ตอนที่ 364 การแลกตัวประกัน

ตอนที่ 364 การแลกตัวประกัน

ทีแรกก็นึกว่าองค์ชายสามตายไปแล้ว ทุกอย่างก็คงจะจบลงแล้ว ใครจะไปนึกถึงว่าจะมีผู้หญิงคนหนึ่งโผล่ออกมาอย่างกะทันหัน ยิ่งน่ากลัวและยิ่งบ้าบอกว่าองค์ชายสาม

กรรมที่เป่ยจื่อห้าวสมควรได้รับการคือคนเลวทรามย่อมถูกคนเลวทรามจัดการ และวิธีการจัดการของจ้าวซินซินทำให้ทุกคนรู้สึกเห็นโลกให้กว้างขึ้น

แม่หญิงที่ดูอ่อนแอผู้หนึ่ง กลับกล้าฆ่าองค์ชายเยี่ยงนี้ และยังกล้าลักพาตัวฮองเฮาเสียอีก

ฮ่องเต้ก็ได้ตกลงว่าจะอภัยโทษของนางแล้ว แต่ว่านางกลับไม่มีท่าทีจะกลับใจ ตอนนี้นางควรกลับตัวกลับใจ ใช่เพลาที่จะเอาหลิงจือมาเป็นตัวประกัน? จริงๆนางยังมีโอกาสรอดชีวิตได้ ทำไมนางต้องหาที่ตายด้วย?

“จะให้ข้าปล่อยได้ ได้ แต่พวกเจ้าต้องตกลงเงื่อนไขหนึ่งกับข้าก่อน”

เป่ยจื่อหัวรู้จักจ้าวซินซินมาก่อนแล้ว รู้ว่านางเป็นแม่หญิงที่เห็นแค่ความสุขสบายและความมั่งมี ถ้านางอยากได้พวกนี้ เขาก็สามารถเติมเต็มให้นางได้

“เงื่อนไขอะไร แค่บอกข้ามา แล้วข้าจะให้เจ้า”

แต่กลับนึกไม่ถึงว่านางจะชี้ไปที่จางยวี่โหร่วโดยตรง “นอกจากเอานางมาแลกเปลี่ยน”

ทุกคนต่างก็หันไปตรงทิศทางที่นางชี้ไป คนที่นางอยากได้คือจางยวี่โหร่ว?

เป่ยจื่อหัวทำสีหน้าที่ดูแย่ทันที แล้วทวนถามนางอีกครั้ง “เจ้าอยากทำอะไร?”

“นี่มันไม่เกี่ยวกับเจ้า เจ้าอยากช่วยฮองเฮาของเจ้าหรือไม่? แค่เจ้ามาจางยวี่โหร่วมาแลก ข้าก็จะปล่อยนางไป”

ถึงแม้เป่ยจื่อหัวจะอยากช่วยหลิงจือ แต่ก็ไม่สามารถส่งจางยวี่โหร่วไปแลกเยี่ยงนี้ได้

ไม่ต้องพูดถึงความสัมพันธ์ที่พวกเขาโตมาด้วยกัน เรื่องครั้งนี้ ทุกอย่างก็ต้องขอบคุณที่นางคอยเก็บข้อมูลอย่างลับๆ และช่วยบอกเตือนเขาทุกอย่าง ไม่เช่นนั้นเขาไม่มีทางจะล้มเป่ยจื่อห้าวได้ หนานหชู่ก็คงต้องพังทลายเพราะเขา

ดังนั้น เขาจะยอมทรยศหักหลังผู้ที่มีพระคุณต้องหนานหชู่ได้เยี่ยงไร?

เมื่อครู่เป็นหลิงจือ ตอนนี้กลายเป็นจางยวี่โหร่ว โชคชะตาของเพื่อนสนิทคู่นี้ช่างลำบากจริงๆ

ก่อนหน้านี้ต้องเลือกระหว่างหลิงจื่อกับหนานหชู่ ทุกคนต่างก็เห็นชอบว่าให้เขาเลือกหนานหชู่ แต่รั้งนี้เป็นการเลือกระหว่างแม่หญิงสองคน ทุกคนต่างก็เงียบไป

“จ้าวซินซิน เจ้าอย่าทำอะไรเกินไป ตอนนี้ข้าได้ตกลงว่าจะปล่อยเจ้าไป แล้วจะไม่เอาผิดเจ้า และยังจะมอบทรัพย์สินให้เจ้า เพื่อให้เจ้าได้ดำเนินชีวิตอยู่อย่างไร้ความกังวล ทางที่ดีที่สุดก็คืออย่าหาที่ตาย

จ้าวซินซินยิ้มเยาะเบาๆ “เจ้าคิดว่าข้าจะเชื่อในคำพูดของเจ้าหรือ? ตั้งแต่ที่ข้าถูกปล่อยจากการควบคุมของเป่ยจื่อห้าว ข้าสาบานว่าตนเองว่าจะไม่เชื่อใจใครอีก！ตอนนี้ข้าไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ถ้าฆ่าเป่ยจื่อห้าวไป ข้าก็คงไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ตามลำพัง แค่ก่อนที่จะตาย ข้ายังมีอะไรที่ค้างคงใจ ทำไมโชคชะตาถึงได้ไม่เป็นธรรมเยี่ยงนี้ และคนที่ทำให้ข้ารู้สึกโศกเศร้าและโกรธเคืองก็คือเจ้า จงยวี่โหร่ว！”

นางได้ตะโกนชื่อของจางยวี่โหร่วออกมาโดยตรง สายตานั้นเต็มไปด้วยความอาฆาต

“เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมข้าถึงจะฆ่าเป่ยจื่อห้าว? เพราะว่าเขาโกหกข้า ให้คำมั่นสัญญากับข้าว่าจะรักใคร่และจะดูแลข้าเป็นอย่างดี แต่ว่าเขากลับทำไม่ได้ ฉะนั้นเขาสมควรตาย！ และข้าเกลียดเจ้ามากกว่าเขาเสียอีก เพราะว่าตอนนั้นที่เจ้าบอกว่าจะให้ข้าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเจ้า ไม่ว่าเจ้าจะมีอะไรก็จะแบ่งปันกับข้า แต่ว่าหลังๆมาเจ้ากลับเปลี่ยนไป ไม่เพียงแม้มีท่าทีที่เย็นชากับข้า ต่อด้านข้าครั้งแล้วครั้งเล่า แทบจะผลักไสข้าออกจากชีวิตเจ้า ข้าอยู่เคียงข้างเจ้ามากี่ปี กลับไม่ได้มีค่ามากพอกับหลิงจือที่พึ่งรู้จักกันเพียงไม่กี่วัน เจ้ามัวแต่ไปร่วมมือกับนางและฮ่องเต้ เพื่อผลักดันให้นางได้เป็นฮองเฮาที่สูงส่ง แล้วข้าล่ะ? ก็ยังคงเป็นคนที่ต่ำต้อย และยังต้องมาเผชิญกับสถานการณ์ที่สูญเสียตระกูลไป นี่หรือที่เจ้าเรียกว่าความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนสนิท?”

ถึงแม้นางจะเกลียดเป่ยจื่อห้าว แต่ว่าสาเหตุที่ทำให้ทุกอย่างเกิดขึ้น ก็คือจางยวี่โหร่ว

แค่ได้ฆ่านางก็จะสามารถทำให้นางตายตาหลับได้

ตอนที่มีชีวิตอยู่ ตำแหน่งและฐานะที่พวกนางมีอาจจะต่างกัน และนางก็คงต้องเทิดทูนจางยวี่โหร่วไปตลอดชีวิต