ตอนที่ 380 แค้นนี้ต้องชำระ

ตอนที่ 380 แค้นนี้ต้องชำระ

ตอนจางยวี่โหร่วฟื้นขึ้นมา ก็ได้เห็นเรือนที่ตนเองรู้สึกคุ้นตาเป็นอย่างมาก

และข้างๆของนางก็มีชายผู้สูงใหญ่และสวมใส่ชุดขาวกำลังมองนางอยู่

เพราะว่าสองสามวันนี้นางได้ถูกโจมตีอย่างหนัก ตอนนี้นางพึ่งจะฟื้นขึ้นมา ก็ยังคงรู้จักปวดศีรษะเบาๆ ยังไม่ทันได้มองเห็นว่าคนๆข้างคือใคร นางจึงรีบยื่นมือไปจับเขาไว้ แล้วถามขึ้นอย่างโมโห “เจ้ามันฆาตกร ทำไมเจ้าต้องฆ่าปู่ข้าด้วย ทำไม?”

“เจ้ากำลังพูดอะไรเรื่อยเปื่อย?” ไม่นาน ก็ได้ส่งเสียงอันแผ่นเบาของชายผู้นั้นมา

เสียงนี้ไม่ได้เป็นเสียงที่นางคิดว่าควรจะได้ยิน

จางยวี่โหร่วจึงได้สติกลับมาทันที และได้สังเกตเห็นว่าชายผู้อยู่ต่อหน้าไม่ได้สวมใส่หน้ากากหมาป่าไว้ แต่เป็นหน้าที่ดูหล่อเหลาและงดงามเป็นอย่างมาก

ไม่ ไม่ใช่เขา！

นางดูผิดคน！

พอมองหน้าของเขาแล้ว ทำให้นางมิกล้าโมโหเลยทีเดียว

จู่ๆจางยวี่โหร่วก็เงียบสงบลง นางก้มหน้าลงหน่อยๆ และมองไปยังถุงผ้าที่นางกำไว้ในมือแน่นๆนั้น น้ำตาเม็ดใหญ่ของนางได้ไหลออกจากนัยน์ตา และกระทบกับถุงผ้านั้น

“ทำไม ทำไมต้องเป็นเยี่ยงนี้ เขาเป็นคนฆ่าปู่ของข้า เขาคือฆาตกร！”

นางเอาถุงผ้าไปวางไว้ตรงกลางอกของตน ร้องไห้จนไม่ใช่ตนเอง รู้สึกเจ็บปวดหัวใจและผิดหวังอย่างยิ่ง

นางไม่อยากจะเชื่อความจริงนี้จริงๆ แต่ว่าหลักฐานก็เห็นเต็มตา นางอยากจะหลอกตนเองก็ทำไม่ได้

ตอนนั้นนางเย็บถุงผ้านี่ การเย็บปักทุกเข็มนางทำมันด้วยใจ หวังว่าถุงผ้าสามารถขอพรและคุ้มครองเขาสามารถสงบสุขตลอดกาล ข้างในยังมีตัวหนังสือที่ขอความสงบสุขที่นางปักเอง

ตอนนั้นที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ถุงผ้านี้ไม่เคยอยู่ห่างจากตัวเขาเลย ไม่ว่าจะไปไหนก็เอาไปด้วย

หลังจากเรื่องของไป๋หลิงกวง พวกเขาก็แยกทางกัน นางก็นึกว่าเขาจะทิ้งมันไปตั้งนานเสียแล้ว แต่วันนี้เป่ยจื่อห้าวอยากจะแย่งชิงบัลลังก์ เขาเห็นถุงผ้านี้อยู่บนตัวของเขา

หลังจากนั้น มันก็ได้ปรากฎขึ้นตอนที่ท่านปู่ของตนถูกทำร้าย ถ้าบอกว่าไม่เกี่ยวข้องกับเขาใครจะไปเชื่อ?

เขาได้จับจ้องถุงผ้านั้นไว้ และทำนัยน์ตาที่ดูเจ็บปวด

“ถ้าเรื่องนี้ มีอะไรบางอย่างปิดบังไว้ แล้วถ้ามันเข้าใจผิดล่ะ?”

“เข้าใจผิด? ข้างบนยังมีเลือดของท่านปู่แปดเปื้อนไว้ นอกจากเขาแล้วยังมีใครอีก！” จางยวี่โหร่วทำนัยน์ตาที่ดูโศกเศร้ากลายเป็นความแค้น นางได้กัดฟันตนเองพูดขึ้น “หันยี่ฉี ถ้าข้าไม่ฆ่าเจ้า ข้าจะไม่เป็นคนอีกต่อไป”

พอได้ยินคำพูดของนาง ในใจของเขาเหมือนโดนค้อนทุบ หัวใจของเขาได้แตกสลาย

“เจ้าเกลียดเขา……จริงๆหรือ ไม่คิดจะเชื่อใจเขาเลยบ้างหรือ?”

ตอนนี้จางยวี่โหร่วขาดสติไปแล้ว ดังนั้นนางก็ไม่ได้สังเกตว่าเขาแปลกๆ