ตอนที่ 334 เปิดไพ่

ตอนที่ 334 เปิดไพ่

ทั้งๆที่หวงเย่รู้ทุกอย่าง แต่ไม่อาจบอกกลับจางยวี่โหร่วได้

อีกทั้ง การที่ให้นางเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเย่นอิ่งก็ไม่ได้เป็นเรื่องร้ายอะไร อย่างน้อยก็ทำให้นางตัดใจจากคนคนนั้น

ดังนั้น แม้ว่าเขาจะรู้แล้วว่าคนร้ายไม่ใช่เย่นอิ่ง เขาก็ไม่พูดออกมา แต่กลับให้เย่นอิ่งนั้นเป็นแพะรับบาปไป

แต่เรื่องนี้ก็ไม่อาจที่จะจบเช่นนี้ ข้างกายพวกเขา กลับมีคนที่เก่งกาจถึงเพียงนี้ หากไม่รีบสืบให้พบ ก็คงไม่มีวันสบายใจแน่

นางซ่อนเอาไว้ในที่ลับ ตาเสือจ้องมองพวกเขาอยู่ ไม่รู้ว่าจะออกมาทำร้ายเมื่อใด จะป้องกันอย่างไรก็ไม่อาจที่จะกันได้

จางยวี่โหร่วเป็นเพียงหญิงตัวเล็กที่ไร้วรยุทธ์ หากคนนั้นต้องการที่จะทำร้ายนางขึ้นมาจริงๆ นางไม่อาจที่จะดูแลตนเองได้แน่นอน

ดังนั้น เขาจึงต้องระวังตัวให้มากขึ้น

ในเมื่อท่านประมุขวางใจฝากนางให้เขาดูแล เขาก็จะดูแลนางอย่างสุดความสามารถ

……

ความลับไม่มีในโลก สำหรับนางที่คนในตระกูลคอยเป็นห่วงและสนับสนุน จางยวี่โหร่วรู้สึกผิดยิ่งนัก

นางพยายามที่จะหาโอกาสที่เหมาะสมในการบอกกล่าวกับพวกเขา ตอนนี้ก็คงจะเป็นเวลาที่สมควรแล้ว

ดังนั้น นางจึงใช้น้ำเสียงที่เรียบเฉยบอกเรื่องระหว่างนางกับหันยี่ฉีที่จบความสัมพันธ์ลงแล้วกับคนในครอบครัว จนทำให้คนตระกูลจางตกใจ

"โหร่งเอ่อ เจ้ากำลังพูดเล่นใช่หรือไม่? เมื่อหลายวันก่อนตอนที่เจ้ากลับมาเจ้ายังบอกอยู่เลยว่าพวกเจ้ารักกันดี ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี เหตุใดจู่ๆจึงจบลงเล่า?" ท่านแม่ของจางยวี่โหร่ว ฉินชื่อเป็นคนแรกที่ไม่อาจรับเรื่องนี้ได้

บุตรสาวถูกหย่าร้างเรื่องใหญ่เช่นนี้ หากรั่วไหลออกไปชีวิตหลังจากนี้ของบุตรสาวจะดำเนินต่อไปอย่างไร?

นางต้องทำให้กระจ่างให้ได้ จะไม่ให้นางทำอย่างยั้งคิด

"จริงด้วย โหร่งเอ่อ เจ้าทะเลาะกับยี่ฉีใช่หรือไม่? สามีภรรยาทะเลาะกันบ้างนั้นเป็นเรื่องธรรมดา ตอนที่พ่อกับแม่ของเจ้าเป็นหนุ่มสาวก็มักจะมีเรื่องทะเลาะกัน อีกทั้งยี่ฉีเป็นเด็กหนุ่มที่ดี และยังดีกับเจ้าด้วย เจ้าต้องรักษาเขาเอาไว้ อย่าพลีพลาม！”จางห้าวช่วยปรามอีกคน

เห็นได้ชัดว่า ในสายตาของคนตระกูลจางนั้น หันยี่ฉีเป็นคนดีเสียเหลือเกิน ในใจพวกเขานั้นเขาเป็นเขยที่สมบูรณ์แบบ จู่ๆก็เกิดเรื่องขึ้น ไม่แปลกที่พวกเขาจะไม่อาจยอมรับได้

อาจารย์เฟิงนั้นกลับไม่ได้พูดอะไรมาก แม้ว่าตัวเขาเองก็ไม่อาจยอมรับได้ แต่ก็เข้าใจหลานสาวของตนเองดี

นางเติบโตแล้ว ไม่ได้เป็นเด็กสาวที่ไร้เดียงสาเหมือนเมื่อก่อน ไม่ว่าจะเรื่องใดนางก็เป็นตัดสินใจเอง

ก่อนหน้านั้นที่นางถูกท่านอ๋องสามหลอก แต่หลังจากที่นางรู้ว่าเขาไม่ได้ดีกับนางนั้น นางจึงทำทุกอย่าง เพื่อที่จะไม่ได้อภิเษกสมรสกับเขา แม้ว่าจะทำให้ทุกคนไม่อาจยอมรับได้ แต่นางก็ไม่เสียดาย

วันนี้นางตัดสินใจเช่นนี้ แม้ว่าเขาจะรู้สึกตกใจมาก แต่ก็รู้ดีว่านางย่อมมีเหตุผลเป็นของตนเอง

"โหร่งเอ่อ เจ้าบอกปู่มา หากยี่ฉีทำให้เจ้าเสียใจ พวกเราตระกูลจางจะไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ แม้ว่าจะเป็นอ๋องชิงผิง พวกเราก็จะทวงคืนความยุติธรรมให้" แม้ว่าท่านปู่จะแก่แล้ว แต่เขายังมีความกล้าหาญเหมือนตอนหนุ่ม

จางยวี่โหร่วส่ายหน้า แล้วพูดเสียงเรียบ “เขาไม่ได้ทำสิ่งใดผิดต่อหลาน เพียงแต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็ได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ไร้ซึ่งประโยชน์ต่อกัน ทุกอย่างจึงต้องกลับไปที่จุดเริ่มต้น"

ไร้ซึ่งประโยชน์ต่อกัน หมายความว่าอย่างไร！

สีหน้าของจางห้าวเปลี่ยนไปในทันที เขาโมโหแล้วพูดขึ้น “โหร่งเอ่อ ลูกกับหันยี่ฉีนั้นตบแต่งกันอย่างถูกต้อง ตอนนั้นลูกก็เป็นคนพูดเองว่ายินดีที่จะแต่งกับเขา เหตุใดตอนนี้จึงพูดเช่นนี้?"