ตอนที่ 299 อย่าให้คนถ่อยได้ประโยชน์

ตอนที่ 299 อย่าให้คนถ่อยได้ประโยชน์

ครั้งนี้ จูเอ๋อถูกทำให้กลัวขึ้นมาจริงๆ นางสั่นไปทั้งตัว ไม่กล้าพูดอะไรอีกแม้แต่คำเดียว

แต่แววตานางยังดื้อรั้นจะจ้องมองนาง กำลังชี้ตัวว่านางคือมือสังหารใจเหี้ยมโหด

สุดท้ายหันยี่ฉีเข้ามาตัดสินชี้ขาด “ไม่ว่าจะพูดยังไง พระนางก็เกิดเรื่องในตำหนักของเรา พวกเราควรจะรับผิดชอบรักษาพระนางให้หายดี ส่วนเรื่องอื่น รอพระนางฟื้นแล้วค่อยว่ากัน”

หลังจากพูดจบ เขาก็หันตัว สะบัดแขนเสื้อเดินจากไป

หลินจือลากจางยวี่โหร่วเดินออกไป คิดจู้จี้จุกจิกกับสาวใช้คนนั้น

ในเวลาอันรวดเร็ว ในห้องเหลือเพียงไป๋หลิงกวงที่กำลังสลบอยู่กับจูเอ๋อสองคน ไม่รู้ว่าต่อไปพวกนางจะทำยังไงต่อไป

……

หลังจากกลับมาถึงห้อง จางยวี่โหร่วนั่งด้านข้าง เสี่ยวเฟิงยกชามาให้พวกนางทันที

หลินจื่อพูดด้วยความเดือดดาล “รู้ว่านางทำเรื่องไม่ดี เห็นอยู่ชัดๆนางล้มลงไปเอง นางตั้งใจใส่ร้ายกันชัดๆ แล้วยังมีนางเด็กนั่นอีก สามหาวปากดี ยังบังอาจผลักความรับผิดชอบมาไว้บนหัวเจ้า ชี้ว่าเจ้าเป็นมือสังหารทำร้ายคน มันช่างร้ายกาจเกินไปแล้ว”

เสี่ยวเฟิงได้ยิน เก็บความโกรธไว้ไม่ไหวในทันที

เมื่อกี้นางไม่ได้ไปด้วย ใครจะคิดว่าจะเกิดเรื่อง

“อะไรนะ องค์หญิงแคว้นเหลียงเกิดเรื่องจะใส่ความพี่สาวหรือ? นางอยากมาเองนี่ พวกเราไม่ได้เชิญนางมาเสียหน่อย พวกเรามีเหตุอะไรจะทำร้ายนาง มีเหตุผลแบบนี้ด้วยหรือ?”

หลินจือพยักหน้าเห็นด้วย “ข้าก็คิดแบบนั้น ยวี่โหร่ว เจ้าว่าคนรับใช้สนิทของพวกนางสมรู้ร่วมคิดกันอยู่แล้วหรือไม่ เป็นแผนร้ายของพวกนาง?”

จางยวี่โหร่วไม่ตอบมาตลอด ได้ยินคำถามนาง ถึงค่อยๆพูด “แม้จะใช่ แต่เจ้ามีหลักฐานอะไร?”

“เอ่อ......” หลินจือเริ่มพูดไม่ออก นางเริ่มคิดป้องกันตัว แต่สุดท้ายไม่สำเร็จ นางจะคิดว่าเรื่องจะกลายเป็นแบบนี้ได้ที่ไหนกันล่ะ?”

“อีกอย่าง ในสายตาคนอื่น คงคิดว่าข้าเกลียดแค้นนาง ใช้โอกาสเอาคืนสินะ” จางยวี่โหร่วหัวเราะเยาะตัวเอง

“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ เห็นกันอยู่แล้วนางจับมือเจ้าแน่นไม่ปล่อย ข้าไปแกะก็แกะไม่ออก ภายหลังไม่รู้ทำไมตัวนางถึงล้มลงไปเองได้ แล้วยังไปกระแทกโต๊ะ พวกเราไม่ได้ผลักนางเลย”

พูดถึงจุดนี้ หลินจือนึกอะไรออกกะทันหัน รีบมาดูข้อมือจางยวี่โหร่วในทันที

เป็นดั่งคาด ข้อมือนางถูกบีบจนช้ำเขียว และยังมีร่องรอยนิ้วมือบีบด้วย

นางพูดด้วยความแค้น “นางไป๋หลิงกวงคนนี้มันร้ายจริงๆ นางจงใจชัดเจน ไม่ต้องพูดหาหลักฐานอะไรหรอก นี่งไงหลักฐาน!”

เสี่ยวเฟิงดู ก็เจ็บปวดมาก รีบหาหยูกยามาทาให้นาง

ตอนทายาให้นาง ทันใดนั้นมีเงาชุดขาวปรากฏที่หน้าประตูไม่มีสุ้มเสียง ค่อยๆเดินเข้ามา

หลินจือเห็นเขา ลุกขึ้นทันที “เจ้ามาแล้ว ทำหน้าที่ทายาให้เจ้าทำต่อเถิด ยวี่โหร่วไม่ได้รับความเป็นธรรม แล้วยังถูกไป๋หลิงกวงทำร้าย เจ้ามาปลอบใจนางสักหน่อยเถิด”