ตอนที่ 287 ความบังเอิญที่ผิดพลาด

ตอนที่ 287 ความบังเอิญที่ผิดพลาด

จางยวี่โหร่วกลับมาที่จวนอ๋องชิงผิน ด้วยความรู้สึกที่สับสน

ในฐานะนายหญิงของจวนอ๋อง ไม่ได้กลับมาสามวัน อีกทั้งยังเจอเรื่องมามากมาย นางไม่รู้จะต้องเริ่มอธิบายจากตรงไหนเลย

หลังจากกลับมาถึงแล้ว กลับเห็นหน้าประตู มีคนยืนมุ่งกันเยอะมาก

พวกนั้นเป็นทหารที่ผ่านการฝึกมาแล้ว อีกทั้งพวกเขาเป็นทหารของหันยี่ฉี

หรือว่า ...... เขากลับมาแล้ว? เขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?

ไม่เจอหน้าเขาหลายวัน นางรู้สึกตื่นเต้นดีใจมาก อีกทั้งก็หวาดกลัว อีกเดี๋ยวพบหน้ากันไม่รู้ว่านางจะต้องไปเผชิญหน้ากับเขายังไง

จางยวี่โหร่วลงจากม้า มีคนรีบเดินมารับ อีกทั้งเป็นคนที่นางไม่อยากเห็นหน้ามากที่สุดด้วย

ทำไมบังเอิญแบบนี้ นางเพิ่งจะกลับมานางก็ออกมาเลย หรือว่านางเฝ้าอยู่ที่นี่ตลอด? จางยวี่โหร่วรู้สึกระแวง

“ท่านพี่ ทำไมท่านถึงได้กลับมาคนเดียว ท่านอ๋องไม่ได้ไปรับท่านหรอ? เขาไม่ได้อยู่กับท่านหรอ?” จ้าวซินซินถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย

หมายความว่าไง? จางยวี่โหร่วรู้สึกตกใจมาก นางไปไหนมา นางจะรู้ได้ยังไง?

เสี่ยงเฟิงบอกนางว่า ตอนที่นางสลบไป นางกลับมาแจ้งข่าว แต่ว่าเพราะหันยี่ฉีไม่อยู่ที่จวน ก็เลยบอกพ่อบ้านไปว่าจะกลับบ้านตัวเอง หรือว่าหันยี่ฉีไปหานางที่จวนตระกูลจางแล้ว?

นางหวังว่าจะกลับมาก่อนที่หันยี่ฉีจะกลับมาถึง แต่เหมือนนางจะกลับมาช้ากว่าหนึ่งก้าว

หากเขาไปที่ตระกูลจางจริง ก็จะรู้ทันทีว่าสามวันที่ผ่านมานางไม่ได้กลับจวน เรื่องนี้ก็จะเหนือการควบคุมของนางทันที

ถึงแม้นางจะไม่ได้คิดจะปิดบังเขา แต่ว่าเรื่องนี้ยังไงนางก็ต้องพูดก่อนถึงจะดี หากให้เขาไปรู้จากคนอื่นมันอธิบายลำบาก

นางพลาดโอกาสไปแล้ว

จางยวี่โหร่วไม่ได้สนใจจ้าวซินซิน แต่หันไปมองพ่อบ้านที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ท่านอ๋องนั่งรถลงเรือมาเหนื่อยมาก ทำไมไม่รีบให้ท่านไปพัก พวกเจ้าทำงานกันยังไง?”

พ่อบ้านรีบตอบว่า “พระชายาทรงอภัยด้วย ท่านอ๋องกลับมาถึงก็อยากจะพบท่าน พอรู้ว่าท่านกลับไปที่จวนไท่ซือก็ให้คนไปแจ้ง แต่ว่าแม่นางจ้าวบอกว่า หากท่านอ๋องไปรับพระชายากลับมาด้วยตัวเอง ท่านก็จะแปลกใจ พระชายาก็จะดีใจมาก ท่านอ๋องฟังแม่นางจ้าวแล้ว ก็เดินทางไปทันที แม้แต่ทหารท่านก็ไม่ได้สั่งการอะไรเลย”

จางยวี่โหร่วฟังแล้วก็เข้าใจทันที นี่มันแผนของจ้าวซินซิน

นางจะต้องปล่อยข่าวเรื่องที่นางไม่อยู่ในจวนให้กับเป่ยจื่อห้าว อีกทั้งยังสืบแล้วว่านางไม่ได้อยู่ที่ตระกูลจาง เลยตั้งใจยุให้แตกกัน เลวมาก

จางยวี่โหร่วจ้องไป จ้าวซินซินทำท่าทางเหมือนไม่รู้เรื่องอะไร

“ท่านโทษข้าที่ยุ่งเรื่องของท่านมากเกินไปหรอ? น้องก็แค่เห็นว่าท่านกับท่านอ๋องไม่ได้พบหน้ากันหลายวัน หากท่านอ๋องไปรับท่านด้วยตัวเอง ท่านจะต้องดีใจมากแน่ ไม่คิดว่าจะทำเสียเรื่องแบบนี้ ทำให้ท่านอ๋องต้องไปเสียเที่ยว แต่ทำไมท่านถึงได้รู้ว่าท่านอ๋องจะกลับมาวันนี้ล่ะ?”

พอนางพูดแบบนี้ ทำให้คนรู้สึกว่านางหวังดีกับสามีภรรยาคู่นี้มาก เป็นผู้หญิงจิตใจดีใส่ใจคนอื่น

จางยวี่โหร่วยิ้ม “ข้าไม่เหมือนเจ้าที่รู้อะไรล่วงหน้าหรอกนะ ที่สามารถสั่งให้ท่านอ๋องทำอะไรได้ เขากลับมายังไม่ทันได้พักก็ต้องออกไปเหนื่อยอีก กลายเป็นความผิดของข้าไปอีก?”

จ้าวซินซินรีบคุกเข่าลง น้ำตานองหน้า “ข้าผิดเอง ข้าคิดไม่รอบคอบ ท่านยกโทษให้ข้าเถอะนะ”

จางยวี่โหร่วไม่มีเวลามาคิดบัญชีกับนางตอนนี้ นางมองไปที่พ่อบ้านแล้วถามว่า “ท่านอ๋องกลับมาเมื่อไหร่ แล้วไปนานแค่ไหนแล้ว?”

“คิดว่าน่าจะประมาณหนึ่งก้านธูปได้”