ตอนที่ 319 พอตื่นจากฝัน ใจมันก็แตกสลาย

ตอนที่ 319 พอตื่นจากฝัน ใจมันก็แตกสลาย

พอถึงเวลากลางคืน บรรยากาศสงบจนทำให้รู้สึกเหงา

หลังสวนของตระกูลจางมีห้องๆหนึ่งที่มีแสงไฟสว่างเพียงเล็กน้อย

มุ้งตรงที่นอนยังไม่ได้ปล่อยลงมา ผ้าห่มต่างๆยังคงเป็นระเบียบ และคงอยู่ด้วยสภาพตอนเช้าที่ได้พับเก็บอย่างเรียบร้อย ไม่มีแม้แต่รอยยับ

นี่ก็ใกล้จะเที่ยงคืนเสียแล้ว จางยวี่โหร่วยังไม่หลับไม่นอน

ไม่กี่วันนี้ที่ได้กลับมาตำหนักจาง นางก็ไม่ได้พักผ่อนอย่างดีๆ ตอนเช้านางก็แกล้งทำสีหน้าที่มีความสุขเพื่อตบตาคนในบ้าน

บาดเจ็บที่อยู่บนร่างกายก็ได้หายดีขึ้นแล้ว พอพูดถึงก็แปลกใจ ยาขวดนั้นที่ฉินเย่ให้นางทามันช่างอัศจรรย์จริงๆ ทุกครั้งที่นางรู้สึกแผลมันเริ่มเจ็บๆคันๆ แค่ทายาบนแผลของนางหน่อยๆ ก็ได้รู้สึกถึงความเย็นของยา ทำให้รู้สึกสบายและชื่นใจมากๆ อีกอย่างวันนี้แผลของนางเริ่มคิดกันแล้ว ก็ไม่เป็นอะไรมาก

ฉินเย่ก็ถือว่าเป็นคนจิตเมตตา ไม่เพียงแต่ออกจากตำหนักด้วยความเต็มใจเพราะนาง ยังเอายาวิเศษนี้มาให้นางใช้อีก

ถึงแม้ว่านางจะไม่เข้าใจวิชาการแพทย์ แต่นางก็รู้ว่ายาขวดนี้เป็นของล้ำค่า

พอนึกถึงจินเย่ เขาถือว่าเป็นคนแปลกๆ พอนึกถึงครั้งแรกที่เจอกัน เขาถูกคนร้ายสามคนรังแกอย่างรุนแรง แล้วยังจะลักพาตัวเขากลับไปเป็นนายบำเรอชาย

แต่หลังจากนั้น เขาได้เผยความสง่าและความท่าทางที่สูงส่ง มันจะเหมือนคนที่มีฐานะยากจนได้เยี่ยงไร

หรือว่าเขาน่าจะมีความลับอะไรบางอย่าง จางยวี่โหร่วเดาเรื่องนี้ไม่ยาก ใครจะไม่มีความลับที่ซ่อนไว้ในใจบ้าง?

แม้กระทั่งสามีที่สนิทสนมกับนางยังมีเลย ตั้งแต่แรกนางก็ไม่เคยมองออก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงคนอื่น

แต่ว่าจากตัวของฉินเย่ นางสามารถสัมผัสได้ถึงความดีที่เขามี นี่ก็ถือว่าเป็นสิ่งหนึ่งที่นางรับเขาได้

แม้กระทั่งฉินเย่ผู้ซึ่งไม่ได้รู้จักกันนานยังดีกับนางมากเยี่ยงนี้ ก็ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงหลิงจือคนที่คอยอยู่เคียงข้างนางตลอด

นางยังมีคนที่ดีกับนางเยี่ยงนี้ นางก็ไม่มีอะไรที่จะต้องเสียใจอีก

หลิงจือได้อยู่ด้วยกันกับนางที่นี่ไปสามวัน จนถึงวันนี้ นางเลยเกลี้ยกล่อมให้นางกลับไปจนได้

จะอย่างไรก็ตามนางก็มีชีวิตของตนเองต้องใช้ และยังมีองค์ชายาอง จางยวี่โหร่วจะเห็นแก่ตัวจนไม่คิดเผื่อนางได้เยี่ยงไร

แค่ว่าพอหลิงจือจากไป ก็เหลือแค่นางคนเดียว พอถึงค่ำคืนที่แสนโดดเดี่ยว ไม่มีใครอยู่เคียงข้างนางอีกเพื่อกำจัดความเหงา และพูดคุยกับนางอีกแล้ว

ทุกอย่างนางก็สมควรปรับตัว ตอนนี้เป็นแค่เริ่มต้นเท่านั้น

และเหตุผลที่ทำให้นางรู้สึกเสียใจก็คือนางไม่สามารถตัดความสัมพันธ์กับคนๆหนึ่งได้

นางพักอาศัยอยู่ที่ตำหนักจางมีสามวัน คนในตระกูลก็คงไม่ใช่คนโง่ จะอย่างไรก็ตามพวกเขาต้องสังเกตเห็นความสัมพันธ์ของนางกับหันยี่ฉีแน่ๆ

ท่านแม่ก็เคยมาหานางเพื่อพูดคุยเรื่องในใจ ถึงแม้จะไม่ได้พูดตรงๆ แต่ก่อนได้พูดถึงความจริงแห่งความสัมพันธ์ของคู่สามีภรรยาว่าเป็นเยี่ยงไรกันบ้าง

พวกเขามองออกแล้วว่านางกับหันยี่ฉีมีปัญหากัน แต่ก็รู้สึกว่านางโตแล้ว เรื่องอะไรก็ตามนางก็ควรตัดสินใจด้วยตนเอง พวกเขารู้จักเคารพในการตัดสินใจของนาง และไม่มีการเข้ามายุ่ง

แต่ว่าพวกเขานึกไม่ถึงว่าเรื่องมันจะบานปลายมากถึงขั้นนี้ ไม่เช่นนั้นพวกเขาก็อยู่ไม่นิ่ง

จางยวี่โหร่วไม่อยากให้พวกเขาต้องเป็นห่วง จึงไม่ได้บอกความจริงออกไป แต่ว่าความทรมานในใจของนางก็ยังคงฝังลึกอยู่ในใจ มันทรมานนางเจ็บปวดแต่ทำอะไรไม่ได้