ตอนที่ 242 หื่นกามคับฟ้า

ตอนที่ 242 หื่นกามคับฟ้า

คนบ้าอำนาจแบบนั้น คิดไม่ถึงว่าจะมีคนกล้ามาขวางพวกเขา แสดงว่าน่าจะโมโหถึงขีดสุดแล้ว

แต่ว่าพอพวกเขาเห็นใบหน้าของจางยวี่โหร่ว ทุกคนก็มองตาไม่กระพริบเลย

“สวรรค์ทำไมถึงได้เมตตาเราแบบนี้นะ เพิ่งจะได้คุณชายรูปงามมาคน ตอนนี้ก็ยังมีสาวสวยราวกับนางฟ้ามาให้เราอีกคน เรานี่มันบุญวาสนาดีจริง”

ทุกคนมองไป ที่แท้พวกเขาก็ไม่เลือกเลยนี่เอง

สำหรับพวกเขาแล้ว ขอแค่หน้าตาดี ไม่ว่าชายหญิง ก็จะฉุดเอาไปหมด โรคจิตจริงๆ

แต่ว่านางแม่คนนี้ทำแบบนี้มันอันตรายเกินไป หากดีไม่ดีช่วยคุณชายนี่ไม่ได้ อีกทั้งตัวนางก็จะเดือดร้อนด้วย

มีอันธพาลคนหนึ่งเดินมาตรงหน้าของจางยวี่โหร่ว ยื่นมือออกไปคิดจะไปแตะหน้าของนาง แต่ว่ายังไม่ทันแตะโดน เขาก็ร้องราวกับหมูถูกเฉือด

บนเลือดก็มีเลือดสาดเต็มพื้น พวกเขาพอเห็นเลือด ก็ตกใจหน้าซีด

คนในจวนอ๋องชิงผินมีคนไหนบ้างที่ไม่ใช่หันยี่ฉีฝึกมา แต่ละคนร้ายกาจทั้งนั้น

มีคนกล้าเกี้ยวพาราสีพระชายา พวกเขาจะอยู่เฉยได้ยังไง?

สถานการณ์แบบนี้ ทำให้พวกอันธพาลตกใจขวัญหายหมด มีคนถูกตัดแขนนอนร้องโหยหวนอยู่ที่พื้นแบบนี้

“พวกเจ้ายังยืนอยู่ทำไม ยังไม่จัดการสั่งสอนมันให้ข้าอีก”

คนพวกนั้นได้สติคืนมา ก็รีบรวมตัวกัน พวกเขาจะให้คนมาทำเสียเรื่องไม่ได้ ไม่งั้นต่อไป พวกเขาจะอยู่ต่อไปยังไง

อีกอย่าง จางยวี่โหร่วก็มีแค่ไม่กี่คน ดังนั้นพวกเขาก็เลยกำเริบ

“ไม่ต้องเอาให้ถึงชีวิต เรื่องอื่นแล้วแต่พวกเจ้า” จางยวี่โหร่วสั่ง

หลังจากนั้นก็มีเสียงการปะทะเกิดขึ้น คนพวกนั้นถูกตีเหมือนหมู นอนกองบนพื้นไม่ขยับ

หากไม่ใช่จางยวี่โหร่วเตือน พวกเขาไม่น่ารอด

มีคนหนึ่งยังไม่ยอม ยังคิดจะสู้อีก

“พวกเจ้าบังอาจเกินไปแล้วนะ กล้าลงไม้ลงมือกับเราหรอ รู้ไหมว่าเราคือใคร? ทั่วทั้งอำเภอนี้ของท่านลุงข้าทั้งหมด ข้าจะทำให้พวกเจ้าไม่ได้ตายดี”

คำพูดนี้ทำให้จ้าวซินซินหน้าถอดสีไป สายตาของนางดูตื่นตระหนกมาก

ที่แท้ก็มีคนหนุนหลัง

จางยวี่โหร่วยิ้มแห้งมุมปาก “ดี แต่ว่าลุงของเจ้าก็อาจจะช่วยเจ้าไม่ได้ เพราะแม้แต่หัวของเขาก็อาจจะต้องย้ายที่อยู่ไปด้วย”

คนๆนั้น ยกเอานายอำเภอท้องที่ออกมาขู่แล้วแต่นางกลับไม่กลัวเลย ในใจก็แอบกลัว

ในเวลานี้ องครักษ์ที่ปลอมตัวเป็นบ่าวไพร่ที่รับผิดชอบคุ้มกันจางยวี่โหร่วก็หยิบป้ายของจวนอ๋องชิงผินออกมา แล้วบอกว่านางก็คือพระชายาอ๋องชิงผิน พวกเขาก็กลัวจนฉี่ราด

อะ ...... อะไรนะ คนที่พวกเขาเกี้ยวพาราสีนั้น คือพระชายาชิงผินอ๋อง

มันน่ากลัวเกินไปแล้ว ในสายตาของพวกเขาเหมือนมีคำว่า “ฝันร้าย” ลอยขึ้นมา

อ๋องชิงผินเป็นคนยังไง คนทั่วทั้งหนานฉู่รู้ดี ไม่มีใครไม่รู้