชายใหญ่แคว้นเย่นไม่เหมาะกับนางตรงไหน นางคิดอยากจะแต่งกับใครอีก？

เวลานี้ เขาเห็นสายตานางมองไปทิศทางอื่นอย่างเซ่อๆ