ตอนที่ 365 ตัดมันทิ้งไป

ตอนที่ 365 ตัดมันทิ้งไป

จริงๆสำหรับนางแล้ว นางจบเยี่ยงนี้ก็ถือว่าดีแค่ไหนแล้ว

ชีวิตนี้เป้าหมายที่นางก็คือการแก้แค้น ตอนนี้ศัตรูของนางตายไปแล้ว ตระกูลจางก็รอดตัวไปแล้ว นางไม่มีอะไรค้างคาใจอีก

นางสะบัดมือของเขาออกแรงๆ ไม่อยากสบตากับเขาอีกต่อไป

“นี่มันเรื่องของข้า ไม่เกี่ยวกับเจ้า！”

คำพูดสั้นๆ ก็แบ่งแยกความสัมพันธ์ของพวกเขาออกมาอย่างชัดเจน

“ข้าบอกแล้วว่าห้ามไป เจ้าฟังไม่รู้เรื่องหรือไง?” พอเห็นจางยวี่โหร่วทำท่าทางเหมือนไม่กลัวตาย ในใจของเขาก็รู้สึกโมโหขึ้นมา และแทบจะควบคุมอารมณ์ของตนเองไว้ไม่ได้

จางยวี่โหร่วมองเขาด้วยสายตาที่เย็นชา สายตาคู่นั้นเย็นเหมือนน้ำแข็ง

“หันยี่ฉี เจ้าคิดว่าเจ้ายังมีสิทธิ์มาสั่งข้าทำอะไรอีกหรือ? ตั้งแต่วันนั้นที่ข้าเดินออกมาจากตำหนักอ๋องชิงผิง พวกข้าก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอีกต่อไป ข้าจะเป็นหรือจะตาย มันก็ไม่เกี่ยวกับเจ้า！”

นางได้ตัดสินใจไปแล้ว นางต้องช่วยหลิงจือให้ได้ ไม่ยอมให้นางเป็นอะไร

นอกจากคนในตระกูลของนาง คนที่นางเชื่อใจที่สุดก็คือหลิงจือ

ท่าทีของเขาค่อยๆอ่อนลง แล้วทำน้ำเสียงที่ร้องขอนาง “อย่าไปเลย เชื่อข้าอีกครั้ง！”

จางยวี่โหร่วหยุดชะงักไป และได้พูดอะไรออกมาเสียที “เจ้าเคยเห็นใครที่ถูกทำร้ายจิตใจแล้วสามารถหายดีเองหรือไม่? เชื่อใจ มันได้หายไปตั้งนานแล้ว จะมาพูดสองคำนี้กับข้า เจ้ามันไม่สมควร！”

ตอนนี้นางก็คงเข้าใจว่าจ้าวซินซินกำลังโมโห นางก็ไม่อยากจะพูดอะไรไร้สาระกับเขาอีกต่อไป

สายตาของจางยวี่โหร่วได้กวาดผ่านปู่และพ่อของนาง ดูๆแล้วเหมือนพวกเขากำลังภาวนาให้ตอนที่นางไปเปลี่ยนตัว จ้าวซินซินจะไม่ทำร้ายนาง แต่ว่าเป้าหมายที่นางมาตั้งแต่แรกก็คือนาง ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไรก็คงไม่มีประโยชน์

“ท่านปู่ ท่านพ่อ ไม่ว่าวันข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น พวกท่านอย่างเสียใจกันเลย เพราะว่าสำหรับข้าแล้ว ข้าได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลจางก็ถือว่าเป็นสิ่งที่โชคดีที่สุดในชีวิต ถึงแม้ว่าข้าจะไม่อยู่แล้ว ก็จะให้ตระกูลจางเป็นที่ถูกยกย่อง หลังจากที่ข้าจากไปแล้ว พวกท่านต้องดูแลตนเองดีๆ”

เหมือนนางได้ยินว่าหันยี่ฉีพูดอะไรอยู่ข้างหลัง แต่นางก็ไม่สนใจ

จากนั้น และนางก็ค่อยๆเดินขึ้นมาตรงบันไดอย่างไม่สนใจอะไรใดๆ

นางก็ไม่ได้จะต่อต้านอะไรใดๆ นอกจากช่วยหลิงจือ

สำหรับหันยี่ฉี นางถูกเขาทำร้ายจิตใจจนทำให้นางปล่อยวางไม่ได้และลืมไม่ลง แล้วยังเป็นหนี้บุญคุณของเชียนแย่ซิ้วอีก แล้วยังไม่รู้ว่าจะเผชิญกับเขาอย่างไร ฉะนั้น ความตายอาจจะทำให้นางหลุดพ้นทุกอย่างได้！

จ้าวซินซินเป็นกรรมที่ตามติดตัวนางมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว ก็สมควรตัดทุกอย่างให้จบให้สิ้น

พอเห็นจางยวี่โหร่วค่อยๆเดินขึ้นไปข้างบน จ้าวซินซินก็รู้สึกตื่นเต้นมากๆ

“จางยวี่โหร่ว จะอย่างไรก็ตามเจ้าก็มาจนได้ ถึงแม้ข้าจะใช้ชีวิตตลอดมาอย่างตกต่ำ แต่อย่างไรก็ตามก่อนที่ข้าจะตาย ข้าก็สามารถสำเร็จเรื่องสำคัญมากๆทั้งสองเรื่อง ทีนี้ข้าก็ตายไปอย่างสุคติได้

“ไหนๆข้าไปมาหาเจ้าแล้ว จ้าก็ควรปล่อยนางไปใช่หรือไม่?”