ตอนที่ 360 ผู้ชนะเป็นเจ้าผู้แพ้เป็นโจร

ตอนที่ 360 ผู้ชนะเป็นเจ้าผู้แพ้เป็นโจร

“ฮ่าฮ่าฮ่า จางยวี่โหร่ว จนถึงตอนนี้ เจ้ายังไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตานะ ตอนนี้หันยี่ฉีอยู่ชายแดน กลับมาไม่ทัน ต่อให้เขากลับมาได้ เจ้าคิดว่าเขาจะช่วยเจ้าหรอ? เจ้าหักหลังข้าเพราะเขา ตอนนี้เจ้าได้รับผลกรรมของเจ้าแล้วนี่ เจ้าได้ลิ้มรสของคนที่ถูกทรยศแล้วนี่ว่ามันเป็นยังไง” เป่ยจื่อห้าวพูดออกมาอย่างสะใจ

เขาเกลียดจางยวี่โหร่วเข้ากระดูกดำ ไม่มีทางปล่อยโอกาสหยามเกียรติของนางไป

“แสดงว่า ตอนที่มู่โหรงจิ๋วพวกเขากลับไประหว่างทางเจอนักฆ่าคือคนที่เจ้าส่งไปงั้นสิ เจ้าตั้งใจให้พวกเขาเข้าใจหนานฉู่ของเราผิด เพื่อให้เกิดสงคราม เจ้าจำเป็นต้องทำขนาดนี้เลยหรอ?” มู่โหรงจิ๋วถาม

ถึงแม้พวกเขาจะมีการเตรียมตัวมาแล้ว แต่พอเรื่องเกิดขึ้นจริง สำหรับการกระทำของเป่ยจื่อห้าว เขาก็ยังกลัวว่าจะเกิดความวุ่นวายใหญ่ขึ้น

“จางยวี่โหร่ว จะเป็นคนต้องหัดฉลาดบ้าง เจ้ามันแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนแรกข้ายังคิดจะเก็บเจ้าไว้ แต่ว่าเจ้ามันไม่รู้จักเก็บความรู้สึกของตัวเองเลย ข้าจะให้คนฉลาดอย่างเจ้าอยู่บนโลกนี้ได้ยังไงกัน เจ้าเองที่ตัดโอกาสรอดของตัวเองทิ้งไป” เป่ยจื่อห้าวพูด

“ความแค้นระหว่างเราไม่เกี่ยวกับคนอื่น อย่าลากโหร่วเอ๋อไปเกี่ยว” เป่ยจื่อหัวกำหมัด คนที่ดูสุขุมอ่อนโยนมาตลอดตอนนี้แทบจะเก็บอาการไม่อยู่

เป่ยจื่อห้าวมองไปที่พวกเขาด้วยสายตาแค้นมาก “วางใจเถอะ พวกเจ้าสองคนข้าไม่ปล่อยใครไปทั้งนั้น วันนี้ไม่ว่าใครก็อย่าคิดจะออกไปจากที่นี่ได้ รวมถึงหันยี่ฉีกับฮองเฮาที่ยังไม่ได้แต่งตั้งของเจ้าด้วย ข้าจะต้องส่งพวกเจ้าไปพบกันในปรโลกแน่นอน”

เขาถอดชุดเกราะของเขาออก ด้านในเป็นชุดลายมังกรสีเหลือง

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แผ่นดินหนานฉู่ก็เป็นของข้าแล้ว”

เขาเตรียมแม้กระทั่งชุดมังกร อีกทั้งยังใส่มันไว้แล้วด้วย

แต่ว่าในสถานการณ์ตอนนี้ ต่อให้บอกว่าเขาคือโจรกบฏ สมควรตายแค่ไหนมันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว

ผู้ชนะเป็นเจ้าผู้แพ้เป็นโจร แค่เขาสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ ใครจะกล้าบอกว่าเขาคือโจรกบฏกันล่ะ?

ในตอนนี้เอง เป่ยจื่อหัวกลับยิ้มแห้งแล้วพูดว่า “เจ้ามั่นใจในตัวเองขนาดนั้นเลยหรอ? เจ้ารู้หรือเปล่าว่าอะไรคือชะตาฟ้าไม่อาจฝืนได้? อะไรคือความชั่วไม่มีทางชนะความดี? สวรรค์ไม่มีทางยืนอยู่ข้างคนอย่างเจ้าหรอก”

อะไรนะ? เขายังไม่ทันจะเข้าใจความหมายที่เป่ยจื่อหัวพูด ก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น

เป่ยจื่อห้าวหันกลับไปดู เห็นธนูที่ราวกับสายฝนพุ่งมา ทหารของเขาล้มลงกองกับพื้นไปหมด

มันเป็นไปได้ยังไง ตอนพวกเขาบุกเข้ามา ทหารพวกนั้นถูกฆ่าไปหมดแล้วนี่นา คนที่อยู่ด้านนอกนั่นเป็นคนของเขาทั้งหมดนี่ มันเกิดอะไรขึ้น

ทหารที่ยังเหลืออยู่ยกโล่ขึ้นมาบัง ในเวลานี้เองทหารอยู้หลิงจำนวนนับไม่ถ้วนก็บุกเข้ามา

เหล่าขุนนางต่างยืนอึ้ง นี่มัน ...... ประหลาดมาก ทหารอยู้หลิงจู่ ๆ ก็บุกเข้ามา

พวกเขามองอยู่ตลอด ไม่เห็นมาจะมีอะไรเลย

แต่ว่าตอนนี้พวกเขาก็เข้าใจแล้วว่า ฮ่องเต้เองก็มีการเตรียมตัวไว้แล้วเหมือนกัน ตอนนี้เหมือนสถานการณ์จะมีการเปลี่ยนแปลง

เป่ยจื่อห้าวมองด้วยสายตาที่เกรี้ยวกราดมาก “ได้ ข้าประมาทท่านเกินไป ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีแผนรับมือ”