ตอนที่ 379 ใจที่เจ็บปวดเพราะถูกทิ่มแทง

ตอนที่ 379 ใจที่เจ็บปวดเพราะถูกทิ่มแทง

เชียนแย่ซิ้วได้อุ้มตัวนางกลับไปที่เรือนของนางอย่างราบรื่น

พอเขาเห็นคนแปลกหน้ากำลังอยู่ในเรือนของตนเอง และทำท่าทางที่คุ้นเคยกับเรือนที่นี่เป็นอย่างมาก จางยี่หันจึงรีบเดินตามไปเพื่อไปไตร่ถามเขา

“เจ้าเป็นใครกันแน่และเกี่ยวข้องอะไรกับโหร่วเอ่อ?”

ตอนนี้ท่านปู่จากไปแล้ว ผู้ร้ายก็ยังหาไม่เจอ เชาคงไม่ปล่อยผู้ต้องสงสัยไปแม้แต่คนเดียวอย่างแน่นอน

เชียนแย่ซิ้วกวาดสายตาอันเฉยชาผ่านตัวเขาไป แค่มองเขาเพียงพริบตาเดียว แต่กลับทำให้คนอื่นรู้สึกกดดันมาก จางยี่หันยังไม่เคยเห็นนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความกดขี่ผู้อื่นเยี่ยงนี้มาก่อน

“คำถามนี้ ข้าคิดว่าข้าคงไม่ต้องตอบเจ้า อีกอย่าง ข้าช่วยส่งน้องสาวของเจ้ากลับมา พวกเจ้ายังไม่คิดจะต้อนรับข้าด้วยน้ำชาหน่อยเลยหรือ ไม่รู้จักขอบคุณ แต่กลับใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยมองช้า นี่คือการต้อนรับแขกของตระกูลจางหรือ?

จางยี่หันกลับถูกเขาตำหนิอย่างพูดไม่ออก พูดเยี่ยงนี้ พวกเขากลับเป็นฝ่ายบกพร่องนั้นหรือ?

จริงๆ โหร่วเอ่อได้กลับมากับคนๆนี้ ไม่กี่วันนี้พวกเขาหาตัวนางไม่เจอเลย ตอนนี้ได้เห็นนางปรากฎอยู่ต่อหน้าพวกเขา ไม่ว่าเขาจะเป็นใคร เขาสามารถพาโหร่วเอ่อกลับมา ถ้ามองจากจุดๆนี้ พวกเขาสมควรขอบคุณเขา

แต่ว่าจางยี่หันไม่ว่าทางที่จะก้มหัวให้ผู้อื่นก่อน เขาพูดขึ้นด้วยความเย็นชา “นั้นก็ควรรอให้โหร่วเอ่อตื่นขึ้นมาก่อน พวกข้าจะฟังคำอธิบานจากนางก่อน และแน่ใจว่าเจ้าเป็นใครก่อน ถ้าเจ้าเป็นผู้ที่มีบุญคุณต่อโหร่วเอ่อจริงๆ พวกข้าตระกูลจางจะตอบแทนเจ้าเป็นอย่างดี”

“ขอบคุณคงไม่ต้องหรอก เจ้าปกป้องนางก็เรื่องที่สมควร พวกข้าก็ไม่จำเป็นต้องคุยอะไรกันมาก” เขาพูดด้วยหน้าตาที่ทำเหมือนตนเองเป็นคนมีเหตุผล เหมือนเรื่องทุกอย่างมันสมควรเป็นเยี่ยงนี้

เขาพูดเยี่ยงนี้ ทำไมถึงทำให้ผู้อื่นรู้สึกเหมือนมีอะไรผิดปกติ?

โหร่วเอ่อกับชายผู้นี้มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?

นางพึ่งจะหย่ากับหันยี่ฉีแล้วกลับมาที่ตำหนักหนิ คงไม่เร็วถึงขั้นไปพัวพันกับชายผู้อื่นเยี่ยงนี้หรอก?

เชียนแย่ซิ้วยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางเข้าเรือนของจางยวี่โหร่ว และได้ยืนขวางคนในตระกูลจางที่อยากจะเข้าเรือนนั้น เหมือนทำท่าทางกำลังเฝ้าเจ้าของของตนเองอย่างดี

ฉินชื่อร้องห่มร้องไห้เพราะอยากจะเข้าไปดูลูกสาว แต่ก็ถูกเขาขัดขวาง

“ถ้าพวกเจ้าไม่อยากให้นางต้องเป็นอะไร ทางที่ดีที่สุดคืออย่าไปรบกวนนาง ให้นางพักผ่อนดีๆ ตอนนี้สภาพจิตใจของนางแย่มากๆ แล้วถ้าให้นางได้ยินเสียงร้องห่มร้องไห้อีก พวกเจ้าคิดว่านางจะรับได้หรือไม่?”

ชายผู้นี้……ยุ่งเรื่องของผู้อื่นมากไปหรือไม่

พวกเขาไม่รู้ว่าเขาเป็นใครกันแน่ และพวกเขากลับต้องให้เขามายุ่งเรื่องทุกอย่าง

แต่ไหนๆเขาก็ทำเพื่อโหร่วเอ่อ พวกเขาไม่กล้าไม่ทำตาม แค่นี้ตระกูลจางก็วุ่นวายมากพอแล้ว คงไม่จะไม่ทำให้โหร่วเอ่อต้องเกิดเรื่องอะไรอีก

“องค์ชายผู้นี้ เจ้าบอกพวกข้าได้หรือไม่ว่าโหร่วเอ่อเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ไม่กี่วันที่ผ่านมานางไปไหนมา? และเมื่อครู่……ที่นางสลบไป ทำไมถึงไม่ให้พวกข้าไปเชิญหมอมา?” ไหนๆก็ไม่ให้พวกเขาเข้าไปแล้ว ก็คงต้องตอบคำถามพวกนี้มาหน่อย

พวกเขาช่างเรื่องมากจริงๆ ถึงเชียนแย่ซิ้วจะไม่มีความอดทน แต่อย่างไรก็ควรอธิบายให้พวกเขาฟังเสียหน่อย

“เพราะว่าไม่มีหมอผู้ใดจะสามารถรักษานางได้ วันนั้นนางได้รับพิษเข้าสู่ร่างกาย พวกเจ้าคิดว่ามันเป็นแค่การเล่นละครหรือ? พิษในร่างกายของนางยังไม่ได้กำจัดหมด ร่างกายของนางกำลังอ่อนแอ ตอนนี้จู่ๆก็ต้องมาเจอเรื่องเยี่ยงนี้ ตอนนี้พวกเจ้าไม่สามารถช่วยนางได้หรอก”

จะปิดบังก็ปิดไม่อยู่ ให้พวกเขารู้ความจริงจะดีกว่า ถ้าเยี่ยงนี้ก็จะทำให้รู้ว่าควรทำเยี่ยงไรจึงจะดีกับนางมากที่สุด

อะไรนะ！ ถ้าพูดเยี่ยงนี้ โหร่วเอ่อนางก็คงมีโอกาสที่จะตายใช่หรือไม่?

เรื่องที่ท่านปู่เสียพวกเขาก็เสียใจมากพอแล้ว และยิ่งเรื่องของโหร่วเอ่อ นั้นพวกเขาก็ไม่สามารถจินตนาการออกว่าถึงเพลานั้นตระกูลจางจะเป็นเยี่ยงไร