ตอนที่ 355 คนที่ดีที่สุด

ตอนที่ 355 คนที่ดีที่สุด

ในเมื่อกลับมาได้อย่างปลอดภัยแล้ว เรื่องนี้ก็ถือว่าผ่านไปแล้ว ปลงได้ก็จะดีกว่า

เสี่ยวเฟิงกลัวว่านางจะคิดมากเกินไป เลยเปลี่ยนเรื่องคุย “จริงสิ คุณชายชุดขาวนั่นทำไมถึงได้โผล่มาได้ทันเวลาแบบนั้น หรือว่าหวงเยบอกเขาเรื่องที่ท่านหายตัวไป เขาก็เลยไปช่วยท่าน?”

“อืม ...... ก็คงงั้น”

จางยวี่โหร่วไม่รู้เรื่องจริงมันเป็นยังไง ถึงแม้นางจะเคยถาม แต่เขาไม่ได้พูด

ตอนที่เขาโผล่มานั้นกะทันหันมาก อีกทั้งยังเต็มไปด้วยความโกรธ

นางคิดจะพูดกับเขา แต่ได้กลับมาแค่คำว่า “หุบปาก”

จากนั้น เขาก็พุ่งเข้าไปชกหมัดใส่มู่โหรงจิ๋วแบบไม่ยั้ง

หากจางยวี่โหร่วไม่ปรามเขาไว้ เขาน่าจะชกเขาจนตายไปแล้ว

เขาน่าจะเห็นตอนที่มู่โหรงจิ๋วลวนลามนาง ถึงได้โกรธแบบนั้น

จางยวี่โหร่วรู้ว่าที่เขาโกรธเป็นเพราะนาง ถึงแม้มู่โหรงจิ๋วจะสมควรตาย แต่ว่าเขาไม่สามารถตายตอนนี้ได้

หากที่มู่โหรงจิ๋วตายในหนานฉู่ ชายแดนจะต้องวุ่นวายแน่ กองทัพของพวกเขาจะต้องบุกโจมตีเข้ามา ถึงเวลานั้นมันจะวุ่นกันไปทั่วแคว้น

หลังจากที่นางห้ามแล้ว เขาก็ไม่ได้ชกต่อ แล้วพานางออกมาจากที่นั่นทันที

ตลอดทาง นางอยากจะพูดอะไรกับเขา อยากจะขอบคุณเขา แต่ว่าเขาไม่สนใจนางเลย มองยังไม่มองหน้านางเลยด้วยซ้ำ

จางยวี่โหร่วไม่รู้จะทำยังไง ทำได้แค่นั่งน้อยใจแบบนั้น

เขาส่งนางมาจนถึงหน้าประตูจวนไท่ซือ หลังจากที่นางลง เขาไม่พูดอะไรสักคำ แล้วก็จากไปเลย

เห้อ ...... ทำไมรู้สึกว่าเขานิสัยเหมือนเด็กเลยนะ เขากำลังโกรธอะไรอยู่

แต่ว่า ในใจของนางก็รู้สึกขอบคุณเขามาก หลายครั้งที่นางกำลังตกอยู่ในอันตราย เขาก็ช่วยให้รอดมาได้ทุกครั้ง นางไม่รู้ว่าควรจะตอบแทนเขายังไงแล้ว

เสี่ยวเฟิงพูดว่า “คุณหนู คุณชายชุดขาวคนนั้นเหมือนจะเป็นดาวนำโชคของท่านนะ เขาช่วยท่านไว้ถึงสี่ครั้ง ครั้งแรกยังอยู่ในสถานการณ์ ..... ท่านว่าหรือว่าเขาจะเป็นคู่ที่แท้จริงของท่านกันแน่นะ?”

จางยวี่โหร่วรีบพูดขัดนางว่า “อย่าพูดอะไรเหลวไหล”

“ข้าพูดเหลวไหลที่ไหนกันล่ะ ท่านคิดดูหรือว่าไม่ใช่กันล่ะ? อีกทั้งเขายังชอบท่านมากขนาดนั้น ดีกับท่านด้วย ครั้งที่แล้วเพราะช่วยท่านก็เกือบถูกงูกัดตายไปแล้ว ชิงผิงอ๋อง เขายอมสละชีวิตเพื่อช่วยท่านแบบนี้หรือเปล่าล่ะ? ตอนนี้ท่านยังไม่เข้าใจอีกหรอว่าใครกันแน่ที่ดีกับท่านจริง ๆ อย่าทำลายความหวังดีของเขาเลยนะ”

เสี่ยวเฟิงไม่อยากจะสนใจอะไรมากแล้ว ใครที่ดีกับคุณหนูของนาง นางก็ชอบคนนั้น ง่าย ๆ แบบนั้นแหละ

จางยวี่โหร่วเงียบไป นางรู้ว่าเชียนแย่ซิ้วดีกับนางแค่ไหน แต่ว่า ...... ความรักกับบุญคุณ มันจะเอามารวมกันได้หรอ?

นางไม่สามารถผ่านด่านความรู้สึกนี้ของตัวเองไปได้ อีกทั้งนางเองก็ไม่อยากจะหลอกเขาด้วย เพราะมันจะเป็นการทำร้ายเขา

“อาจเป็นเพราะ ...... ในชาติที่แล้ว ข้าคงติดค้างหันยี่ฉีล่ะมั้ง ข้าไม่รู้ว่าทำไมถึงได้มีความรู้สึกต่อเขาลึกซึ้งมากขนาดนี้ ถึงแม้ข้าจะเกลียดเขา โกรธเขา แต่ข้าก็ลืมเขาไม่ได้เลย ส่วนเชียนแย่ซิ้ว ...... ข้าก็มักจะเห็นภาพของหันยี่ฉีในตัวของเขา มันทำให้ข้ารู้สึกเสียใจ ไม่รู้จะเผชิญหน้ากับเขายังไง เขาดีกับข้ามาก หากข้าเห็นเขาเป็นเหมือนตัวแทนของหันยี่ฉีแล้วล่ะก็ ข้าคงไม่มีทางให้อภัยตัวเองได้เลย”

ในใจของนางรู้สึกสับสนมาก อีกคนลืมไม่ลง อีกคนรับไม่ได้ นางไม่รู้จะทำยังไงดี