ตอนที่ 266 หนึ่งในหมากที่ใช้เดิน

ตอนที่ 266 หนึ่งในหมากที่ใช้เดิน

ช่วงเวลาเร่งด่วน ก็ยังเป็น ดวงมู่หย่ารั้งเสาไว้ข้างหน้าแล้วผลักดันออกไป แล้วตรงนั้นมีทหาร2คนเข้ามาเพื่อจะจับนาง ไม่งั้นเรื่องราวคงไม่อาจคาดคิด.

ฆ่าตัวตายไม่สำเร็จ ตากใบหลิงกวงทุกอย่างเป็นแค่ฝุ่น อ่อนแอไม่มีแรงอยู่บนพื้นดิน

สิ่งที่ทำให้นางไร้ความหวังที่สุดไม่ใช่ว่าตายไม่สำเร็จ และไม่ใช่ชื่อเสียงเสียหาย แต่ทว่าสุดท้ายคนที่ช่วยนางดันเป็น ดวงมู่หย่า แต่คนที่นางหวังว่าเป็นเขาคนนั้นแต่กับไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ดูจากไม้บนมือของหันยี่ฉี ถ้าหากเขาอยากจะหยุด เขาก็จะรีบไปช่วยก่อนที่ ดวงมู่หย่าจะไปช่วยนาง

สมมุติเมื่อกี้ ดวงมู่หย่าหากไม่ได้ออกหน้าไปช่วย เขาจะมองดูตาเปล่าให้นางตายไปใช่หรือไม่?

นึกถึงตรงจุดนี้ นางจะไม่เสียความรู้สึก เสียใจได้อย่างไร

ดวงมู่หย่าอยู่ข้างๆหูนางแล้วได้พูดอย่างเยือกเย็น ตายไม่ใช่ว่าจะกำจัดทุกปัญหา ถึงนางจะตายไปอย่างไร ก็จะทำเป็นไม่มีไรเกิดขึ้นเลยก็ไม่ได้ และทั้งแค้วนเหลียงก็ต้องชดใช้ให้นางที่นางตาย

นางพูดอะไรไป ก็ไม่เข้าหูของ ไป๋หลิงกวง อยู่ดี และไม่อยากจะฟังด้วย

ก่อนตอนที่นางจะชนเสา ก็ไม่ได้จะคิดว่าให้ตาย แต่ตอนนี้...นางก็คงหวังว่านางตายไปแล้ว

มองเห็นสีหน้าที่ไม่เหลืออะไรเลยของนาง ถึงจะถามอะไรไปก็ถามไปก็ไม่ได้อะไรอยู่ดี

เป่ยจื่อหัวรีบสั่งการ พวกเจ้ารีบส่งองค์หญิงแห่งประเทศเหลี่ยงกลับไป และรีบไปเรียกแพทย์หลวงมาดูอาการให้นางทีว่าได้รับบาดเจ็บรึเปล่า ที่สำคัญ ต้องมีคนอยู่ข้างกายนาง ห้ามให้นางทำอะไรโง่ๆ

ฉากละครอันดุเดือดในวันนี้ ถึงตรงนี้ก็ต้องจบลง หากสอบปากคำลงไปอีกคงอาจจะมีคนได้เสียชีวิตอีกแน่

ถึงจะไม่ยอมและไม่พอใจ แต่ว่าคนข้างเขา ดวงมู่หย่าลากเขาสุดชีวิต เขาก็ทำได้แค่นั้นแหละ

......

หลังจากกลับไปถึงที่พัก สีหน้าอาการของมู่โหรงจิ๋วบ่งบอกว่า โกรธมากๆ และความรู้สึกยังคงใจร้อน

เมื่อกี้พวกเราสามารถแฉความสัมพันธ์ระหว่างหันยี่ฉีกับนางได้ ถ้าไม่ใช่เจ้าห้ามข้า คิดว่าข้าจะปล่อยพวกเขาง่ายๆเหรอ

ก็เป็นตัวเขาเองที่ไม่คิดให้ถี่ถ้วน ตอนนี้ยังจะว่าคนอื่นอีก

หากไม่ใช่ข้าที่รั้งเจ้าไว้ สุดท้ายคนที่จะเก็บฉากไม่ได้ก็คือพวกข้าเอง ถ้าหากไป๋หลิงกวงตายขึ้นมาจริงๆ ทุกๆคนก็จะรู้สึกว่าพวกเรานี่แหละที่กดดันนางให้ตาย ดวงมู่หย่าดูเรื่องพวกนี้ดูได้ฉะฉานกว่าเขา และไม่ใช้อารมณ์ในการปฏิบัติการแบบนี้

บางครั้งนางเกลียดตัวเองที่ไม่ใช่ลูกผู้ชาย ไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่พวกนี้เอง ไม่งั้นอย่างมู่โหรงจิ๋วก็คงเหมาะกับการที่โดนเหยียบย้ำอยู่ใต้เท้านาง

เมื่อกี้นาง...คงไม่อยากตายจริงๆหรอก?มู่โหรงจิ๋วเลยค่อยควบคุมสติได้นิดหน่อย นึกถึงเรื่อง

พระตำหนักใหญ่ขึ้นมา และฉากที่ไป๋หลิงกวงชนเสาชั่งเป็นฉากที่หวาดเสียวฉากนึงเลย

ครึ่งจริงครึ่งปลอม เหมือนจริงและเหมือนปลอม.ตลอดเวลามาพวกเราอาจจะดูถูกนางไปก่อนแล้ว ภายนอกนางไม่ได้เป็นคนอ่อนแอน่ารังแกเช่นนั้น ดวงมู่หย่าขยิบตาเล็กน้อย และได้ทำการสรุปความเรื่องนี้เอาไว้

เจ้าพูดอะไร จริงๆแล้วนางเนี่ยกำลังปกป้องหันยี่ฉี ยังมาพูดว่าโดนโจรแปดเปื้อน นี่ก็คือสิ่งที่นางแถออกมาต่างหาก ก็ไม่เข้าใจจริงๆว่าคนหน้าอัปลักษณ์อย่างหันยี่ฉีมีเสน่ห์ตรงไหน ถึงทำให้นางแม้จะโดนคนทั้งประเทศหัวเราะเยาะเย้ยก็จะปกป้องเขา มู่โหรงจิ๋วนี่จะโกรธจนระเบิดแล้ว ตั้งแต่เริ่มแรกก็คิดว่า แผนนี้คือจะไม่ได้รับผลกระทบแน่นอน แต่สุดท้ายดันมาเป็นแบบนี้ หรือว่าเขาคิดไม่ออกจะรับมือยังไงกับหันยี่ฉีแล้วเหรอ?